آیکون خبر

خبر کامل

بحران انرژی در آسیا: افزایش قیمت، فشار مالی و ناآرامی‌های سیاسی در پی بسته شدن تنگه

بحران انرژی در آسیا: افزایش قیمت، فشار مالی و ناآرامی‌های سیاسی در پی بسته شدن تنگه

بحران انرژی در آسیا: تهدید سه‌گانه افزایش قیمت، فشار مالی و ناآرامی‌های سیاسی

بسته شدن یک تنگه حیاتی، اقتصادهای آسیایی را با چالش‌های بی‌سابقه‌ای مواجه کرده است. این وضعیت نه تنها کشورهای فقیر، بلکه اقتصادهای قدرتمند منطقه را نیز تحت تأثیر قرار داده و نگرانی‌هایی جدی در مورد افزایش قیمت سوخت، فشار بر تراز مالی دولت‌ها و حتی بروز ناآرامی‌های اجتماعی ایجاد کرده است. در حالی که فیلیپین بیش از ۹۰ درصد واردات انرژی خود را از خاورمیانه تامین می‌کند و بنگلادش، هند و پاکستان دو سوم واردات LNG خود را از طریق این مسیر دریافت می‌کنند، حتی ژاپن با ذخایر استراتژیک ۲۵۴ روزه نفتی نیز از این بحران مصون نمانده است.

پیامدهای اقتصادی مستقیم: افزایش سرسام‌آور قیمت سوخت

نخستین و ملموس‌ترین پیامد این بحران، افزایش چشمگیر قیمت سوخت است. این افزایش نه تنها هزینه‌ها را در سایر بخش‌های اقتصادی بالا می‌برد، بلکه رشد را محدود کرده و می‌تواند به یک چرخه رکود تورمی منجر شود. رانندگان در سراسر منطقه، به‌ویژه در جنوب شرق آسیا، تحت فشار شدید قرار گرفته‌اند. در حالی که قیمت جهانی بنزین از زمان آغاز جنگ ۱۴ درصد افزایش یافته، این رقم در کشورهای جنوب شرق آسیا به ۴۲ درصد رسیده است. فیلیپین و میانمار با بیش از ۷۰ درصد افزایش قیمت، بالاترین جهش‌ها را در جهان تجربه کرده‌اند.

در کشورهایی مانند هند و بنگلادش، دولت‌ها با کنترل قیمت سوخت و کاهش مالیات‌های مرکزی بر بنزین و گازوئیل، تلاش کرده‌اند تا از افزایش قیمت‌ها جلوگیری کنند. استرالیا، ویتنام و کره جنوبی نیز اقدامات مشابهی را برای جذب شوک قیمت نفت در پیش گرفته‌اند.

فشار بر تراز مالی دولت‌ها و خطر بی‌ثباتی اقتصادی

دومین خطر عمده، فشار بر تراز مالی دولت‌های آسیایی است. بسیاری از این کشورها پیش‌تر نیز هزینه‌های سنگینی را برای یارانه انرژی یا کنترل قیمت سوخت متحمل می‌شدند. اما توان مالی آن‌ها برای ادامه این مداخلات بسیار متفاوت است. در اندونزی، افزایش یارانه‌ها ممکن است کسری بودجه را از سقف ۳ درصد تولید ناخالص داخلی فراتر ببرد که می‌تواند اعتماد سرمایه‌گذاران را بیش از پیش تضعیف کند. پاکستان، که با کمبود نقدینگی دست و پنجه نرم می‌کند و تحت نظارت صندوق بین‌المللی پول قرار دارد، ناچار شده قیمت سوخت را ۲۰ درصد افزایش دهد. این فشارها می‌تواند توجه سفته‌بازان را به ارزهای ضعیف جلب کند و وزارت دارایی ژاپن نیز در حال بررسی مداخله در بازار آتی نفت برای تقویت ین است.

تورم اجتناب‌ناپذیر و اختلال در زنجیره تامین

صرف‌نظر از اقدامات دولت‌ها، بخشی از تورم اجتناب‌ناپذیر است. کشورهایی که واردکننده نفت هستند، ارز ضعیفی دارند و هزینه واردات نفت آن‌ها بالاست، مانند فیلیپین و پاکستان، بیشترین آسیب را خواهند دید. حتی در کشورهایی که سقف قیمتی اعمال می‌کنند، جنگ در ایران از طریق کانال‌های دیگر فشار تورمی ایجاد خواهد کرد؛ اختلال در زنجیره تامین، هزینه‌ها را در صنایع دیگر مانند مواد شیمیایی و لجستیک افزایش می‌دهد.

