تناقض در فدراسیون مراکش: برکناری رکراکی پس از تکذیب‌های مکرر

روندی تکراری در یک دهه اخیر

این نخستین بار نیست که شاهد چنین تناقضی در تصمیم‌گیری‌های فدراسیون فوتبال مراکش هستیم. در طول یک دهه گذشته، چندین سرمربی تیم ملی با شرایطی مشابه از سمت خود برکنار شده‌اند: ابتدا خبر برکناری‌شان تکذیب شده و سپس پس از مدتی، فدراسیون به طور رسمی جدایی آن‌ها را تأیید کرده است.

• بادو الزاکی (۲۰۱۴-۲۰۱۶): در فوریه ۲۰۱۶، فوزی لقجع خبر برکناری او را رد کرد، اما تنها ساعاتی بعد، فدراسیون با بیانیه‌ای رسمی به دلیل بی‌ثباتی نتایج و اختلافات داخلی، پایان همکاری با او را اعلام کرد.
• هروه رنار (تا ۲۰۱۹): پس از حذف مراکش از جام ملت‌های آفریقا، ابتدا خبر استعفای او تکذیب شد، اما چند روز بعد، رنار با بیانیه‌ای رسمی کناره‌گیری خود را اعلام کرد.
• وحید هلیلهوژیچ (تا ۲۰۲۲): در مه ۲۰۲۲، فدراسیون گزارش‌های رسانه‌ای درباره برکناری او را رد کرد. اما چند ماه بعد و در آستانه جام جهانی ۲۰۲۲، به دلیل اختلاف نظر در آماده‌سازی تیم (که به ماجرای دعوت نکردن حکیم زیاش نیز مرتبط بود)، همکاری با او پایان یافت.

سرنوشت رکراکی و امید به جام جهانی ۲۰۲۶

اکنون همین الگو درباره ولید رکراکی نیز تکرار شد. پس از شکست مراکش در فینال جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۵ مقابل سنگال، شایعاتی درباره آینده او آغاز شد که فدراسیون سه بار آن را تکذیب کرد. اما در نهایت، جدایی او و انتخاب محمد وهبی به عنوان سرمربی جدید، به طور رسمی اعلام شد.

محمد وهبی در شرایطی هدایت تیم ملی را بر عهده گرفته است که کمتر از صد روز تا آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ باقی مانده است. مراکش امیدوار است که با سرمربی جدید خود، بتواند همچون دوران رکراکی، بار دیگر در این تورنمنت معتبر جهانی عملکردی درخشان و قابل توجه داشته باشد.