خبر کامل
راتلین، جزیره‌ای عاری از راسوها: داستان موفقیت با کمک سگ ردیاب
جزیره راتلین: پیروزی بزرگ در مبارزه با گونه‌های مهاجم
جزیره راتلین در یک موفقیت جهانی بی‌سابقه، از شر راسوهای مهاجم خلاص شد. این دستاورد بزرگ که به لطف یک سگ آموزش‌دیده و یک پروژه پنج‌ساله حاصل شده، نه تنها امید را برای بازگشت پرندگان دریایی به این جزیره زنده کرده، بلکه الگویی برای سایر نقاط جهان در مبارزه با گونه‌های مهاجم ارائه می‌دهد.
بازگشت امید به حیات وحش
راسوها که در دهه ۱۹۸۰ به این جزیره معرفی شدند، ویرانی‌های گسترده‌ای در کلونی‌های پرندگان دریایی با اهمیت بین‌المللی ایجاد کرده بودند. پروژه «Life Raft» با بودجه ۴.۵ میلیون پوند و مدت زمان پنج سال، با نصب بیش از ۴۰۰ تله در سراسر جزیره، راسوها و موش‌ها را هدف قرار داد. نقش حیاتی در این مبارزه را «وودی»، سگ لابرادور قرمز که به طور ویژه برای شناسایی این گونه‌ها آموزش دیده بود، ایفا کرد.
از اکتبر ۲۰۲۳ هیچ راسویی در جزیره مشاهده نشده است و نشانه‌های دلگرم‌کننده‌ای از افزایش تعداد پرندگان دریایی در حال تولید مثل دیده می‌شود. کلر بارنت، مدیر منطقه RSPB NI، با احتیاط نسبت به فصل آینده خوش‌بین است. او اظهار داشت: «کلونی‌های پرندگان دریایی می‌توانند خیلی سریع بهبود یابند، بنابراین ما بسیار امیدواریم و از فصل تولید مثل سال گذشته نیز نشانه‌های بسیار امیدوارکننده‌ای دیده‌ایم که تعداد آنها در اینجا افزایش یافته و به طور واقعی تثبیت خواهد شد.»
حذف راسوها مزایای زیادی برای جامعه محلی نیز داشته است. تام مک‌دانل، یکی از ساکنان قدیمی و عکاس حیات وحش، این پروژه را «یک برد-برد برای طبیعت» توصیف کرد و گفت که اکنون می‌توانند دوباره مرغ نگهداری کنند و به خودکفایی خود بیفزایند. او همچنین ابراز امیدواری کرد که جمعیت خرگوش‌ها نیز افزایش یابد، زیرا شکار جوجه خرگوش‌ها توسط راسوها بسیار زیاد بود.
چگونه گونه‌های مهاجم به راتلین راه یافتند؟
تصور می‌شود موش‌ها در قرن نوزدهم با قایق به جزیره راتلین راه یافته‌اند. راسوها نیز به طور عمدی در دهه ۱۹۸۰ برای کنترل آفات به جزیره آورده شدند. اما به جای شکار خرگوش و موش، به سرعت به سمت شکار آسان پرندگان لانه‌ساز روی زمین، تخم‌ها و جوجه‌های آنها روی آوردند.
ارین مک‌کئون، افسر ارشد سیاست دریایی و پرندگان دریایی RSPB NI، اعلام کرد که جمعیت پرندگان دریایی در سراسر بریتانیا و ایرلند در دو دهه گذشته ۶۲ درصد کاهش یافته است. او افزود: «در سال ۲۰۱۷، یک راسو در راتلین به یکی از کلونی‌های پافین ما رسید و در یک دوره دو روزه ۲۷ پافین را کشت. بنابراین ما امیدواریم که کاهش فشار گونه‌های مهاجم، فضای لازم را برای تولید مثل، پرورش جوجه‌ها و شکوفایی دوباره پرندگان دریایی ما فراهم کند.»
پروژه Life Raft در سال ۲۰۲۱ برای ریشه‌کن کردن راسوها و موش‌ها از جزیره آغاز شد. در سال ۲۰۲۳ بیش از ۴۰۰ تله راسو نصب شد و در سال ۲۰۲۴، تقریباً ۷۰۰۰ تله طعمه موش دست‌ساز در هر ۲۵۰ متر در سراسر جزیره قرار داده شد.