بحران غذایی در راه؟

بزرگ‌ترین نیروی تورمی ممکن است از طریق مواد غذایی ایجاد شود. این جنگ حدود یک‌سوم تجارت دریایی جهانی کودهای شیمیایی را درگیر کرده است که به افزایش قیمت غذا منجر خواهد شد، به‌ویژه با آغاز فصل کاشت. بانک توسعه آسیایی که پیش‌تر پیش‌بینی کرده بود قیمت‌ها در آسیا در سال ۲۰۲۶ تنها ۲.۱ درصد افزایش یابد، اکنون هشدار می‌دهد که این رقم بسته به طولانی شدن جنگ می‌تواند از ۵ درصد فراتر رود.

چالش دسترسی به سوخت: یک مسئله سیاسی و جغرافیایی

اگر افزایش قیمت‌ها یک مشکل اقتصادی است، دسترسی به سوخت یک مسئله سیاسی و جغرافیایی است؛ سومین چالش بزرگ. علاوه بر ذخایر ۲۵۴ روزه ژاپن و ۱۰۰ روزه چین، تحلیل شرکت داده‌ای کپلر نشان می‌دهد وضعیت در سایر نقاط آسیا شکننده است. فیلیپین، ویتنام و تایلند تنها حدود سه هفته ذخایر نفتی برای تامین تقاضای عادی دارند.

اختلال گسترده در صنایع و کاهش رشد اقتصادی

کمبودهای پیش‌رو هم‌اکنون بخش‌های مختلف را مختل کرده است. صنعت هوانوردی و گردشگری احتمالاً بیشترین آسیب را خواهند دید. چین و کره جنوبی صادرات سوخت جت را محدود کرده‌اند و خطوط هوایی در سراسر منطقه پروازها را کاهش داده‌اند. در هفته گذشته، حدود نیمی از لغو پروازهای جهانی مربوط به پروازهایی بوده که از آسیا آغاز می‌شدند. ایر نیوزیلند ۱۱۰۰ پرواز را لغو کرده و رئیس‌جمهور فیلیپین هشدار داده که زمین‌گیر کردن هواپیماها «کاملاً محتمل» است. در کنار اختلال در سایر نهاده‌ها مانند هلیوم و آلومینیوم، شوک انرژی می‌تواند رشد اقتصادی آسیا را تضعیف کند. بانک توسعه آسیایی پیش‌بینی می‌کند که در صورت ادامه جنگ، رشد اقتصادی جنوب شرق آسیا تا ۲.۳ واحد درصد و در جنوب آسیا نیز ۰.۸ واحد درصد کاهش یابد. این کاهش رشد پیامدهای گسترده‌ای خواهد داشت، چرا که آسیا کارخانه تولید جهان است.

بازگشت به انرژی‌های آلاینده و خطر ناآرامی‌های اجتماعی

در واکنش به این بحران، انتظار می‌رود حرکت به سمت انرژی‌های جایگزین شدت گیرد. انرژی خورشیدی، خودروهای برقی و حتی انرژی هسته‌ای (مانند ساخت نیروگاه هسته‌ای ویتنام با همکاری روسیه) مورد توجه قرار گرفته‌اند. اما آسیا به یک منبع آشنا و آلاینده نیز بازخواهد گشت: زغال‌سنگ. دولت ژاپن بازگشت نیروگاه‌های زغال‌سنگ به ظرفیت کامل را تایید کرده و محدودیت‌های زیست‌محیطی را کاهش داده است. در هند نیز مقامات یک نیروگاه زغال‌سنگ در گجرات را دوباره فعال کرده‌اند.

این گرایش به زغال‌سنگ ناشی از نگرانی‌های سیاسی است. مردم آسیا نسبت به قیمت انرژی حساس هستند و در اعتراض به آن به خیابان می‌آیند؛ کارگران حمل‌ونقل در فیلیپین پیش‌تر اعتراضاتی را آغاز کرده‌اند. پژوهش‌های صندوق بین‌المللی پول نشان می‌دهد افزایش قیمت سوخت با اعتراضات اجتماعی رابطه مستقیم دارد. این اعتراضات می‌توانند به تحولات سیاسی بزرگ منجر شوند؛ شورش‌های سریلانکا در سال ۲۰۲۲ که ناشی از افزایش قیمت انرژی بود، نقش مهمی در سقوط دولت ایفا کرد. آنچه به عنوان یک شوک انرژی آغاز شده، ممکن است به یک بحران سیاسی تبدیل شود.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