خبر کامل
دقیقترین شبیهسازی ریزتراشه کوانتومی با ۷۰۰۰ پردازنده گرافیکی انویدیا

پژوهشگران آزمایشگاه ملی لارنس برکلی (Berkeley Lab) و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، با موفقیت یکی از دقیقترین شبیهسازیهای ریزتراشههای کوانتومی را به انجام رساندند. این دستاورد برجسته، نویدبخش تسریع چشمگیر در فرآیند طراحی و بهینهسازی سختافزارهای کوانتومی نسل آینده است.
شبیهسازی پیش از ساخت: رویکردی نوین
شبیهسازی تراشههای کوانتومی پیش از تولید فیزیکی، به دانشمندان این امکان را میدهد که عملکرد آنها را در محیطی کاملاً مجازی ارزیابی کنند. این رویکرد پیشگیرانه، ایرادات طراحی را قبل از ورود به مرحله پرهزینه ساخت، شناسایی میکند و ضمن افزایش قابلیت اطمینان، از تکرارهای گرانقیمت در فرآیند تولید جلوگیری مینماید.
در این پروژه، ژی جکی یائو و اندی نوناکا از بخش پژوهشهای ریاضیات کاربردی و محاسباتی برکلی لب، با توسعه مدلهای پیشرفته الکترومغناطیسی، تأثیر تصمیمات طراحی بر انتشار امواج الکترومغناطیسی در تراشه را بررسی کردند. این بررسی برای تضمین کوپلینگ صحیح سیگنالها و پیشگیری از تداخلات ناخواسته، حیاتی است.
پلتفرم ARTEMIS: مقیاس اگزاسکیل در خدمت کوانتوم
برای انجام این شبیهسازی بیسابقه، پژوهشگران از پلتفرم مدلسازی اگزاسکیل ARTEMIS بهره گرفتند. این سامانه که در چارچوب ابتکار محاسبات اگزاسکیل وزارت انرژی آمریکا توسعه یافته است، قابلیت مدلسازی دقیق رفتار پیچیده الکترومغناطیسی در تراشههای کوانتومی را فراهم میکند. این حوزه، نقطهای است که مهندسی مایکروویو کلاسیک با الزامات فیزیک کوانتومی در دماهای بسیار پایین درهم میآمیزد.
تراشه مورد مطالعه، نتیجه همکاری مشترک آزمایشگاه کوانتوم نانوالکترونیکس در دانشگاه برکلی و مرکز Advanced Quant Testbed در برکلی لب بوده است.
جزئیات بیسابقه: ۱۱ میلیارد سلول برای یک تراشه ۱۰ میلیمتری
اگرچه تمامی شبیهسازیهای تراشههای کوانتومی نیازمند چنین توان محاسباتی عظیمی نیستند، اما مدلسازی جزئیات این تراشه بسیار پیچیده، تقریباً تمام توان ابررایانه پرلماتر را به کار گرفت. پژوهشگران طی ۲۴ ساعت، از نزدیک به ۷۱۶۸ پردازنده گرافیکی استفاده کردند تا تراشهای چندلایه با ابعاد ۱۰ میلیمتر مربع و ضخامت ۰.۳ میلیمتر، همراه با حکاکیهایی در مقیاس یک میکرون را شبیهسازی کنند.
- ساختار تراشه به ۱۱ میلیارد سلول شبکهای (grid cell) گسسته شد.
- بیش از یک میلیون گام زمانی تنها در هفت ساعت اجرا گردید.
- این سطح از جزئیات، امکان ارزیابی سه پیکربندی مداری مختلف را در یک روز فراهم کرد.
این دستاورد بدون استفاده کامل از توان سیستم، امکانپذیر نبود.
فراتر از مدلهای جعبه سیاه
در حالی که بسیاری از شبیهسازیها به دلیل محدودیتهای محاسباتی، تراشه را به صورت یک «جعبه سیاه» در نظر میگیرند، این پروژه با تکیه بر توان پردازش موازی گسترده GPUها، به مدلسازی کامل در سطح فیزیکی پرداخت. در این رویکرد، تمامی جزئیات از جمله:
- جنس مواد به کار رفته
- آرایش لایهها
- نوع و نحوه سیمکشی فلزاتی مانند نیوبیوم
- طراحی رزوناتورها
- ابعاد و شکل آنها
همگی در مدل لحاظ شدهاند.
این شبیهسازی همچنین رفتار کیوبیتها و نحوه برهمکنش آنها با سایر اجزای مدار کوانتومی را مشابه آزمایشهای واقعی در آزمایشگاه بازسازی کرده است. پژوهشگران با حل معادلات دیفرانسیل جزئی، از جمله معادلات ماکسول در حوزه زمان، توانستند رفتارهای غیرخطی سیستم را نیز در نظر بگیرند.
گامهای آینده و همکاریهای علمی
گام بعدی تیم تحقیقاتی، انجام شبیهسازیهای کمی دقیقتر برای تحلیل رفتار طیفی سیستم و مقایسه نتایج در حوزه فرکانس با سایر روشهای شبیهسازی است. آزمون اصلی زمانی خواهد بود که تراشه ساخته شود و نتایج تجربی آن با پیشبینیهای مدل مقایسه گردد.
پژوهشگران تأکید کردهاند که موفقیت این پروژه، حاصل همکاری گسترده میان بخشهای مختلف جامعه علمی برکلی بوده است؛ همکاریای که میتواند مسیر توسعه تراشههای کوانتومی قدرتمندتر و کارآمدتر را هموار کرده و افقهای تازهای در علم و فناوری بگشاید.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