کلر بارنت تأکید کرد که فراهم کردن مکان‌های امن برای تولید مثل پرندگان دریایی حیاتی است، زیرا آنها در سطح جهانی با چالش‌های عظیمی روبرو هستند: «پرندگان دریایی در وضعیت بسیار بدی قرار دارند – زمانی که در خشکی لانه نمی‌سازند، در دریا هستند، بنابراین تحت فشار زیادی از تغییرات اقلیمی، گرم شدن آب‌ها، صید بی‌رویه و آلودگی پلاستیکی قرار دارند. همه این عوامل پیامدهای جدی برای این پرندگان دارند، اما کاری که ما می‌توانیم به سرعت انجام دهیم، اطمینان از داشتن مکانی امن برای لانه‌سازی آنهاست. از آنجایی که آنها پرندگان دریایی هستند، هر سال یک تخم می‌گذارند و اگر نتوانند این پرندگان را حفظ کنند، تعداد آنها خیلی سریع کاهش خواهد یافت.»
وودی، سگ شگفت‌انگیز
کلید موفقیت پروژه Life Raft، «وودی»، سگ حفاظت از محیط زیست بود که با قدرت بویایی فوق‌العاده خود اطمینان حاصل کرد که هیچ راسوی باقی‌مانده‌ای وجود ندارد. وودی هنگام کار از عینک استفاده می‌کند، اما در زمان استراحت نیز مانند یک توله سگ بازیگوش است. متاسفانه، در حین بازی، خاری به چشمش رفت و با وجود مراقبت‌های فوری دامپزشکی، چشمش در نهایت باید برداشته می‌شد. کلر بارنت این اتفاق را «یک حادثه ناگوار و نادر» توصیف کرد، اما تأکید کرد که بینی او همچنان «کاملاً سالم» است.
با اتمام وظایف وودی در شناسایی گونه‌های مهاجم، زمان آن رسیده که او نقش جدیدی را بر عهده بگیرد. او اکنون «سگ امنیت زیستی» جزیره است. بارنت توضیح داد: «خیلی خوب است که از شر همه راسوها خلاص شدیم، اما باید مطمئن شویم که آنها برنمی‌گردند و همچنین می‌خواهیم مطمئن شویم که موش‌ها وارد جزیره نمی‌شوند. بنابراین وظیفه او کمک به ما در این زمینه است – او یکی از ابزارهایی است که ما برای حفظ جزیره راتلین بدون راسو استفاده می‌کنیم.»
محموله‌هایی مانند یونجه، خوراک دام و کیسه‌های چوب می‌توانند محل زندگی جوندگان باشند. وودی محموله‌ها را در هنگام بارگیری در بالیکاسل و هنگام ورود به جزیره بررسی خواهد کرد تا از عدم وجود مسافران ناخواسته اطمینان حاصل شود.
برنامه‌های آینده
در فاز اول پروژه، ۹۸ راسو در زمستان ۲۰۲۳ به دام افتادند. سپس تیم به سراغ موش‌ها رفت. با عدم مشاهده هیچ موشی از ژوئن ۲۰۲۵، امیدها برای اعلام وضعیت «عاری از موش» در سال ۲۰۲۷ بالا است. ۱۱۰ دوربین در سراسر جزیره راتلین برای اطمینان از عدم وجود حتی یک شکارچی مهاجم باقی‌مانده، نظارت می‌شوند.
ارین مک‌کئون از «حمایت بی‌دریغ» جامعه محلی قدردانی کرد و گفت: «ما یک عنصر امنیت زیستی برای فکر کردن داریم، بنابراین رهایی راتلین از راسوها عالی است، اما اکنون می‌خواهیم مطمئن شویم که آن را بدون راسو نگه می‌داریم. بنابراین این کار نیز در حال انجام است تا مطمئن شویم که امنیت زیستی بسیار قوی داریم.»
اهمیت بین‌المللی
در کنفرانس اخیر «Island Invasives» در نیوزلند، موفقیت راتلین مورد توجه و بحث قرار گرفت. الیزابت بل، یکی از کارشناسان بین‌المللی حاضر در این کنفرانس و مدیر عامل Wildlife Management International که با تیم Life Raft همکاری کرده بود، اظهار داشت که ریشه‌کن کردن یک «شکارچی تهاجمی» مانند راسو در محیطی «منحصربه‌فرد» مانند راتلین، نشان می‌دهد که چه چیزی قابل دستیابی است.
او افزود: «این یک نمونه فوق‌العاده از همکاری آژانس و جامعه برای دستیابی به این هدف بسیار مهم است. همچنین نشان می‌دهد که چندین درس آموخته شده در آنجا – نحوه عملکرد تله‌ها، نحوه ارتباط با جامعه – می‌تواند در سایر جزایر جهان نیز مورد استفاده قرار گیرد. این شگفت‌انگیز بوده است.»
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۲:۰۲ - ۱۴۰۵/۰۱/۰۳