سهمیه‌بندی برق و رقیق‌سازی بنزین: واکنش آفریقا به پیامدهای جنگ ایران

سهمیه‌بندی برق در سودان جنوبی و موریس

«جوبا»، پایتخت سودان جنوبی، سهمیه‌بندی برق را آغاز کرده است. این کشور که ۹۶ درصد برق خود را از نفت تولید می‌کند، از ماه می سال گذشته با قطع و وصل‌های متناوب برق دست و پنجه نرم می‌کند. شرکت توزیع برق جوبا، «جدکو»، اعلام کرده که به دلیل «درگیری‌های جاری ایران و آمریکا»، مدیریت ذخایر انرژی خود را در اولویت قرار داده و برق شهر را به صورت چرخشی قطع خواهد کرد.

«ارنئو موگا»، مهندس برق ساکن جوبا، می‌گوید که قطعی برق از ساعت ۱۶:۰۰ آغاز شده و تا ۰۴:۰۰ صبح روز بعد ادامه دارد که این وضعیت بسیاری از کسب‌وکارها را فلج کرده است. او اضافه می‌کند که برخی از افراد به انرژی خورشیدی روی آورده‌اند، هرچند که بسیار گران است.

موریس، کشوری جزیره‌ای که به شدت به واردات نفت برای تولید برق وابسته است، با کمبود شدید سوخت مواجه شده است. وزیر انرژی این کشور اعلام کرده که محموله نفتی که قرار بود به زودی برسد، محقق نشده و این کشور تنها برای ۲۱ روز ذخیره سوخت دارد. با این حال، منابع جایگزین از سنگاپور با هزینه بالاتر در راه است.

تغییرات در ترکیب سوخت و افزایش قیمت‌ها

زیمبابوه برای مقابله با این بحران، تصمیم گرفته است که میزان اتانول در بنزین خود را از ۵٪ به ۲۰٪ افزایش دهد. همچنین، این کشور قصد دارد برخی از مالیات‌های واردات سوخت را لغو کند تا قیمت‌ها کاهش یابد. قیمت سوخت در زیمبابوه طی کمتر از یک ماه ۴۰٪ افزایش یافته است.

«نیکول مازارورا»، دستفروش در «هراره»، پایتخت زیمبابوه، می‌گوید که از زمان آغاز جنگ، قیمت همه چیز به شدت بالا رفته است. او نمی‌تواند قیمت نوشیدنی‌های خود را افزایش دهد و مجبور است ضرر را تحمل کند، در حالی که هزینه‌های حمل‌ونقل او دو برابر شده است.

اولویت‌بندی و کمبود در سایر کشورها

در اتیوپی، مقامات به شرکت‌های تأمین سوخت دستور داده‌اند که نهادهای امنیتی، پروژه‌های بزرگ دولتی، صنایع کلیدی و تولید کالاهای ضروری را در اولویت قرار دهند. ایستگاه‌های سوخت نیز حمل‌ونقل عمومی را در اولویت قرار داده و محدودیت‌هایی برای صرفه‌جویی در سوخت اعمال شده است. در منطقه تیگرای، به دلیل ترس از بازگشت جنگ داخلی، تأمین سوخت به طور کامل متوقف شده است.

در کنیا، ۲۰٪ از پمپ بنزین‌ها با کمبود سوخت مواجه هستند. انجمن نمایندگی توزیع‌کنندگان سوخت، تقاضای بالا به دلیل خرید هراس‌انگیز را عامل این کمبود دانسته است. وزارت انرژی کنیا این کمبود را رد کرده و خرده‌فروشان را به احتکار متهم کرده است.

صنعت پررونق گلخانه‌ای کنیا نیز به دلیل مشکلات حمل‌ونقل ناشی از جنگ و کاهش تقاضا در خاورمیانه، با چالش مواجه شده است. شورای گل کنیا از زیان بیش از ۴.۲ میلیون دلاری (۳.۱۵ میلیون پوند) در سه هفته گذشته خبر داده است.

اوگاندا نیز به شهروندان خود اطمینان داده که دولت در حال اتخاذ تدابیری برای تأمین سوخت کافی است و به توزیع‌کنندگان سوخت در مورد افزایش قیمت‌ها هشدار داده است.

فرصت‌های جدید برای برخی کشورها

در آفریقای جنوبی، مقامات اعلام کرده‌اند که ذخایر سوخت کافی است، اما هشدار می‌دهند که درگیری طولانی‌مدت می‌تواند بر دسترسی و قیمت‌ها در ماه‌های آینده تأثیر بگذارد. با این حال، برخی بنادر در جنوب و شرق آفریقا می‌توانند از تغییر مسیر تانکرهای نفتی و کانتینرها که از دریای سرخ و تنگه هرمز دوری می‌کنند و از طریق دماغه امید نیک حرکت می‌کنند، بهره‌مند شوند.

«تیموتی واکر»، پژوهشگر ارشد در مؤسسه مطالعات امنیتی، می‌گوید که مسیرهای طولانی‌تر جدید، فشار فزاینده‌ای بر بسیاری از مناطق بندری در جنوب آفریقا وارد خواهد کرد و کشتی‌ها به دنبال توقف برای تأمین مجدد و تعویض خدمه خواهند بود.

نیجریه، دومین تولیدکننده بزرگ نفت آفریقا، می‌تواند از افزایش قیمت نفت بهره‌مند شود و پیشنهاد داده است که برای تأمین تقاضای جهانی، نفت بیشتری پمپاژ کند. اما «دومبی اولووله»، اقتصاددان برجسته از لاگوس، می‌گوید که حتی اگر دولت و شرکت‌های نفتی درآمد بیشتری کسب کنند، مردم عادی ممکن است بلافاصله از این مزایا بهره‌مند نشوند، زیرا با افزایش قیمت‌های بین‌المللی بنزین، هزینه‌های حمل‌ونقل در همه جا افزایش می‌یابد.