۱۰ دانشمند جوان برتر جهان از نگاه فوربس: پیشگامان علم و فناوری

۱. ایتن باراجاس و جیمی پالمر: رباتیک فضایی برای ماموریت‌های آینده

«ایتن باراجاس» ۲۳ ساله و «جیمی پالمر» ۲۶ ساله، بنیان‌گذاران شرکت «ایکاروس رباتیکس» هستند که ربات‌های مجهز به هوش مصنوعی را برای انجام کارهای روزمره فضانوردان توسعه می‌دهند. هدف این استارت‌آپ که در سال ۲۰۲۴ در نیویورک تأسیس شد، واگذاری وظایف تکراری مانند جابه‌جایی بار و بررسی تجهیزات به ربات‌ها است تا فضانوردان بتوانند بر اکتشافات حیاتی و پیشگامانه تمرکز کنند. نگهداری فضانوردان در مدار ساعتی ۱۳۰ هزار دلار هزینه دارد و این ربات‌ها می‌توانند به صرفه‌جویی قابل توجهی منجر شوند.

• ایتن باراجاس: مهندس مکانیک و طراح نانوآزمایشگاه‌های کشاورزی برای ناسا در دوران دبیرستان.
• جیمی پالمر: متخصص رباتیک از دانشگاه کلمبیا و مدیر ارشد فناوری ایکاروس رباتیکس.

ربات‌های ایکاروس با کنترل انسانی آغاز به کار کرده و سپس از طریق نمایش وظایف، آموزش می‌بینند تا مسئولیت‌هایی از جابه‌جایی بار تا ساخت‌وساز مداری را بر عهده بگیرند. این شرکت قصد دارد ربات‌های خود را در سال جاری در پرواز بدون جاذبه و سپس برای یک سال در ایستگاه فضایی بین‌المللی آزمایش کند.

۲. الکسیس اپلکویست: انقلاب در آزمایش دارو با «اندام روی تراشه»

«الکسیس اپلکویست» ۲۷ ساله، پژوهشگر دکتری مهندسی زیست‌پزشکی و مدیرعامل استارت‌آپ «هیومیک بیوسیستمز» است. کار او بر توسعه دستگاه‌های «اندام روی تراشه» تمرکز دارد که روشی سریع‌تر و دقیق‌تر برای پیش‌بینی واکنش بدن انسان به درمان‌های جدید را بدون نیاز به آزمایش روی حیوانات فراهم می‌کند.

اپلکویست معتقد است که با ارائه مدل‌های منحصربه‌فرد، قابل اعتماد و کاربرپسند از اندام انسان می‌توان از این فناوری برای مدل‌سازی بیماری‌ها با هدف غربالگری دارو در صنعت داروسازی، آزمایش درمان در صنعت تجهیزات پزشکی و تحقیقات درباره پیشروی بیماری در دانشگاه‌ها استفاده کرد.

۳. ناوی آناند و تایلر رز: آفت‌کش‌های هوشمند و ایمن‌تر

«ناوی آناند» ۱۹ ساله و «تایلر رز» ۱۸ ساله، بنیان‌گذاران شرکت «بیندول» هستند که با استفاده از هوش مصنوعی، آفت‌کش‌های ایمن‌تر و مؤثرتری تولید می‌کنند. با وجود کاهش زمین‌های کشاورزی، استفاده از آفت‌کش‌ها از سال ۲۰۰۰ دو برابر شده، اما همچنان ۲۰ تا ۴۰ درصد محصولات به دلیل آفات از بین می‌روند. آفت‌کش‌های فعلی نه تنها آفات را از بین می‌برند، بلکه به کل اکوسیستم آسیب می‌رسانند.

آفت‌کش ایده‌آل فقط باید آفات را بکشد و نه چیز دیگری را، اما آفت‌کش‌های کنونی، کل اکوسیستم را به همراه اهدافشان مسموم می‌کنند.

شرکت بیندول با توسعه مدل‌های هوش مصنوعی، شبکه‌های عصبی برای جایگزینی آزمایشگاه‌های رطوبتی می‌سازد که داده‌های آموزشی برای مدل‌هایشان تولید می‌کنند. این رویکرد، سریع‌ترین مسیر برای توسعه آفت‌کش‌های جدید با کاهش هزینه‌های تولید است.

۴. نیکلاس بوینتون: پلاستیک‌های نوآورانه برای آینده‌ای پایدار

«نیکلاس بوینتون» ۲۸ ساله، شیمیدان ارشد تحقیقاتی در شرکت «3M»، بر حل مشکل زباله‌های پلاستیکی تمرکز دارد. او پلاستیک‌هایی را توسعه می‌دهد که می‌توانند به موادی با خواص کاملاً متفاوت تبدیل شوند. بوینتون در دوره دکتری خود در دانشگاه شیکاگو، با ناسا همکاری کرد تا اولین نمونه اولیه پلاستیک کاربردی و پرتوان را بسازد.

• هدف: ایجاد پلاستیک‌هایی با قابلیت تبدیل به مواد مختلف برای کاهش زباله.
• کاربردها: شبکه‌های پلیمری پویا برای ذخیره‌سازی انرژی، به ویژه در باتری‌ها.

