خبر کامل
دیهگو گارسیا: جزیره راهبردی آمریکا در اقیانوس هند و چالشهای آینده

جزیره دیهگو گارسیا، نگین دورافتاده اقیانوس هند و پایگاه نظامی کلیدی آمریکا، بار دیگر در کانون توجهات جهانی قرار گرفته است. گزارشها حاکی از نقص فنی در یکی از موشکهای شلیک شده از این جزیره و تلاش یک ناو جنگی آمریکا برای رهگیری موشک دیگر است، رویدادی که بر اهمیت راهبردی این نقطه حساس صحه میگذارد.
دیهگو گارسیا: موقعیت جغرافیایی و تاریخی
دیهگو گارسیا، بزرگترین آبسنگ مرجانی مجمعالجزایر چاگوس، با مساحتی حدود ۴۴ کیلومتر مربع، بهشتی سرسبز با سواحل شنی سفید در قلب اقیانوس هند است. این جزیره که بخشی از قلمرو اقیانوس هند بریتانیا محسوب میشود، در اوایل قرن شانزدهم توسط پرتغالیها کشف شد و تا سال ۱۹۶۵، به عنوان وابستهای از موریس شناخته میشد.
در سال ۱۹۶۵، دیهگو گارسیا از موریس جدا شد تا قلمرو جدید اقیانوس هند بریتانیا را تشکیل دهد. تا اوایل دهه ۱۹۷۰، تنها فعالیت اقتصادی جزیره تولید کوپرا از درختان نارگیل بود، اما با توافق آمریکا و بریتانیا، کارگران و خانوادههایشان از جزیره خارج شدند تا شرایط برای توسعه تأسیسات نظامی آمریکا فراهم شود.
این جزیره که از لندن اداره میشود، کانون اختلاف ارضی طولانیمدت میان بریتانیا و موریس است و فاصله ۱,۶۰۰ کیلومتری آن از نزدیکترین خشکی، آن را در فهرست دورافتادهترین جزایر جهان قرار داده است. ورود به این جزیره نیازمند مجوز خاص است که تنها به افراد مرتبط با تأسیسات نظامی یا نهاد بریتانیایی داده میشود و خبرنگاران معمولاً از ورود به آن منع شدهاند.
چرا آمریکا در دیهگو گارسیا پایگاه دارد؟
پس از جنگ جهانی دوم و با نگرانی از کاهش دسترسی به پایگاههای خارجی در دوران جنگ سرد، برنامهریزان نیروی دریایی آمریکا به دنبال یک پایگاه راهبردی در اقیانوس هند بودند. دیهگو گارسیا به دلایل زیر گزینهای ایدهآل محسوب میشد:
- مزایای نظامی: امکان احداث باند پرواز و لنگرگاه.
- مزایای سیاسی: جمعیت کم و مدیریت بریتانیا.
- موقعیت جغرافیایی: قرار گرفتن در میانه اقیانوس هند، حدود ۳,۰۰۰ کیلومتر با تنگه بابالمندب و تنگه مالاکا فاصله دارد.
این موقعیت به آمریکا امکان میدهد تا قدرت خود را در سراسر اقیانوس اعمال کند. بریتانیا پیشتر در جنگ جهانی دوم یک پایگاه کوچک در این جزیره ساخته بود.
در سال ۱۹۶۱، آمریکا پیشنهاد جداسازی مجمعالجزایر چاگوس از موریس را مطرح کرد تا قلمرو جدیدی ایجاد شود که حقوق استقرار نظامی برای هر دو کشور را تضمین کند. در توافق نهایی، دولت آمریکا پذیرفت تا ۱۴ میلیون دلار، یا نیمی از هزینه ایجاد «قلمرو بریتانیایی اقیانوس هند» را به بریتانیا پرداخت کند.
