تورم سالانه ایران به رکورد بی‌سابقه 50.6 درصد رسید؛ فشار مضاعف بر روستاییان

تفاوت‌های تورمی مناطق شهری و روستایی

بررسی‌ها نشان می‌دهد که افزایش تورم در مناطق شهری و روستایی روندی متفاوت داشته است. تورم در نقاط شهری از 66 درصد به 69.3 درصد رسیده که نشان‌دهنده 3.3 واحد درصد افزایش است. در مقابل، روستاییان با افزایش شدیدتری مواجه بوده‌اند؛ تورم مناطق روستایی از 80.6 درصد به 86.5 درصد صعود کرده که معادل 5.9 واحد درصد رشد است. این ارقام حاکی از فشار تورمی به مراتب بالاتر بر ساکنان روستاها است.

تورم نقطه به نقطه مناطق روستایی بسیار بالاتر از مناطق شهری برآورد شده است.

نقش سبد مصرفی در نابرابری تورمی

دلیل اصلی این تفاوت فاحش در سبد مصرفی خانوارهای شهری و روستایی نهفته است. اقلام خوراکی، سهم بیشتری در سبد مصرفی روستاییان دارند و این بخش شاهد افزایش چشمگیر قیمت‌ها بوده است:

• تورم خوراکی‌ها در شهر: حدود 7 واحد درصد افزایش یافته و در اسفند ماه به 112 درصد رسیده است.
• تورم خوراکی‌ها در روستا: 9 واحد درصد افزایش یافته و در آخرین ماه سال گذشته به 115.6 درصد رسیده است.

این روند صعودی در ماه‌های پیشین نیز مشاهده شده بود و به طور طبیعی منجر به بالاتر بودن تورم نقطه به نقطه در مناطق روستایی نسبت به شهری شده است.

تأثیر تورم غیرخوراکی و خدمات

علاوه بر اقلام خوراکی، تورم در بخش کالاهای غیرخوراکی و خدمات نیز بر این نابرابری افزوده است. با وجود اینکه اهمیت این گروه از کالاها در سبد مصرفی شهرنشینان بیشتر است، اما تورم در این بخش نیز در مناطق روستایی رشد بیشتری را تجربه کرده است:

به احتمال زیاد، تورم بخش مسکن در این پدیده نقش کلیدی ایفا می‌کند، چرا که مسکن سهم بیشتری در سبد مصرفی طبقات محروم‌تر، از جمله در مناطق روستایی، دارد.