۵. ییهانگ چن: ایمپلنت‌های هوشمند برای رصد و درمان بیماری‌ها

«ییهانگ چن» ۲۹ ساله، دانشجوی فوق دکتری در دانشگاه استنفورد، ایمپلنت‌های کوچکی را توسعه می‌دهد که نه تنها بیماری‌های مزمن را رصد می‌کنند، بلکه فعالانه به درمان آن‌ها می‌پردازند. او یک کاوشگر نانو برای ردیابی مولکول‌های آنتی‌بیوتیک در جریان خون و یک حسگر زیستی غیرتهاجمی برای ردیابی گلوکز خون ساخته است.

ما به ماده‌ای نیاز داشتیم که بتواند هدف را حس کند و در عین حال، به محافظت از سوئیچ‌های مولکولی بپردازد و آن موقع بود که فکر کردم زیست‌شناسی چگونه این مشکل را حل می‌کند. من معتقدم کار ما به پایه‌گذاری آینده کمک می‌کند و من از این فرصت برای کمک به پیشبرد این مرزها انگیزه می‌گیرم.

حسگر زیستی ماژولار «SENSBIT» که توسط چن و همکارانش طراحی شده، پس از کاشت در رگ‌های خونی موش‌های زنده، تا یک هفته کاملاً کاربردی باقی می‌ماند و می‌تواند غلظت دارو را به طور مداوم ردیابی کند.

۶. جوئل پندلتون و برندون سورین: خودکارسازی رایانه‌های کوانتومی

«جوئل پندلتون» ۲۵ ساله و «برندون سورین» ۲۸ ساله، بنیان‌گذاران شرکت «کانداکتور کوانتوم»، در تلاشند تا توسعه و کنترل رایانه‌های کوانتومی را با نرم‌افزار کنترل مبتنی بر هوش مصنوعی خودکار کنند. ماموریت این شرکت، تبدیل دستگاه‌های کوانتومی نیمه‌رسانا به ماشین‌های قابل اعتماد و تجاری سودمند است.

• برندون سورین: پژوهشگر پسادکتری سابق در دانشگاه آکسفورد، توسعه‌دهنده اولین الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای تشکیل کیوبیت‌ها.
• جوئل پندلتون: بنیان‌گذار کانداکتور کوانتوم، متخصص یادگیری ماشینی برای مقیاس‌بندی رایانه‌های کوانتومی.

این شرکت با «SemiQon» در فنلاند همکاری می‌کند تا توسعه رایانه‌های کوانتومی مبتنی بر سیلیکون مقیاس‌پذیر را تسریع بخشد.

۷. آنا کرنل: آزمایش DNA سریع و مقرون‌به‌صرفه

«آنا کرنل» ۲۵ ساله، دانشجوی مهندسی پزشکی و کارآفرینی، شرکت «آکورن ژنتیکس» را تأسیس کرد. او دستگاهی دستی ساخته است که می‌تواند نتایج آزمایش‌های DNA را در عرض یک ساعت ارائه دهد. این ایده پس از ابتلای پدرش به یک بیماری ژنتیکی و گران بودن آزمایش‌های موجود، به ذهن او رسید. ارزش این شرکت ۱۸ میلیون دلار است و بیش از ۱۰۰ آزمایشگاه درخواست پیش‌سفارش دستگاه را ارسال کرده‌اند.

۸. یاهائو دای: الکترونیک نرم برای دستگاه‌های پزشکی قابل کاشت

«یاهائو دای» ۲۹ ساله، دانشجوی فوق دکتری در دانشگاه استنفورد، نوع جدیدی از مواد الکترونیکی به نام نیمه‌رساناهای هیدروژلی را توسعه داده است. این مواد مانند بافت‌های بدن انسان نرم هستند، اما قابلیت انجام کار مدارهای الکتریکی را دارند. این ژل آبی‌رنگ، توانایی نیمه‌رسانایی لازم برای انتقال اطلاعات بین بافت زنده و ماشین را حفظ می‌کند و می‌تواند جایگزین قطعات الکترونیکی سفت در دستگاه‌های پزشکی قابل کاشت شود که معمولاً بافت‌ها را تحریک کرده و به مرور زمان از کار می‌افتند.

۹. کاترین فوربس: کشف داروهای پیشگامانه با شیمی نوین

«کاترین فوربس» ۲۹ ساله، دانشجوی فوق دکتری شیمی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، واکنش‌های شیمیایی جدیدی را ایجاد کرده است که می‌توانند به کشف داروهای پیشگامانه کمک کنند. او در حال پژوهش بر روی قفس‌های مولکولی است که می‌توانند مولکول‌ها را درون خود به دام بیندازند تا واکنش‌های شیمیایی خاصی را القا کنند. تحقیقات او شامل توسعه روشی کارآمد برای تولید مولکول‌هایی است که در ساخت طیف گسترده‌ای از محصولات سودمند کاربرد دارند.

۱۰. جسیکا فرای: رمزگشایی از ماده تاریک

«جسیکا فرای» ۲۸ ساله، دانشجوی دکتری فیزیک در دانشگاه «ام‌آی‌تی»، بر روی ساخت یک دستگاه تخصصی برای جست‌وجوی ماده تاریک کار می‌کند. ماده تاریک بخش عمده‌ای از جهان را تشکیل می‌دهد، اما ماهیت آن هنوز یک راز باقی مانده است، زیرا تنها اثرات گرانشی آن قابل مشاهده است. فرای تلاش می‌کند تا با این دستگاه، به درک بهتری از ماهیت این ماده مرموز دست یابد.