مشکلات فنی و چالش‌های لحظات پایانی پیش از پرتاب ماموریت فضایی آرتمیس ۲ ناسا

🚽 مشکل در سیستم دفع فضایی: توالت آماده استفاده شد

فضانوردان به سرعت دریافتند که حتی در یک سفر به ماه، مشکلات «زمینی» مربوط به لوله‌کشی نیز وجود دارد. حسگرهای سیستم مدیریت پسماند فضاپیما، قرائت‌های غیرمنتظره‌ای را نشان دادند. فضانورد کریستینا کخ، تحت راهنمایی مرکز کنترل ماموریت، نقش یک لوله‌کش را ایفا کرد و بخش‌هایی از توالت را باز و تعمیر نمود.

مرکز کنترل ماموریت بعدها از طریق رادیو اعلام کرد: «با خوشحالی گزارش می‌دهیم که توالت آماده استفاده است. توصیه می‌کنیم پیش از دفع مایعات، اجازه دهید سیستم به سرعت عملیاتی برسد.»

نبود جاذبه در فضا، مدیریت پسماند را به یک مسئله کلیدی در سفرهای فضایی تبدیل کرده است. ناسا بیش از ۲۳ میلیون دلار (۱۷.۴ میلیون پوند) برای توسعه «سیستم مدیریت پسماند جهانی» هزینه کرده است. این سیستم به گونه‌ای طراحی شده که هم مردان و هم زنان بتوانند از آن استفاده کنند و شامل یک قیف متصل به شلنگ برای پردازش ادرار با استفاده از جریان هوای ملایم برای جلوگیری از ریزش است. یک صندلی تخصصی نیز برای مکش مدفوع به داخل یک ظرف مهر و موم شده تعبیه شده است و از بندها و محدودکننده‌ها برای جلوگیری از شناور شدن خدمه استفاده می‌شود. فضاپیمای اوریون همچنین دارای گزینه‌های پشتیبان فراوانی، از کیسه‌های جمع‌آوری جایگزین گرفته تا روش‌های مختلف هدایت مایعات است.

🚨 مسائل حیاتی با سیستم‌های ایمنی

علاوه بر مشکل توالت، مسائلی نیز با سیستم خاتمه پرواز و سیستم توقف پرتاب گزارش شد. این دو سیستم ایمنی برای حفاظت از فضانوردان و مردم طراحی شده‌اند.

• سیستم خاتمه پرواز: به مهندسان روی زمین اجازه می‌دهد تا در صورت انحراف موشک از مسیر، آن را منهدم کنند. این سیستم دچار مشکل ارتباطی شده بود که با استفاده از سخت‌افزار برنامه شاتل فضایی قبلی برطرف شد.
• سیستم توقف پرتاب: برج فرار اضطراری اوریون است که برای جدا کردن کپسول خدمه از موشک در صورت بروز وضعیت اضطراری در طول پرتاب یا صعود طراحی شده است. این سیستم دمای بالاتری از حد انتظار را نشان داد، اما تشخیص داده شد که بر پرتاب تأثیری نخواهد گذاشت.

با حل این مشکلات، ساعت شمارش معکوس در ۱۰ دقیقه متوقف شد تا مهندسان آخرین آماده‌سازی‌ها را انجام دهند. سپس، ریتم منقطع تماس‌های هر مهندس مسئول سیستم‌های حیاتی موشک شنیده شد. یکی پس از دیگری، صداها بازگشتند: «بوستر، آماده»، «GNC، آماده»، «رنج، آماده» – هر پاسخ، رهایی کوچکی از تنش و افزایش انتظارات بود.

به خدمه گفته شد: «آرتمیس ۲، این مدیر پرتاب است – شما برای پرتاب آماده‌اید.» فرمانده رید وایزمن پاسخ داد: «ما برای تمام بشریت می‌رویم.»

سپس موشک به آسمان پرتاب شد و تحسین تماشاگران در مرکز فضایی کندی و سراسر جهان را برانگیخت.

🔭 آزمایش‌های عمدی برای «خراب کردن» فضاپیما

اکنون که خدمه با خیال راحت در مدار زمین قرار گرفته‌اند، به آن‌ها دستور داده شده است که ساعت‌ها به طور عمدی سعی در «خراب کردن» فضاپیمای خود داشته باشند. آن‌ها کامپیوترها را از طریق حالت‌های مختلف چرخانده، رادیوها را بین ایستگاه‌های زمینی و ماهواره‌های رله جابجا می‌کنند و عمداً در کابین حرکت می‌کنند تا ببینند سیستم پشتیبانی حیات چگونه با افزایش دی‌اکسید کربن و رطوبت مقابله می‌کند.

مهندسان همچنین دستور شلیک‌های کوچک پیشران را می‌دهند و بررسی می‌کنند که ماژول خدماتی ساخت اروپا دقیقاً همانطور که مدل‌ها پیش‌بینی می‌کنند، پاسخ می‌دهد. همه این‌ها برای پاسخ به یک سوال ساده طراحی شده است: آیا فضاپیما به اندازه کافی سالم است که خطر پرواز صدها هزار کیلومتر دورتر از خانه را بدون راه بازگشت سریع بپذیرد؟

اگر هر یک از این آزمایش‌ها مشکلی را نشان دهد که قابل درک نباشد، ناسا در لغو سوزاندن تزریق ترانس‌لونار تردید نخواهد کرد و از موتور اوریون برای بازگرداندن فوری فضانوردان به زمین استفاده خواهد کرد.