فناوری‌هایی که اپل در طول ۵۰ سال گذشته کنار گذاشته است

حذف درایو فلاپی دیسک (۱۹۹۸)

با بازگشت استیو جابز به اپل، کامپیوتر آل‌این‌وان رنگارنگ iMac G3، نقطه عطفی در تاریخ این شرکت بود. اپل با کنار گذاشتن درگاه‌های استاندارد و کابل‌های متعدد کامپیوترهای شخصی، به طور کامل به استفاده از USB و اینترنت روی آورد.

در همین راستا، درایو فلاپی دیسک ۳.۵ اینچی نیز حذف شد. با وجود سرعت پایین اینترنت و USB در آن زمان، این اقدام راحتی بیشتری را به ارمغان آورد و راه را برای نسل بعدی حافظه‌های فلش باز کرد. محصولاتی مانند Zip disk و Minidisc تلاش کردند جایگزین فلاپی دیسک شوند، اما نتوانستند موفقیت آن را تکرار کنند. در نهایت، فلش درایوها و سیستم‌های ذخیره‌سازی ابری، آنها را منسوخ کردند.

پخش‌کننده‌های موسیقی قابل حمل (۲۰۰۷)

آی‌پاد اپل، که در دوران اوج خود محبوب‌ترین پخش‌کننده موسیقی بود و ۴۰ درصد از درآمد اپل را در سال ۲۰۰۶ تشکیل می‌داد، توسط محصول پرفروش خود اپل، یعنی آیفون، کنار گذاشته شد.

پس از عرضه آیفون در ژوئن ۲۰۰۷، آی‌پاد تاچ در سپتامبر همان سال معرفی شد. این دستگاه عملاً آیفون بدون قابلیت تماس بود و نشان‌دهنده دیدگاه اپل به آینده گوش دادن به موسیقی بود. با داشتن آیفون، دیگر نیازی به آی‌پاد جداگانه نبود.

اپل به تدریج تولید مدل‌های مختلف آی‌پاد را متوقف کرد: آی‌پاد کلاسیک در سال ۲۰۱۴، آی‌پاد نانو و آی‌پاد شافل در سال ۲۰۱۷ و آی‌پاد تاچ در ماه مه ۲۰۲۲ از چرخه تولید خارج شدند.

صفحه کلید فیزیکی گوشی‌های هوشمند (از ۲۰۰۷ به بعد)

با معرفی آیفون و صفحه نمایش لمسی خازنی آن، کاربران مجبور به یادگیری نحوه کار با صفحه کلید لمسی شدند. این انتقال از کلیدهای فیزیکی (مانند گوشی‌های قدیمی‌تر یا بلک‌بری) به صفحه نمایش لمسی، به‌خصوص در صفحه نمایش کوچک ۳.۵ اینچی آیفون اول، چالش‌برانگیز بود.

کیبوردهای فیزیکی، به خصوص با بزرگ‌تر شدن نمایشگرها، فضای زیادی را اشغال می‌کردند. با ظهور اپلیکیشن‌های کیبورد شخص‌ثالث برای اندروید (مانند Swype و SwiftKey)، روش‌های ورودی جدید، پیش‌بینی متن هوشمندتر و الگوریتم‌های تایپ معرفی شدند. کیبوردهای نرم‌افزاری به دلیل انعطاف‌پذیری بیشتر، پشتیبانی از زبان‌های مختلف، چیدمان‌های بی‌نهایت کلید و گالری‌های ایموجی، مزایای فراوانی نسبت به کیبوردهای دکمه‌ای داشتند.

حذف درایو نوری (۲۰۰۸)

مک‌بوک ایر، که توسط استیو جابز در سال ۲۰۰۸ معرفی شد، با طراحی فوق‌العاده نازک خود از یک پاکت نامه بیرون آورده شد. برای دستیابی به این باریکی، اپل مجبور شد درایو نوری داخلی را حذف کند و این اولین مک‌بوک بدون درایو نوری بود.

این حرکت، دورانی جدید از لپ‌تاپ‌های نازک و سبک را آغاز کرد. اپل برای جبران حذف درایو نوری، دو راهکار ارائه داد:

• Remote Disc: به مک‌بوک ایر اجازه می‌داد به صورت بی‌سیم از درایو نوری مک یا پی‌سی مجاور خود استفاده کند.
• USB SuperDrive اکسترنال: یک درایو دیسک اختیاری که به صورت خارجی متصل می‌شد.

مک‌بوک پرو و سایر مک‌بوک‌ها نیز در سال ۲۰۱۲ از درایوهای نوری خداحافظی کردند.

