قهرمانان پنهان سینما: نقش بادی دابل‌ها در فیلم «بلندی‌های بادگیر»

قهرمانان پنهان سینما: نگاهی به نقش بادی دابل‌ها در «بلندی‌های بادگیر»

فیلم «بلندی‌های بادگیر» ساخته امرالد فنل، با بازی مارگو رابی و جیکوب الوردی، اگرچه تماشاگران و منتقدان را به دو دسته تقسیم کرد، اما بی‌شک بحث‌های زیادی را برانگیخت. از نقدها و ستون‌های عقیده گرفته تا فیدهای شبکه‌های اجتماعی، به نظر می‌رسید همه نظری داغ برای مشارکت در گفتمان پیرامون این اقتباس ادبی داشتند.

یکی از صحنه‌هایی که بیش از همه مورد توجه قرار گرفت، نمایی از پشت پر از زخم «هیث‌کلیف»، شخصیت اصلی، بود که در نور شمع یک صحنه صمیمی غرق شده بود. این صحنه به نقطه‌ای برای تحلیل‌های افراطی مخاطبان از ایفای نقش جیکوب الوردی، بازیگر نقش ضدقهرمان شکنجه‌شده در کنار مارگو رابی در نقش معشوقه‌اش کتی، تبدیل شد.

اما این احتمال وجود دارد که آنچه بینندگان روی پرده دیدند، در واقع خود بازیگر استرالیایی نبوده باشد. بی‌بی‌سی نیوزبیت با بادی دابل‌ها – قهرمانان گمنامی که به جان بخشیدن به تفسیر کارگردان فنل از رمان کلاسیک امیلی برونته کمک کردند – صحبت کرده تا بفهمد این کار چگونه انجام شده است.

بو پونوماری: بادی دابل هیث‌کلیف

در رقابتی برای غیرمعمول‌ترین سوال مصاحبه شغلی، بو پونوماری، بازیگر و بادی دابل اوکراینی، که با پدرو پاسکال در فیلم «کینگزمن: محفل طلایی» نیز کار کرده بود، قبل از تضمین نقش خود در «بلندی‌های بادگیر» به عنوان بدل الوردی، با سوالی عجیب روبرو شد: «آیا کمر پرمو داری؟»

با وجود اینکه او ۹ اینچ کوتاه‌تر از ستاره مشهور قدبلند بود، تهیه‌کنندگان فیزیک پونوماری را به اندازه کافی مشابه دانستند تا او را به عنوان بادی دابل انتخاب کنند. او می‌گوید حدود یک ساعت در گریم بود تا زخم‌های پروتزی روی کمرش اعمال شود و به یاد می‌آورد که کارگردان فنل با دقت بررسی می‌کرد تا مطمئن شود که آنها با زخم‌های الوردی مطابقت دارند.

پونوماری توضیح می‌دهد که وظیفه او در صحنه شامل کمک به تیم فیلمبرداری برای آزمایش زوایای دوربین، نورپردازی و ارائه نماهای جایگزین زمانی که الوردی مشغول فیلمبرداری صحنه‌های دیگر بود، می‌شد. اما او اعتراف می‌کند که هیچ ایده‌ای ندارد که آیا کمر دیده شده روی پرده در برش نهایی متعلق به او بوده است یا خیر. پونوماری می‌گوید محصول نهایی می‌تواند «مخلوطی از همه چیز» باشد، با برخی صحنه‌ها که بازیگر اصلی را نشان می‌دهند، در حالی که برخی دیگر بدلکار یا بادی دابل هستند.

چرا به بادی دابل‌ها نیاز است؟

پونوماری می‌گوید تولیدات بزرگ فیلم به دو واحد اصلی و فرعی تقسیم می‌شوند:

• واحد اصلی: زمانی است که بازیگر در حال انجام صحنه‌های بسیار مهم مانند صحنه‌های دیالوگ، نماهای نزدیک از چهره‌اش و موارد احساسی است.
• واحد فرعی: بدلکاری یا هر چیزی را انجام می‌دهد که لزوماً نیازی به حضور بازیگر ندارد. در اینجاست که بادی دابل‌ها، بدل‌های دست و بدل‌های پشت به کار می‌آیند.

این فرآیند به تیم فیلمبرداری کمک می‌کند تا طبق برنامه پیش بروند و از نظر هزینه مقرون به صرفه باشند، اما بدل‌ها می‌توانند زمانی نیز استفاده شوند که بازیگران نمی‌توانند – یا نمی‌خواهند – صحنه‌ای را انجام دهند. پونوماری می‌گوید: «برخی بازیگران به دلایل مذهبی یا شخصی، نمی‌خواهند این کار را انجام دهند، و این کاملاً خوب است. شما مجموعه‌ای از افراد، بازیگران و بدل‌ها را دارید که مایل به انجام این کار هستند.»

