افتتاح طولانی‌ترین مسیر پیاده‌روی ساحلی جهان به طول ۲۶۸۹ مایل در انگلستان

مسیر پیاده‌روی ساحلی جدیدی که تمام سواحل انگلستان را در بر می‌گیرد، به طور رسمی افتتاح می‌شود. این مسیر که طولانی‌ترین مسیر پیاده‌روی ساحلی مدیریت شده در جهان است، فرصتی بی‌نظیر برای کشف زیبایی‌های طبیعی و تاریخی این کشور فراهم می‌آورد.

مسیر ساحلی کینگ چارلز سوم: یک شاهکار مهندسی و طبیعی

مسیر ساحلی انگلستان کینگ چارلز سوم، با طولی معادل ۲۶۸۹ مایل (حدود ۴۳۲۷ کیلومتر)، توسط سازمان «نچرال انگلند» (Natural England)، نهاد دولتی مسئول ایجاد آن، به عنوان طولانی‌ترین مسیر پیاده‌روی ساحلی مدیریت شده در جهان معرفی شده است. این مسیر برای اولین بار یک مسیر پیوسته را ایجاد می‌کند که به علاقه‌مندان پیاده‌روی امکان می‌دهد تا گام به گام خط ساحلی انگلستان را کاوش کنند.

در طول این مسیر، مناظر متنوع و خیره‌کننده‌ای از انگلستان به چشم می‌خورد؛ از مرداب‌های نمکی و سواحل شنی گرفته تا صخره‌ها، تپه‌های ماسه‌ای و شهرهای ساحلی تاریخی. از جمله نقاط برجسته این مسیر، تپه‌های گچی نمادین «هفت خواهران» (Seven Sisters) در شرق ساسکس است که بخشی از یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی ملی جدید نیز به شمار می‌رود.

«این مسیر فوق‌العاده است – بهترین کاری که در زندگی حرفه‌ای‌ام انجام خواهم داد.» - نیل کانستبل، رهبر پروژه در نچرال انگلند

توسعه و بهسازی مسیر

بخش عمده‌ای از این مسیر ساحلی جدید از قبل وجود داشته است، اما بیش از ۱۰۰۰ مایل مسیر جدید ایجاد شده و بسیاری از بخش‌های دیگر نیز ارتقا یافته‌اند. این بهسازی‌ها شامل موارد زیر است:

• بازسازی سطوح مسیرها
• حذف موانع (stiles)
• ساخت پیاده‌روهای چوبی (boardwalks)
• نصب پل‌ها

تاریخچه و چالش‌ها

این پروژه در دوران دولت گوردون براون آغاز شد و ۱۸ سال و هفت نخست‌وزیر طول کشید تا به مرحله کنونی برسد. در حال حاضر، حدود ۸۰ درصد از مسیر باز است و بیشتر بخش‌های باقی‌مانده نیز قرار است تا پایان سال تکمیل شوند.

ایجاد این مسیر نیازمند قوانین جدیدی بود؛ از جمله «قانون دسترسی دریایی و ساحلی» (Marine and Coastal Access Act) که در سال ۲۰۰۹ به تصویب رسید. همچنین، سال‌ها برنامه‌ریزی دقیق و کارهای گسترده در امتداد خط ساحلی برای ایجاد یک مسیر پیاده‌روی واضح و پیوسته انجام شده است.

دسترسی و انعطاف‌پذیری

نچرال انگلند اعلام کرده است که در بسیاری از نقاط، حقوق دسترسی جدیدی ایجاد شده که زمین‌هایی را که قبلاً برای عموم ممنوع بوده‌اند – از جمله سواحل، تپه‌های ماسه‌ای و بالای صخره‌ها بین مسیر و دریا – در دسترس قرار داده است. همچنین، دسترسی برای افرادی با محدودیت‌های حرکتی بهبود یافته تا افراد بیشتری بتوانند از بخش‌هایی از مسیر لذت ببرند.

شکاف‌ها در شبکه مسیرهای پیاده‌روی موجود پر شده و تمرکز بر نزدیک‌تر کردن مسیر به آب و اتصال بخش‌هایی از خط ساحلی بوده که هرگز توسط یک مسیر پیاده‌روی واحد به هم متصل نشده بودند. با این حال، در برخی نقاط، پیاده‌روها باید به طور موقت مسیر را ترک کنند؛ به عنوان مثال، در شمال غرب انگلستان، برای ادامه مسیر نیاز به استفاده از کشتی در رودخانه مرزی است.

