برنامه‌های بلندپروازانه ناسا برای ماه: از آرتمیس ۳ تا ساخت پایگاه قمری

بازگشت آرتمیس ۲ و چشم‌انداز آینده

مأموریت آرتمیس ۲ که اولین پرواز سرنشین‌دار به ماه از زمان آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ بود، با فرود چهار فضانورد در سواحل سن‌دیگو با موفقیت به پایان رسید. این موفقیت، پس از پرواز بدون سرنشین کپسول اوریون در مأموریت آرتمیس ۱ در سال ۲۰۲۲، زمینه را برای برنامه‌های آتی ناسا فراهم آورده است. آژانس فضایی آمریکا قصد ندارد به این دستاوردها بسنده کند و برنامه‌های گسترده‌تری برای حضور طولانی‌مدت انسان در ماه دارد.

برنامه‌های ناسا برای آرتمیس ۳ و فراتر از آن

مأموریت بعدی، آرتمیس ۳، دستخوش تغییرات مهمی شده است. برخلاف برنامه اولیه که شامل فرود بر سطح ماه بود، این مأموریت اکنون در مدار زمین باقی خواهد ماند. هدف اصلی آرتمیس ۳، که برای اواسط سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده، آزمایش توانایی کپسول اوریون برای اتصال به فرودگرهای ماه، از جمله استارشیپ اسپیس‌ایکس و بلو مون بلو اوریجین است.

اگر این آزمایش‌ها موفقیت‌آمیز باشند، آرتمیس ۴ در اواخر سال ۲۰۲۸، فضانوردان را با استفاده از اوریون و یکی از وسایل نقلیه سیستم فرود انسانی (HLS) در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود خواهد آورد. این مأموریت‌ها، گامی حیاتی در جهت ایجاد یک پایگاه دائمی روی ماه تا سال ۲۰۳۲ هستند. فضانوردان در این پایگاه زندگی و کار خواهند کرد تا مهارت‌ها و تکنیک‌های لازم برای برداشتن جهش بزرگ بعدی، یعنی سفر به مریخ، را توسعه دهند.

پیشرفت‌ها و چالش‌های پیش‌رو

آمادگی برای آرتمیس ۳

با وجود تغییرات در برنامه آرتمیس ۳، ناسا با جدیت در حال آماده‌سازی است. در کنفرانس مطبوعاتی آرتمیس ۲، «جرد آیزاکمن»، رئیس ناسا، از برگزاری «اولین نشست سطح بالای طراحی مأموریت آرتمیس ۳» خبر داد. او تأکید کرد که بر اساس اطلاعات موجود و بازخوردهای تأمین‌کنندگان، بسیاری از اهداف قابل دستیابی هستند. بحث اصلی در حال حاضر بر سر انتخاب مدار اولیه برای آرتمیس ۳ است که شامل گزینه‌هایی مانند مدار نزدیک زمین (LEO) و مدار مرتفع زمین می‌شود.

«هر کدام از این‌ها مزایا و معایب خود را دارند. باتوجه به سرعت آماده‌سازی و دفعات پرتاب توسط دو تأمین‌کننده HLS (اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین) ما به درک بهتری خواهیم رسید که احتمالاً کدام مسیر را در پیش بگیریم.»

معاون مدیر ناسا نیز اعلام کرده است که مهندسان پیشرفت قابل‌توجهی در تجهیزات و سخت‌افزارهای آرتمیس ۳ داشته‌اند. برخی از قطعات راکت SLS این مأموریت در حال حاضر در مرکز فضایی کندی فلوریدا قرار دارند و بقیه قطعات نیز به زودی ارسال خواهند شد. انتظار می‌رود فضانوردان آرتمیس ۳ نیز در آینده نزدیک معرفی شوند.

موانع و مشکلات فنی

با این حال، موانع بزرگی در مسیر این مأموریت‌ها وجود دارد:

• فرودگر بلو مون: این فرودگر هنوز هیچ پرواز آزمایشی انجام نداده است.
• استارشیپ: راکت غول‌پیکر استارشیپ اسپیس‌ایکس، با وجود ۱۱ پرتاب آزمایشی زیرمداری (که دو مورد آخر موفقیت‌آمیز بوده‌اند)، هنوز به مدار نرسیده و سیستم‌های حیاتی مانند سوخت‌گیری در خارج از زمین و نگهداری موجودات زنده را آزمایش نکرده است.
• کپسول اوریون: کپسول اوریون نیز در مأموریت آرتمیس ۲ با مشکلاتی مواجه شد. سیستم پیشران فضاپیمای Integrity دچار نشت هلیوم شد که اگرچه نرخ آن زیاد نبود، اما احتمالاً نیاز به طراحی مجدد سیستم دریچه‌ها را نشان می‌دهد. همچنین، توالت فضاپیمای اینتگریتی نیز در طول مأموریت دچار اختلال شد.

ناسا با رفع این چالش‌ها و ادامه پیشرفت در برنامه‌های آرتمیس، امیدوار است که نه تنها انسان را دوباره به ماه بازگرداند، بلکه مقدمات سفر به مریخ را نیز فراهم آورد و فصل جدیدی در اکتشافات فضایی رقم بزند.