تهدید بر تصویر پرزرق‌وبرق دوبی: چالش ثبات در منطقه ناآرام

تجربه ساکنان در مواجهه با حملات

استفانی بیکر، مشاور املاک بریتانیایی، در حال جشن تولد با دوستانش در نخل جمیرا بود که بقایای یک پهپاد به هتل فیرمونت برخورد کرد. او که دوبی را همیشه امن‌ترین نقطه منطقه می‌دانست، از این اتفاق شوکه شد. با این حال، او قصد ترک شهر را ندارد و معتقد است که مدیریت بحران توسط مقامات، احساس امنیت او را افزایش داده است.

دوبی میزبان میلیون‌ها مهاجر خارجی از جمله ۲۴۰ هزار بریتانیایی است، در حالی که شهروندان اماراتی تنها ۱۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند. این شهر با برج‌های شیشه‌ای، درآمدهای بدون مالیات و امنیت فردی، به مرکزی پررونق برای کسب‌وکار و گردشگری تبدیل شده است.

ایتی بهاسین، مهاجر هندی که تمام عمرش را در دوبی زندگی کرده، می‌گوید: «این نخستین بار است که ما چنین چیزی را می‌بینیم. دوبی به شکلی چشمگیر به شهری عظیم تبدیل شده است. اما ما به مقامات اعتماد داریم. این خانه من است. ما کنار آن می‌ایستیم.»

با این حال، برخی خانواده‌ها مانند آدام کالو و همسرش که در سال ۲۰۲۴ به دوبی نقل مکان کرده‌اند، نگران هستند. آنها در روزهای اول جنگ، از ترس صدای انفجارها، در یک اتاق می‌خوابیدند. آقای کالو می‌گوید: «نگرانی این است که آیا این وضعیت به عادی جدید تبدیل می‌شود یا نه.»

آسیب به صنعت گردشگری و هوانوردی

دوبی به عنوان شلوغ‌ترین فرودگاه جهان از نظر مسافران بین‌المللی، سال گذشته نزدیک به ۹۰ میلیون مسافر را جابه‌جا کرد. اما از زمان آغاز درگیری، هزاران پرواز لغو شده و یکی از شلوغ‌ترین مراکز سفر منطقه را متوقف کرده است. اگرچه فعالیت موقت پروازی از سر گرفته شده، اما هواپیمایی امارات با برنامه‌ای کاهش‌یافته پرواز انجام می‌دهد.

این اختلال در مقطع شلوغی از سال برای بازدیدکنندگان، پیش از گرمای شدید تابستان، رخ داده و اثرات زنجیره‌ای آن کاملاً روشن است. دکتر نعیم معاداد، بنیان‌گذار و مدیرعامل «گیتس هاسپیتالتی» می‌گوید: «متاسفانه ما شاهد لغو رزروها تا ماه مه هستیم. وقتی سه ماهه اول بد شروع شود، بقیه سال به مسابقه‌ای برای جبران تبدیل می‌شود.»

این کشور اکنون با شمار زیادی از لغو پروازها و رزرو هتل از سوی کسانی روبه‌رو است که می‌خواهند فعلاً دور بمانند. قیمت اتاق در برخی هتل‌های مجلل به کسری از بهای معمول رسیده است.

روی دیگر دوبی: واقعیت کارگران مهاجر

در حالی که تصویر پرزرق‌وبرق دوبی در اینترنت فراوان دیده می‌شود، بسیاری از کارگران مهاجری که به حرکت اقتصاد اینجا کمک می‌کنند، دستمزدهای اندکی می‌گیرند و در اقامتگاه‌های مشترک در حاشیه شهر زندگی می‌کنند. نیروی کار امارات به طور غالب خارجی است و مهاجران جنوب آسیا بیش از نیمی از جمعیت را تشکیل می‌دهند و اغلب در ساخت‌وساز، لجستیک و خدمات تحویل کالا کار می‌کنند.

برای بسیاری از آنها، جنگ تغییر چندانی در زندگی روزمره ایجاد نکرده است. حمزه، راننده تحویل کالا از پاکستان، می‌گوید: «وقتی صدای انفجار می‌شنویم یا سقوط بقایا را می‌بینیم، کمی ترس وجود دارد. اما من نمی‌توانم کار را متوقف کنم. خانواده‌ام در کشورم به من وابسته هستند.»

آیا برند دوبی دوام می‌آورد؟

با توجه به اینکه بزرگ‌ترین جذابیت این شهر همیشه تصویر آن به عنوان واحه‌ای باثبات در منطقه‌ای پرتنش بوده است، آیا این برند اکنون برای همیشه در معرض تهدید قرار گرفته است؟

کریستوفر دیویدسون، کارشناس اقتصاد سیاسی خاورمیانه، معتقد است این حملات ممکن است در کوتاه‌مدت از جذابیت دوبی بکاهد، اما «بنیان‌ها، زیرساخت، مقررات، آب‌وهوا و جغرافیا بدون تغییر مانده‌اند» و در بلندمدت جذابیت آن حفظ خواهد شد.

مقامات امارات بابت انتشار اطلاع‌رسانی‌های روزانه درباره حملات و ارسال هشدارهای منظم تلفن همراه تحسین شده‌اند. شیخ محمد بن زاید، رئیس امارات، به ساکنان اطمینان داده است که کشور از آنها محافظت خواهد کرد.

با این حال، انتقاد علنی از دولت در امارات رایج نیست و قوانین برای سخنانی که تضعیف‌کننده یا منتقد دولت تلقی شود، محدودیت‌هایی وضع کرده‌اند. مقامات هشدار داده‌اند که به اشتراک گذاشتن تصاویر تاییدنشده از درگیری در اینترنت می‌تواند به جریمه‌های سنگین یا زندان منجر شود.

بیشتر ساکنان دوبی محتاط اما امیدوار مانده‌اند. آنها یادآوری می‌کنند که این شهر پیش‌تر نیز بحران‌ها را پشت سر گذاشته است؛ از بحران مالی جهانی در سال ۲۰۰۸ تا همه‌گیری کرونا در سال ۲۰۲۰، و می‌گویند هر بار قوی‌تر از قبل بیرون آمده است. آقای معاداد می‌گوید: «دوبی همیشه خیلی سریع برمی‌گردد. تاب‌آوری بخشی از دی‌ان‌ای امارات است.»