شکایت ۱.۹۷ میلیارد پوندی علیه سونی به دلیل انحصار فروشگاه پلی‌استیشن

ادعای «شبه انحصار» در اکوسیستم پلی‌استیشن

شاکیان در این دادخواست مدعی هستند که سونی با اجبار مشتریان به استفاده از فروشگاه اختصاصی خود برای خرید بازی‌های دیجیتال، محتوای قابل دانلود (DLC) و آیتم‌های درون بازی، نوعی «شبه انحصار» در اکوسیستم کنسول پلی‌استیشن ایجاد کرده است. این وضعیت به سونی اجازه می‌دهد تا:

• الزامات سخت‌گیرانه‌ای را برای توسعه‌دهندگان و ناشران اعمال کند.
• قیمت‌گذاری را بدون رقابت واقعی در خرده‌فروشی انجام دهد.
• کارمزد ۳۰ درصدی بر تمام خریدهای دیجیتال تحمیل کند که به مصرف‌کننده نهایی منتقل می‌شود.

تمرکز اصلی این پرونده تنها بر قیمت کامل بازی‌ها نیست، بلکه شامل تمامی موارد مرتبط با وضعیت فعلی صنعت بازی، از جمله DLCها، محتوای اضافی و پرداخت‌های درون برنامه‌ای می‌شود.

استدلال شاکیان: قیمت‌های «بیش از حد و ناعادلانه»

شاکیان بر این باورند که تغییر جهت صنعت گیمینگ به سمت توزیع دیجیتال و پرداخت‌های درون برنامه‌ای، قدرت پلتفرم‌هایی مانند پلی‌استیشن را افزایش داده است. آنها استدلال می‌کنند که سونی با اعمال قیمت‌های «بیش از حد و ناعادلانه» برای محصولاتی که هزینه توزیع دیجیتال آن‌ها بسیار کمتر از مبلغ پرداختی کاربر است، از این وضعیت کسب درآمد کرده است.

دفاع سونی: سرمایه‌گذاری میلیاردی و بازار رقابتی

در مقابل، سونی با دفاعی کاملاً متضاد، تأکید می‌کند که اکوسیستم پلی‌استیشن نه یک عوارض خودسرانه، بلکه زیرساختی است که طی سال‌ها میلیاردها دلار در آن سرمایه‌گذاری شده و این یکپارچگی به نفع بازیکنان است. وکلای سونی همچنین استدلال می‌کنند که:

• بازار بازی‌های ویدئویی رقابتی است، زیرا پلی‌استیشن با نینتندو و ایکس‌باکس رقابت می‌کند.
• حاشیه سود حاصل از بازی‌ها و سایر محتواها با در نظر گرفتن هزینه‌ها و ارزش برند شرکت، بیش از حد نیست.

جزئیات مالی و دامنه زمانی شکایت

این پرونده حقوقی شامل ادعای ۱.۹۷ میلیارد پوندی علیه سونی می‌شود که معادل ۲.۲۸ میلیارد یورو یا ۲.۶۴ میلیارد دلار آمریکا است. این مبلغ به طور قابل توجهی کمتر از برآوردهای قبلی تا ۵ میلیارد پوند است که نشان‌دهنده تغییر در مبلغ ادعا شده در جریان روند دادرسی است.

این دادخواست تمام بازیکنان پلی‌استیشن در بریتانیا را که بین تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۱۶ تا ۱۲ فوریه ۲۰۲۶ خرید دیجیتال انجام داده‌اند، در بر می‌گیرد. کاربران در اسکاتلند از تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۱۷ نیز در این گروه قرار می‌گیرند. دادگاه در ماه فوریه با تمدید این زمان برای پوشش دادن بازیکنان جدیدتر موافقت کرد.

آغاز دادگاه و پیامدهای احتمالی

این دادگاه در روز سه‌شنبه ۱۰ مارس آغاز شد و صنعت بازی با دقت بر آن تمرکز خواهد کرد. این پرونده سوالات مهمی را مطرح می‌کند: آیا سونی در فروشگاه خود قیمت‌های بالایی دریافت کرده است؟ سازندگان کنسول چه آزادی عمل قانونی برای محدود کردن اکوسیستم دیجیتال خود و کسب درآمد از طریق کارمزدهای گزاف دارند؟

این موضوع می‌تواند ادعای انحصاری بودن پلتفرم‌های بسته با کنترل کامل بر توزیع دیجیتال را تقویت کند، به‌ویژه اگر این کنترل منجر به افزایش مداوم هزینه‌ها برای مصرف‌کنندگان شود. لازم به ذکر است که شرکت‌های گوگل و اپل نیز در پرونده‌های مشابهی پیرامون انحصار پلتفرم‌ها و روش‌های پرداخت داخلی خود که به همان کارمزد ۳۰ درصدی مرتبط است، شکست خورده‌اند.