هروه رنار: فاش‌گویی از راز پیروزی تاریخی عربستان مقابل آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲

فلسفه جسورانه در برابر قهرمان آینده

رنار که در ششمین حضور تاریخی عربستان در جام جهانی هدایت این تیم را بر عهده داشت، در گفت‌وگویی با روزنامه فرانسوی «لیکیپ»، برنامه تاکتیکی آن مسابقه را «بزرگ‌ترین لحظه تاریخ تیم ملی عربستان» توصیف کرد. او فلسفه خود را با جملاتی صریح بیان کرد:

«باید تا حد امکان نزدیک دروازه خودمان کمتر رنج می‌بردیم و در عین حال خط بازی را جلو نگه می‌داشتیم. هدف ما دفاع فشرده و انتظار برای اشتباه حریف نبود، بلکه کاملاً برعکس؛ فشار بالا، خط دفاعی جلوتر و باور به توانایی بازیکنان برای رقابت با تیمی که ۳۶ بازی متوالی شکست نخورده بود و یکی از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب می‌شد؛ تیمی که در نهایت هم قهرمان شد.»

جسارت تاکتیکی و تله آفساید

سرمربی فرانسوی به خوبی می‌دانست که عقب‌نشینی مقابل تیم قدرتمند آرژانتین به معنای شکست تدریجی است. بنابراین، او بر جسارت و نظم تاکتیکی تکیه کرد. یکی از مهم‌ترین ابزارهای او، استفاده دقیق از تله آفساید بود که فضاهای پشت خط دفاع را به شکل مؤثری بست. این تاکتیک بارها در نیمه نخست، حملات تیم «تانگو» را سردرگم کرد و مانع از شکل‌گیری موقعیت‌های خطرناک شد.

ایمان بازیکنان، عامل تعیین‌کننده

با وجود اینکه آرژانتین با گل زودهنگام مسی از روی نقطه پنالتی پیش افتاد، رویکرد «شاهین‌های سبز» تغییر نکرد. با آغاز نیمه دوم، عربستان با دو گل سریع نتیجه را برگرداند و یکی از هیجان‌انگیزترین لحظات تاریخ جام جهانی مدرن را رقم زد. رنار تأکید کرد که ایمان و اعتماد به نفس بازیکنان عامل تعیین‌کننده بود:

«بازیکنان بدون ترس وارد زمین شدند و می‌دانستند اگر به برنامه پایبند بمانند و با جسارت آن را اجرا کنند، می‌توانند تفاوت ایجاد کنند. آن پیروزی فقط ۳ امتیاز در مرحله گروهی نبود، بلکه پیامی بلند بود که نشان می‌داد فاصله‌های روی کاغذ می‌تواند با شجاعت و سازماندهی از بین برود.»

درسی برای فوتبال جهان

رنار در پایان سخنانش افزود: «آرژانتین بعد از آن بازی دوباره اوج گرفت و تا قهرمانی پیش رفت، اما آن مسابقه همچنان گواهی است بر اینکه در فوتبال، غیرممکن فقط احتمالی است که منتظر کسی است تا جرأت به چالش کشیدنش را داشته باشد.»

در حالی که تیم ملی عربستان خود را برای حضورهای جهانی بعدی آماده می‌کند، شب شکست دادن مسی و هم‌تیمی‌هایش در قطر همچنان به عنوان لحظه‌ای ماندگار در حافظه فوتبال آسیا باقی مانده و نمونه‌ای تاکتیکی از این واقعیت است که گاهی جسارت بهترین شیوه دفاع است.