ادوبی فلش (۲۰۱۰)

در اوایل عرضه آیفون، اپل از پشتیبانی ادوبی فلش که در آن زمان برای انیمیشن‌ها و ویدیوها در وب استفاده می‌شد، خودداری کرد. این امر در ابتدا باعث مشکلاتی در تجربه مرور وب در آیفون و آی‌پد شد.

در آوریل ۲۰۱۰، هم‌زمان با عرضه اولین آی‌پد، استیو جابز نامه‌ای سرگشاده با عنوان «درباره فلش» منتشر کرد و دلایل اپل برای عدم پشتیبانی از فلش، از جمله مشکلات امنیتی و عدم سازگاری با رابط کاربری لمسی آیفون را توضیح داد. با جلوگیری از دسترسی فلش به پایگاه کاربران iOS، اپل توسعه‌دهندگان را مجبور کرد تا بین استفاده از فلش قدیمی یا استانداردهای باز مانند HTML5 یکی را انتخاب کنند. همچنین، با ناسازگار کردن بازی‌ها و ابزارهای مبتنی‌بر فلش، اپل کاربران و توسعه‌دهندگان را به سمت فروشگاه اپ استور هدایت کرد تا بتواند بر محتوا نظارت و از آن کسب درآمد کند. ادوبی در نهایت در سال ۲۰۲۰ به پشتیبانی از فلش پایان داد.

جک هدفون (۲۰۱۶)

اپل با حذف جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون در آیفون ۷، با واکنش گسترده‌ای روبرو شد. از آن زمان به بعد، هیچ‌یک از پرچمداران آیفون این جک را نداشته‌اند و آخرین آیفون با این جک، آیفون SE نسل اول بود.

برای راحتی کاربران، اپل یک آداپتور لایتنینگ به ۳.۵ میلی‌متر همراه با آیفون ۷، ۸ و X عرضه کرد. جک استاندارد هدفون‌های داخل جعبه نیز به لایتنینگ تغییر یافت. با این تغییر، کاربران نمی‌توانستند هم‌زمان با گوش دادن به موسیقی، گوشی خود را شارژ کنند، مگر اینکه از هدفون‌های بی‌سیم استفاده می‌کردند.

تصمیم اپل، اگرچه بحث‌برانگیز بود، اما به طور قابل‌توجهی باعث رشد پذیرش هدفون‌های بی‌سیم شد. با وجود مقاومت اولیه و تمسخر رقبا، امروزه جک هدفون عمدتاً در گوشی‌های هوشمند ارزان‌تر یا گوشی‌های مخصوص علاقه‌مندان به صدا (مانند سونی) یا گوشی‌های گیمینگ (مانند ASUS ROG) یافت می‌شود.

پورت‌های سفارشی (۲۰۱۶)

طراحی مجدد مک‌بوک پرو در سال ۲۰۱۶، یک تغییر اساسی در تاریخچه این لپ‌تاپ بود. اپل با هدف نازک‌تر کردن دستگاه و کاهش تعداد پورت‌ها، تقریباً تمام کانکتورهای قدیمی که کاربران حرفه‌ای به آنها نیاز داشتند را حذف کرد.

این تغییر، به خصوص پس از نسل قبلی مک‌بوک پرو (۲۰۱۵) که به پورت شارژ MagSafe، دو پورت Thunderbolt 2، دو پورت USB-A، یک پورت HDMI تمام‌سایز و یک اسلات کارت SD مجهز بود، برای بسیاری از علاقه‌مندان ناخوشایند بود.

تمام این پورت‌ها با چهار پورت Thunderbolt 3 USB-C (مدل ۱۳ اینچی فقط دو پورت) و یک جک هدفون جایگزین شدند. این موضوع باعث شد کاربران حرفه‌ای برای اتصال حافظه‌های فلش USB-A، اینترنت باسیم، کارت‌های SD، نمایشگرهای خارجی و تقریباً هر چیز دیگری، به دانگل‌ها نیاز پیدا کنند. بسیاری به خصوص از حذف کانکتور شارژ MagSafe انتقاد کردند، چرا که با این تغییر یکی از پورت‌های USB-C باید عمدتاً برای شارژ مک‌بوک پرو استفاده می‌شد.

در نهایت، اپل مسیر خود را اصلاح کرد. طراحی مجدد مک‌بوک پرو در سال ۲۰۲۱، اسلات کارت SD و پورت HDMI را بازگرداند و حتی MagSafe نیز بازگشت، که باعث آزاد شدن یکی از پورت‌های USB-C شد.