یکی از بخش‌های چالش‌برانگیز در جنوب دوون، رودخانه ارم است که هیچ پل یا کشتی ندارد و زمین‌های بالادست آن خصوصی و غیرقابل دسترس هستند. پیاده‌روها باید شلوارهای خود را بالا زده و در حدود یک ساعت قبل یا بعد از جزر از رودخانه عبور کنند. کانستبل این را «بخشی از تجربه» می‌داند.

مسیر و تغییرات اقلیمی

این مسیر با در نظر گرفتن بارندگی‌های شدیدتر و بالا آمدن سطح دریاها که انتظار می‌رود تغییرات اقلیمی به همراه داشته باشد، طراحی شده است. برای اولین بار در قانون انگلستان، تدابیری برای جابجایی مسیر به سمت داخل خشکی – که نچرال انگلند آن را «عقب‌نشینی» (roll-back) می‌نامد – در صورت فرسایش یا تغییر خط ساحلی، در نظر گرفته شده است.

این امکان به مسیر اجازه می‌دهد تا با خط ساحلی در حال تغییر سازگار شود و اطمینان حاصل شود که پیاده‌روی ساحلی برای نسل‌های آینده پیوسته و عملی باقی بماند. هفته‌های اخیر نشان داده است که این مسیر چقدر می‌تواند پویا باشد. در اوایل فوریه، پس از باران‌های شدید زمستانی که باعث رانش زمین شد، بخش بزرگی از مسیر بر روی صخره‌های خارج از چارموث در دورست از بین رفت.

لورنا شریف، که رئیس تیمی است که مسیر ساحلی جنوب غرب – طولانی‌ترین و پرفراز و نشیب‌ترین بخش از مسیر جدید – را مدیریت می‌کند، توضیح می‌دهد: «مسیر بسته شد و یک مسیر انحرافی ایجاد شد.» این مسیر انحرافی یک و نیم مایل به طول مسیر اضافه کرد و بدتر از آن، پیاده‌روها را مجبور به عبور از جاده‌ها کرد. شریف می‌گوید تیمش به سرعت یک عقب‌نشینی ۱۵ متری را با مالک زمین هماهنگ کرد و ظرف چند هفته مسیر دوباره باز شد. او می‌افزاید: «بدون این تدبیر عقب‌نشینی، این کار ماه‌ها طول می‌کشید.»

میراث و آینده

سازمان خیریه «رمبلرز» (Ramblers) از پایان جنگ جهانی دوم برای دسترسی بیشتر به خط ساحلی انگلستان کمپین می‌کرده است. جک کورنیش، مدیر این سازمان در انگلستان، مسیر جدید را «تحول‌آفرین» توصیف می‌کند.

«این مسیر یک نوار دسترسی از مسیر تا خط آب بالا ایجاد می‌کند، به این معنی که می‌توانید مسیر را ترک کرده و در سواحل قدم بزنید. می‌توانید پیک‌نیک کنید – و در یک کشور جزیره‌ای برای اولین بار می‌توانید واقعاً از ساحل ما لذت ببرید.» - جک کورنیش، مدیر سازمان رمبلرز در انگلستان

این مسیر همچنین امکان پیاده‌روی ساحلی پیوسته در اطراف کل جزیره بریتانیا را مطرح می‌کند. مسیر ساحلی جدید انگلستان به «مسیر ساحلی ولز» (Wales Coast Path) متصل می‌شود؛ یک مسیر ۸۷۰ مایلی که خط ساحلی ولز را احاطه کرده است. این مسیر در سال ۲۰۱۲ تکمیل شد و اولین مسیر در جهان بود که تمام خط ساحلی یک کشور را دنبال می‌کرد.

در اسکاتلند هیچ مسیر ساحلی رسمی واحدی وجود ندارد، اگرچه بخش زیادی از خط ساحلی به لطف «قانون حق پرسه زدن» (right to roam) اسکاتلند که بیش از ۲۰ سال پیش به تصویب رسید، قابل دسترسی است. تخمین‌ها از خط ساحلی اصلی اسکاتلند بسته به نحوه اندازه‌گیری متفاوت است، اما اغلب حدود ۵۵۰۰ مایل ذکر می‌شود.

در مجموع، یک پیاده‌روی ساحلی پیوسته در اطراف بریتانیا حدود ۹۰۰۰ مایل خواهد بود. با متوسط ۱۵ مایل در روز، تکمیل آن تقریباً دو سال طول می‌کشد، با فرض عدم استراحت. نقشه‌های مسیر «مسیر ساحلی انگلستان کینگ چارلز سوم» در وب‌سایت National Trails در دسترس است.