شب پرحاشیه در متروپولیتانو: اتلتیکو مادرید و تاتنهام در دیداری پرگل

شروع کابوس‌وار تاتنهام و درخشش اتلتیکو

مسابقه با اتفاقاتی آغاز شد که به راحتی می‌تواند در تاریخ فوتبال ثبت شود. کینسکی، دروازه‌بان جدید تاتنهام که برای اولین بار در ترکیب اصلی قرار گرفته بود، با دو اشتباه مرگبار، زمینه را برای گل‌های زودهنگام اتلتیکو فراهم کرد. اشتباه اول او به لوکمن، خولیان و یورنته اجازه داد تا با همکاری یکدیگر دروازه تاتنهام را باز کنند و اشتباه دوم، توپ را مستقیماً جلوی پای خولین آلوارز قرار داد تا او نیز به راحتی گلزنی کند.

در میان این دو اشتباه، لغزش کوتی رومرو، مدافع تاتنهام، به آنتوان گریزمان فرصت داد تا با یک حرکت هوشمندانه، زمان را متوقف کرده و سومین گل اتلتیکو را به ثمر برساند. بدین ترتیب، اتلتیکو مادرید در یک ربع ابتدایی بازی، بدون تلاش چندانی، با نتیجه ۳ بر صفر پیش افتاد.

تصمیم بی‌رحمانه تودور و بازگشت ویکاریو

پس از گل سوم اتلتیکو، تودور، سرمربی تاتنهام، تصمیم گرفت کینسکی را از زمین بیرون بکشد. این تعویض، هرچند از نظر فوتبالی قابل توجیه بود، اما از نظر انسانی بی‌رحمانه به نظر می‌رسید. کینسکی، دروازه‌بان چک‌تبار، در حالی که کاملاً درهم‌شکسته بود، راهی رختکن شد و ویکاریو جایگاه اصلی خود را در دروازه بازپس گرفت.

پس از این تعویض، اتلتیکو مادرید با گل چهارم خود، که توسط لونورمان در ریباندِ توپی که دروازه‌بان ایتالیایی مهار کرده بود، به ثمر رسید، برتری خود را افزایش داد. حضور لونورمان در ترکیب اصلی، با تدبیر سیمئونه، باعث شد پوبیل به پست مدافع کناری منتقل شود و یورنته در کنار کاردوسو در میانه زمین قرار بگیرد تا «لیگ برتری‌ترین» ترکیب ممکن در برابر یک رقیب لیگ برتری شکل بگیرد.

هدیه‌های اتلتیکو و رستاخیز تاتنهام

پس از به ثمر رساندن چهار گل، اتلتیکو مادرید به اشتباه تصمیم گرفت که اگر هدایای زیادی دریافت کرده، منصفانه است که خودش هم هدیه‌ای بدهد. حرکت ریچارلیسون از سمت چپ، توسط پدرو پورو در سمت دیگر به گل تبدیل شد. او از پیشروی عجولانه روگری برای مهارش نهایت استفاده را برد و هواداران لندنی که در حال ترک ورزشگاه بودند، ناگهان با چیزی شبیه به یک رستاخیز روبرو شدند.

اوضاع می‌توانست بدتر هم بشود اگر ضربه سر کوتی به تیر دروازه نمی‌خورد. لوکمن و یورنته نیز فرصت‌هایی برای گل پنجم اتلتیکو پیش از استراحت بین دو نیمه داشتند، اما این فرصت‌ها از دست رفت. در نهایت، پس از ۴۷ دقیقه، نتیجه از دید میزبان شیرین بود، اما روند وقایع نه چندان. تاتنهام بدون شک تیمی گیج‌کننده است؛ در رقابت‌های اروپایی عالی و در لیگ داخلی افتضاح (تا پیش از آمدن به مادرید)، دقیقاً برعکسِ آنچه معمولاً تیم‌های جزیره انجام می‌دهند.

نیمه دوم پرهیجان و گل‌های بیشتر

نیمه دوم بازی، هرچند در مقایسه با نیمه اول آرام‌تر بود، اما همچنان آبستن هیجان بود. گالاگر و سولانکه در تعویض‌های دوگانه شروع نیمه دوم وارد زمین شدند. پس از دقایقی آرام، موقعیت بسیار خطرناکی نصیب ریچارلیسون شد که در نهایت به گل خولیان آلوارز ختم شد. در این میان، یک مهار اعجاب‌انگیز از اوبلاک و یک هنرنمایی از گریزمان منجر به ضدحمله و گل هم‌تیمی‌اش شد.

یکی دیگر از نکات عجیب شب این بود که اتلتیکو بدون مشارکت جدی جولیانو یا لوکمن (که باز هم ناآماده بودند) به برتری پرگل رسید. بازیکن نیجریه‌ای (لوکمن) در اولین چرخش تعویض‌های «چولو» جای خود را به باریوس داد. مدیریت تعویض‌ها باز هم عجیب به نظر می‌رسید، اما در هر صورت توجیهی برای هدیه نهایی نبود؛ این بار خودِ اوبلاک با عدم تفاهم با نیکو، توپ را به سولانکه تقدیم کرد تا او اختلاف را دوباره به سه گل برساند.

چشم‌انداز بازی برگشت

این سه گل اندوخته‌ای است که اتلتیکو باید در لندن از آن دفاع کند، چرا که با رقیبی مثل تاتنهام، هر چیزی ممکن است؛ حتی یک پیروزی پرگل هم می‌تواند کافی نباشد. تکلیف صعود به مرحله بعدی، یک هفته دیگر در بازی برگشت مشخص خواهد شد.