برروتو: مربی خارجی برای فوتبال ایتالیا منطقی است، اما احیا ۱۰ سال زمان می‌برد

بررسی ایده مربی خارجی برای فوتبال ایتالیا: راهی به سوی احیا یا انتظار طولانی؟

مائورو برروتو، سرمربی پیشین تیم ملی والیبال ایتالیا، در اظهاراتی قابل تأمل، ایده سپردن سکان هدایت تیم ملی فوتبال این کشور به یک سرمربی غیرایتالیایی را منطقی ارزیابی کرده است. با این حال، او با نگاهی واقع‌بینانه، تاکید دارد که بازگشت آتزوری به دوران اوج، فرآیندی زمان‌بر بوده و نیازمند صبوری و برنامه‌ریزی بلندمدت است.

چرا مربی خارجی؟ نگاهی به روندهای جهانی

امروزه، استفاده از دانش و تجربه مربیان خارجی در سطح ملی به یک رویه عادی در فوتبال جهان تبدیل شده است. نمونه‌های بارزی چون هدایت تیم ملی انگلیس توسط فابیو کاپلو و اسون گوران اریکسون، یا حتی سپردن نیمکت سلسائو به کارلو آنچلوتی، نشان می‌دهد که قدرت‌های فوتبال نیز از این رویکرد استقبال می‌کنند. در چنین شرایطی، برروتو معتقد است که تیم ملی فوتبال ایتالیا نیز می‌تواند این مسیر را امتحان کند.

برروتو، که بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ هدایت تیم ملی والیبال ایتالیا را بر عهده داشت، بررسی گزینه مربی خارجی را اقدامی کاملاً معقول می‌داند. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که شایعاتی مبنی بر حضور نام‌های بزرگی چون پپ گواردیولا، ژوزه مورینیو و یورگن کلوپ برای جانشینی جنارو گتوزو روی نیمکت تیم ملی ایتالیا به گوش می‌رسد. البته تصمیم نهایی در این خصوص، پس از انتخاب رئیس جدید فدراسیون فوتبال در تاریخ ۲۲ ژوئن اتخاذ خواهد شد.

تاریخچه حضور مربیان غیربومی

حضور مربیان غیرایتالیایی بر روی نیمکت آتزوری اتفاق بی‌سابقه‌ای نیست. تاریخچه فوتبال این کشور شاهد فعالیت افرادی نظیر لایوش چایزلر در دهه ۵۰ میلادی و همچنین دوران کوتاه هلنیو هررا در کنار فروچو والکارجی بوده است.

ریشه بحران: نه کمیت، بلکه کیفیت

برروتو ریشه اصلی مشکلات فوتبال ایتالیا را نه در کمبود بازیکن، بلکه در فقدان کیفیت می‌داند. او با اشاره به یک نکته کلیدی بیان می‌کند:

«برای ساختن یک تیم ملی قدرتمند، ما صرفاً به ۲۰ مهره طراز اول و باکیفیت احتیاج داریم، نه لشکری از ۲۰۰ بازیکن معمولی. تیم‌های باشگاهی ما مملو از لژیونرها شده‌اند، در حالی که درصد بالایی از این نفرات اصلاً استانداردهای فنی مطلوبی را ارائه نمی‌دهند.»

او تاکید می‌کند که ارتقای سطح کیفی فوتبالیست‌های ایتالیایی مستلزم حضور آن‌ها در لیگی پویا و رقابت دوشادوش با ستاره‌های بزرگ است: «مسیر پیشرفت دقیقاً از جایی می‌گذرد که شما این فرصت را داشته باشید تا در کنار برترین‌های این رشته تمرین کنید و از آن‌ها الگو بگیرید.»

درس‌هایی از والیبال: الگوی خولیو ولاسکو

این مدیر ورزشی برای اثبات کارآمدی ایده استفاده از سرمربی خارجی، دوران طلایی خولیو ولاسکو را یادآوری می‌کند. ولاسکو در دهه ۹۰ میلادی سکاندار تیم ملی والیبال ایتالیا شد و تحولی شگرف در این تیم ایجاد کرد. برروتو استدلال می‌کند که یک سرمربی غیربومی، از استقلال و آزادی عمل بسیار بالاتری در پروسه گزینش بازیکنان برخوردار خواهد بود و کمتر اسیر ملاحظات، روابط و فشارهای داخلی می‌شود.

نیاز به صبر و برنامه‌ریزی بلندمدت

مربی پیشین تیم ملی والیبال ایتالیا صحبت‌هایش را با هشداری مهم به پایان می‌رساند:

«باید واقع‌بین باشیم؛ حتی اگر از همین فردا ایده‌آل‌ترین و بی‌نقص‌ترین برنامه‌ریزی ممکن را کلید بزنیم، دست‌کم ۱۰ سال زمان نیاز داریم تا بتوانیم ثمره آن را برداشت کنیم.»

او با انتقاد از فضای به شدت نتیجه‌گرای حاکم بر ورزش، اضافه می‌کند: «چنانچه با یک ترکیب جوان وارد مسابقات شویم و طی ۲ سال آتی دستاوردی نداشته باشیم، اگر بخواهیم بلافاصله ساختارها را تخریب کنیم و از نو بسازیم، در حقیقت فقط زمان خود را به هدر داده‌ایم.»

تاکید فیلیپو گالی بر دگرگونی بنیادین

در همین راستا، پیش‌تر فیلیپو گالی، چهره ماندگار باشگاه آث میلان، در مصاحبه‌ای بر لزوم تغییر نگرش در فوتبال ایتالیا پافشاری کرده بود. وی در این خصوص اظهار داشت:

«آرزو می‌کنم فردی که در آینده بر کرسی ریاست فدراسیون تکیه می‌زند، هدفش ایجاد یک دگرگونی بنیادین باشد. اگر قرار باشد در این زمینه از کسی نام ببرم، انتخاب من قطعاً خولیو ولاسکو خواهد بود. سکاندار بعدی فدراسیون ملزم است شخصی را برگزیند که توانایی پیاده‌سازی این اصلاحات عمیق را داشته باشد و ولاسکو نخستین نامی است که برای این ماموریت در ذهن من تداعی می‌شود. او از معدود افرادی به شمار می‌رود که تئوری‌های خلاقانه‌ای در زمینه آموزش و توسعه فوتبال مطرح کرده و از ظرفیت لازم برای سر و سامان دادن به تشکیلات فنی فدراسیون برخوردار است.»