ورزش و آرتروز: جایگزینی طبیعی و بدون عارضه برای تسکین درد

تاثیر محدود اما مشابه داروها

برخلاف تصور عمومی، تحقیقات جدید حاکی از آن است که تاثیر ورزش بر درمان درد آرتروز به شکل چشمگیری زیاد نیست، اما کارایی آن با داروهای مسکن رایج برابری می‌کند. دانشمندان با بررسی داده‌های بالینی متعدد، متوجه شدند که فعالیت منظم بدنی تنها باعث کاهش محدود درد در نواحی لگن، زانو و دست می‌شود. این میزان تسکین در یک مقیاس صد امتیازی، بین ۶ تا ۱۲ نمره ارزیابی شده است.

این آمار ممکن است در نگاه اول برای افراد درگیر با مشکلات مفصلی کمی ناامیدکننده به نظر برسد، زیرا تمرینات ورزشی نتوانسته‌اند عملکرد حرکتی بیماران را بسیار بیشتر از استراحت مطلق بهبود بخشند.

ورزش: یک روش طبیعی و بدون عوارض

نکته شگفت‌انگیز این پژوهش زمانی آشکار می‌شود که فعالیت بدنی با روش‌های دارویی رایج برای درمان درد آرتروز مقایسه می‌شود. محققان دریافتند که روند تسکین درد با تحرک بدنی، درست مشابه مصرف ایبوپروفن یا تزریق مستقیم کورتیکواستروئیدها درون مفصل عمل می‌کند. این داروها نیز در بیشتر مواقع تنها ۵ تا ۱۰ درصد از درد روزمره بیمار را کاهش می‌دهند.

بنابراین، تمرینات فیزیکی به عنوان یک روش طبیعی و بدون عوارض جانبی برای کنترل این بیماری مزمن محسوب می‌شوند. این یافته‌ها اهمیت استمرار در انجام تمرینات را بیش از پیش برجسته می‌کند.

توصیه پزشکان: ۱۵۰ دقیقه فعالیت هفتگی

پزشکان توصیه می‌کنند که بیماران تحرک فیزیکی خود را متوقف نکنند. داشتن حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت با شدت متوسط در طول یک هفته می‌تواند بیشترین میزان تسکین استئوآرتریت را برای فرد بیمار به همراه داشته باشد. همین کاهش ده درصدی درد کمک می‌کند تا توانایی راه رفتن، کار کردن و انجام امور شخصی به شکل معناداری حفظ شود.