سویا در آستانه سقوط: رستگاری در دستان سرخیو راموس؟

بحران مدیریتی و فنی در سویا

سویا تنها سه امتیاز با منطقه سقوط فاصله دارد و ممکن است برای اولین بار در یک ربع قرن اخیر، طعم تلخ سقوط را بچشد. درگیری‌های داخلی مدیران، بی‌کفایتی در بدنه باشگاه و خشم افسارگسیخته هواداران، وضعیت را به معنای واقعی کلمه هولناک کرده است.

نقش سرخیو راموس در میان بحران

در این میان، هواداران ناامید سویا، که از متعصب‌ترین تماشاگران دنیا هستند، شاید این بار «پسر ناخلف» خود، سرخیو راموس، را ببخشند و دعا کنند که او هرچه زودتر از نظر تجاری، کنترل کامل باشگاه قدیمی‌اش را به دست بگیرد.

راموس که در شهر سویل و نزدیکی ورزشگاه خانگی سویا متولد شد، تنها یک فصل و نیم در این تیم دوام آورد و به اولین خرید اسپانیایی پروژه «کهکشانی» فلورنتینو پرز در رئال مادرید تبدیل شد. این انتقال و بازگشت‌های مداوم او به ورزشگاه رامون سانچز پیسخوان با پیراهن رئال مادرید، رابطه او با هواداران را تیره کرده بود. حتی بازگشت او در فصل ۲۰۲۳-۲۴ با پیراهن سویا، با تردید و حتی مخالفت برخی هواداران روبرو شد، اما اکنون زمانه به شکل رادیکالی تغییر کرده است.

مقایسه با رقیب و مشکلات داخلی

امروز طرفداران سویا از نحوه اداره باشگاه در داخل و خارج از زمین به ستوه آمده‌اند. در حالی که رقیب همشهری آن‌ها، رئال بتیس، جام حذفی را برده، به اولین فینال اروپایی‌اش رسیده و مدعی جدی سهمیه لیگ قهرمانان است، سویا در حال غرق شدن است و این مانند نمک روی زخم هواداران است.

با توجه به اینکه تیم بدون کیفیت، غیرت و تعصب بازی می‌کند، ایده مالکیت سرخیو راموسِ جنگنده، گرسنه و بومی، برای اکثر هواداران مانند یک داروی شفابخش و مست‌کننده است؛ فارغ از اینکه او واقعا توانایی مدیریتی دارد یا نه.

عمق فاجعه: بازار نقل و انتقالات و بودجه

یکی از اصلی‌ترین مشکلات سویا، بی‌کفایتی مطلق در بازار نقل و انتقالات است. کیفیت فنی اسکواد تیم نسبت به تیمی که در سال ۲۰۲۳ با خوزه لوئیس مندیلیبار قهرمان لیگ اروپا شد، سقوط آزاد داشته است. کمتر از سه سال پیش، لیست سویا پر بود از قهرمانان جهان و ستاره‌های بزرگی مانند پاپو گومز، ایوان راکیتیچ، یاسین بونو و یوسف النصیری. اما مربی بعدی تیمی را تحویل می‌گیرد که بازیکنانش بیشتر شبیه ورزشکارانی بی‌انگیزه هستند که تنها ویژگی مثبت‌شان قد بلند یا توانایی در نبردهای فیزیکی است. هنر، خلاقیت و جسارتی که میراث سویا بود، تقریبا به طور کامل محو شده است.

اگرچه ویکتور اورتا، مسبب اصلی این خرید‌های بنجل، اخراج شده و بخش فنی به دنبال استفاده از استعدادهای آکادمی است، اما کمبود مهره‌هایی که بتوانند در شرایط استرس‌زا پیروز از زمین خارج شوند، به شدت حس می‌شود. از سوی دیگر، بودجه دستمزدهای سویا در صورت بقا، دومین بودجه پایین لالیگا خواهد بود که جذب ستاره‌ها را به یک ماموریت غیرممکن تبدیل می‌کند.

در حالی که این تحقیر فوتبالی در جریان است، گزارش شده که راموس و گروه سرمایه‌گذاری‌اش پیشنهادی ۴۵۰ میلیون یورویی برای خرید سهام مدیریتی ارائه داده‌اند. آن‌ها در حال بررسی دقیق ترازنامه‌های مالی باشگاه هستند و سقوط به دسته پایین‌تر می‌تواند قیمت سهام را به شدت کاهش دهد؛ موضوعی که قطعا به نفع خریداران خواهد بود.

مسیر کابوس‌وار پیش رو و وضعیت فعلی

برای هر کسی که هدایت فنی تیم را بر عهده بگیرد، مسیر پیش رو کابوس‌وار است. سویا باید در بازی‌های خارج از خانه مقابل رئال اوویدو و لوانته که رقبای مستقیمش در پایین جدول هستند، پیروز شود. آن‌ها هنوز باید با اتلتیکو مادرید، رئال سوسیدادِ آماده و اوساسونا بازی کنند. سه بازی آخر آن‌ها هم مقابل رئال مادرید، ویارئال و سلتاویگو است؛ بازی‌هایی که با شرایط فعلی، حتی گرفتن یک امتیاز از آن‌ها هم خوش‌بینانه به نظر می‌رسد. سویا از دسامبر تاکنون فقط ۶ امتیاز از ۳۹ امتیاز ممکن را گرفته و بدترین خط دفاعی لالیگا را در اختیار دارد.

واکنش رئیس باشگاه

خوزه ماریا دل‌نیدو کاراسکو، رئیس فعلی باشگاه و پسر موفق‌ترین رئیس تاریخ سویا، اخیراً اعلام کرده که وجدانش راحت است و نقشه راه درستی را دنبال کرده، اما اعتراف کرده که شنیدن «شعارهای مرگ بر» از سوی هواداران اصلا خوشایند نیست. او همان کسی است که شخصا جلوی آرزوی راموس برای بازگشت به تیم بدون دریافت حقوق را گرفت. با این حال، او می‌گوید اگر سهامداران بخواهند، از سمتش کناره‌گیری می‌کند.

راموس در آغاز سال ۲۰۲۶ آرزو کرده بود که سال جدید برایش «فرصت‌های غیرمنتظره و شادیِ تحقق رویاها» را به همراه داشته باشد. اگر سویا سقوط کند، فرصت خرید ارزان باشگاه فراهم می‌شود، اما این قطعا آن رویای شادمانه‌ای نخواهد بود که راموس در سر داشت. هفته‌های جهنمی در انتظار سویا است؛ آیا رستگاری نهایی در دستان پسر ناخلف و همیشه جنجالی آن‌ها، سرخیو راموس، خواهد بود؟