لوسی لندن: بادی دابل یک کودک

باور کنید یا نه، نقش بادی دابل پونوماری شاید غیرمنتظره‌ترین نقش در صحنه «بلندی‌های بادگیر» نبوده باشد. لوسی لندن ۲۵ ساله است، اما در طول فیلمبرداری نقش بادی دابل یک نوجوان ۱۴ ساله را ایفا کرد. به دلیل قوانین سختگیرانه در مورد مدت زمان کار بازیگران کودک و این واقعیت که او ۵ فوت (۱.۵ متر) قد دارد، لندن می‌گوید اغلب از او خواسته می‌شود که جای آنها را بگیرد.

در «بلندی‌های بادگیر»، او نقش کتی جوان را بر عهده گرفت که توسط نوجوان شارلوت ملینگتون بازی می‌شد. لندن می‌گوید قدم گذاشتن در کفش یک کودک می‌تواند رهایی‌بخش باشد: «ما به عنوان بزرگسالان بیش از حد فکر می‌کنیم: 'چگونه به نظر می‌رسم؟ دیگران چگونه مرا درک می‌کنند؟' اما کودکان واقعاً این کار را نمی‌کنند... این بسیار سرگرم‌کننده است.» او می‌گوید بزرگسالی می‌تواند خسته‌کننده باشد، بنابراین برای یک روز کودک بودن – و در یک صحنه فیلم – کار بدی نیست: «به هر حال، این یک وضعیت برد-برد است.»

نیکیتا میچل: بدلکار مارگو رابی

بر کسی پوشیده نیست که بدلکاران اغلب لحظات خطرناک‌تری را بر عهده می‌گیرند که ممکن است بازیگر اصلی آسیب ببیند. اما، همانطور که نیکیتا میچل توضیح می‌دهد، این فقط به صحنه‌های بزرگ و روی دوربین محدود نمی‌شود. این بدلکار بریتانیایی پس از همکاری با مارگو رابی در فیلم «باربی» در سال ۲۰۲۳، به عنوان بدل او در صحنه «بلندی‌های بادگیر» حضور یافت.

میچل می‌گوید بدل‌ها گاهی اوقات می‌توانند هفته‌ها یا ماه‌ها با ستارگان قبل از فیلمبرداری تمرین کنند تا حرکات آنها را به طور کامل در دوربین تقلید کنند. او می‌گوید که این بازیگر استرالیایی «بسیار شجاع» است که بدلکاری‌های خودش را انجام می‌دهد: «برادرش یک بدلکار در استرالیا است و او یک بار به من گفت که اگر بازیگر نمی‌شد، ممکن بود وارد حرفه بدلکاری شود.»

اما میچل در برخی از صحنه‌های خطرناک‌تر «بلندی‌های بادگیر» برای اطمینان از ایمنی ستاره وارد عمل شد. او می‌گوید این شامل صحنه‌ای بود که شخصیت کتی با بازی رابی در لبه یک صخره قرار داشت و صحنه دیگری که هیث‌کلیف او را به سمت درختی پرتاب می‌کند. میچل پیش از این برای آزمایش هارنس و سیم‌ها حضور داشت و به اطمینان از ایمنی رابی در نوبت او کمک کرد.

اما او همچنین در صحنه‌ای که کتی از دیواری سقوط می‌کند، به معنای واقعی کلمه جای رابی را گرفت. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که کتی در حال بررسی محوطه عمارت متعلق به همسر آینده‌اش، ادگار لینتون، دیده می‌شود. میچل می‌گوید سقوط «۸ تا ۱۰ فوتی» (۲.۴ تا ۳ متری) او را نگران نکرد، زیرا او در گذشته با سقوط از صخره‌های ۱۵۰ فوتی (۴۶ متری) – با سیم – مقابله کرده است.

مانند پونوماری، او می‌گوید وقتی تماشاگران هرگز صحنه‌ای را که روی آن کار کرده‌اید، نمی‌بینند، می‌تواند «ناامیدکننده» باشد، اما موافق است که این «فقط بخشی از بازی» است. اما، چه در برش نهایی قرار بگیرند یا نه، بازیگران بدلکار و بادی دابل‌ها – که به صورت روزانه دستمزد می‌گیرند – همچنان برای زمان خود پول دریافت می‌کنند.