لاپورتا: یوهان کرویف بهترین بازیکن تاریخ فوتبال و نماد آزادی بود

فلسفه‌ای برای تمام دوران

لاپورتا با کلماتی آمیخته با احساس و احترام، بر این نکته تأکید کرد که تأثیر شخصیت و فلسفه کرویف برای همیشه در وجود او و در هویت باشگاه بارسلونا باقی خواهد ماند. وی اظهار داشت: «هر وقت با تردید روبه‌رو می‌شوم، فکر می‌کنم یوهان چه تصمیمی می‌گرفت. انجام این تمرین همیشه خوب است، چون او آدمی شجاع و مصمم بود. دانستن اینکه او چه تصمیمی می‌گرفت همیشه کمک‌کننده است. شجاعت برای تصمیم‌گیری لازم است. او شخصیتی است که تأثیر عمیقی بر ما گذاشته است.»

نماد آزادی و نوجویی

رئیس بارسلونا با یادآوری نخستین آشنایی نسل خود با کرویف، گفت: «برای نسل من، یوهان وقتی ده ساله بودیم به زندگی‌مان آمد. با همسرش آمد، با موهای مدل بیتلز، پیراهن‌های رنگی و شلوارهای پاگشاد. آنها مدرن و آزاد بودند. او نماد آزادی و نوجویی بود و برای منِ ده ساله، تأثیرگذارترین چهره‌ای شد که تا آن زمان دیده بودم.»

انقلاب کرویف در بارسلونا

لاپورتا با شور و اشتیاق از تأثیر فوری ورود کرویف به باشگاه یاد کرد: «وقتی او آمد، بارسا در برنابئو ۵–۰ برد، قهرمان لیگ شد و هر بار که به زمین می‌رفت، فوتبال لذت‌بخش می‌شد. او رام‌نشدنی و پرشور بود؛ چه به عنوان بازیکن، چه مربی. همیشه شجاع‌ترین تصمیم‌ها را می‌گرفت.»

میراث کرویف در دستان هانسی فلیک

او سپس به نحوه انتقال میراث کرویف به هانسی فلیک، سرمربی فعلی بارسلونا، اشاره کرد و گفت: «روزی که برای اولین‌بار با او دیدار کردم، نامه‌ای به زبان آلمانی و کاتالان به او دادم. در آن نامه تعریف من از بارسا و سبک بازی‌ای بود که ما هواداران دوست داریم تیم‌مان آن‌گونه بازی کند. در نامه نوشتم، شیوه بازی، همان سبک یوهان است. بارسا همیشه به نیروهای خودی باور داشته و فقط وقتی به بیرون نگاه کرده که در خانه چیزی نداشته‌ایم — این روش تاریخی ماست و جواب هم داده است.»

بهترین بازیکن تاریخ فوتبال

در بخش دیگری از گفت‌وگو، لاپورتا از کرویفِ بازیکن با تحسینی کم‌نظیر یاد کرد: «او در زمین تجسم کامل ظرافت بود. خودش یک انقلاب به پا کرد. نسل من سعی می‌کرد مثل او بدود، مثل او پاس بدهد همان ضربه با بیرون پا که مکتب شد. او زیباترین و خوش‌استیل‌ترین فوتبالیستی است که در عمرم دیده‌ام. بازیکنی با مهارتی درخشان و زیبایی حرکتی بی‌نظیر. توپ را می‌گرفت، می‌چرخید و می‌رفت؛ همه ما سعی می‌کردیم او را تقلید کنیم.»

وی حتی چند صحنه از بازی‌های کرویف را با جزئیات توصیف کرد: «یک صحنه بود که همیشه گل می‌شد، سانتر با بیرون پا و ضربه سر چولو سوتیل. این ترکیب از بس دقیق بود، انگار معادله ریاضی بود. در حالی که در آن دوران معمولاً سه نفر مراقبش بودند.»

لاپورتا سپس او را بالاتر از هر مقایسه تاریخی قرار داد و گفت: «ما همیشه از یوهانِ مربی تعریف می‌کنیم چون یک انقلاب به پا کرد، اما اگر از ما که او را در میدان دیده‌ایم بپرسید، برای من یوهان به عنوان بازیکن، بهترین بازیکن تاریخ فوتبال است. با نهایت احترام به پله، مارادونا، رونالدینیو یا لیونل مسی، یوهان همه‌چیز را در خود داشت و علاوه بر آن، رهبر بود.»

فراتر از مستطیل سبز

در پایان، لاپورتا میراث فکری کرویف را فراتر از فوتبال دانست: «کرویفی بودن یعنی دوست داشتن و گرامی داشتن یوهان. یعنی مثل او فکر کردن، زندگی کردن و نگاهی وسیع به دنیای فوتبال داشتن. جمله‌ای از او را خیلی دوست دارم که می‌گفت، داشتن تکنیک یعنی نه هزار بار لمس توپ، بلکه یک لمس درست. او ساده می‌کرد چیزی را که برای دیگران پیچیده بود. ذهنی تیز و زنده داشت. یوهان همیشه برنده بود.»