قابلیتهای پایگاه نظامی دیهگو گارسیا
پایگاه نظامی دیهگو گارسیا از آن زمان به یکی از ارکان اصلی عملیاتهای آمریکا تبدیل شده است. این جزیره دارای:
- یک فرودگاه گسترده با باندهایی برای پذیرش هواپیماهای بزرگ نظامی مانند بمبافکنهای B-52، تانکرهای KC-135 و هواپیماهای شناسایی و ترابری.
- تأسیسات بزرگ ذخیره سوخت، سامانههای راداری و برجهای کنترل.
- یک بندر آبعمیق برای پهلوگیری، سوختگیری و تعمیر کشتیهای بزرگ نظامی از جمله ناوهای هواپیمابر، ناوشکنها و زیردریاییها.
این پایگاه در عملیاتهای هوایی آمریکا در جنگ خلیج فارس (۱۹۹۱)، جنگ عراق (۲۰۰۳)، حملات هوایی در افغانستان علیه طالبان و القاعده (اوایل دهه ۲۰۰۰) و عملیات علیه حوثیها در یمن (۲۰۲۴ و ۲۰۲۵) مورد استفاده قرار گرفته است.
رقابتهای منطقهای و حضور چین
آمریکا تنها قدرت نظامی فعال در اقیانوس هند نیست. فرانسه و هند نیز حضور دریایی قابل توجهی در این منطقه دارند:
- هند: در حال ساخت یک پایگاه هوایی و اسکله دریایی بزرگ در جزیره آگالگا (۱,۷۶۷ کیلومتری دیهگو گارسیا) است که شامل باندی بلند، اسکله آبعمیق و زیرساختهای راداری و ارتباطی برای پشتیبانی از هواپیماهای گشت دریایی P-8 ساخت آمریکا خواهد بود.
- فرانسه: در قلمروهای جزیرهای خود مانند رئونیون و مایوت حضور نظامی دارد. حدود ۷,۰۰۰ نیروی نظامی فرانسوی تحت فرمان «نیروهای مسلح منطقه جنوب اقیانوس هند» فعالیت میکنند و زیردریاییهای فرانسوی نیز بهطور مستمر در دریا گشتزنی میکنند. فرانسه نیز با اختلافات حاکمیتی در رئونیون و مایوت روبهرو است.
دکترین «دانرو» و آینده دیهگو گارسیا
اهمیت دیهگو گارسیا در میان تغییر ائتلافها و رقابتهای منطقهای رو به افزایش است. حتی در چارچوب «دکترین دانرو» که دولت ترامپ بر تمرکز راهبرد دفاعی آمریکا در نیمکره غربی تأکید داشت، این جزیره به عنوان یک گره پشتیبانی عمل میکند که کنترل نیمکرهای آمریکا را تقویت میکند.
تحول ماهیت جنگهای دریایی با افزودن پهپادها و کشتیهای «ابرناو» به زرادخانه آمریکا، بر آینده دیهگو گارسیا تأثیرگذار خواهد بود. استقرار این قابلیتها میتواند توانایی آمریکا برای نمایش قدرت در سراسر اقیانوس هند را گسترش دهد.
با این حال، این ارزش راهبردی هزینههای سیاسی نیز به همراه دارد. میراث حلنشده جابهجایی مردم چاگوسی و تضاد میان عملکرد نظامی آمریکا و هنجارهای حقوق بینالملل، مشروعیت قدرت غرب در منطقه هند-اقیانوسیه را با چالش مواجه میکند. آینده توافق بریتانیا و موریس پس از اظهارات اخیر ترامپ نامشخصتر به نظر میرسد. هرگونه عقبنشینی بریتانیا از توافق سال ۲۰۲۵، به عنوان تصمیمی آگاهانه برای اولویت دادن به منافع امنیتی غرب بر قوانین بینالملل تعبیر خواهد شد. در نتیجه، دیهگو گارسیا در نقطه تلاقی راهبرد و مشروعیت قرار دارد و شکاف رو به رشد میان قدرت نظامی غرب و نظام بینالمللی را آشکار میکند.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۹:۴۰ - ۱۴۰۵/۰۱/۰۱