لیائو؛ از ستاره نوظهور تا نماد ناکامی در میلان

عملکرد ناامیدکننده و آمار ضعیف

لیائو که از سال ۲۰۱۹ پیراهن میلان را بر تن دارد، قرار بود در این فصل، با حضور بازیکنانی چون لوکا مودریچ و بازگشت ماسیمیلیانو آلگری به نیمکت، محور اصلی حملات تیم باشد. اما آمارهای او در لیگ، تنها با ۹ گل و ۲ پاس گل، نشان‌دهنده عدم تحقق این انتظارات است.

مصدومیت‌های پی‌درپی از ناحیه ساق پا و سپس کشاله ران، باعث شد او دیرتر از سایرین به فصل بپیوندد و هرگز نتواند به آمادگی مطلوب دست یابد؛ موضوعی که هواداران میلان کمتر حاضر به پذیرش آن هستند.

نقطه انفجار در سن‌سیرو

رابطه لیائو با تماشاگران در شکست ۳-۰ مقابل اودینزه به نقطه انفجار رسید. هرچند همکاری او و پولیشیچ در نیمه اول موقعیت‌هایی را خلق کرد، اما لیائو پس از تعویض در دقیقه ۷۷، با سوت‌های شدید اعتراضی هواداران بدرقه شد. این انتقادها که از دقایق ابتدایی بازی شنیده می‌شد، در پایان مسابقه به کل تیم سرایت کرد.

لیائو در دوئل‌های فردی، به ویژه مقابل کریستنسن، بارها مغلوب شد و حتی با دریافت کارت زرد به دلیل تمسخر داور، نشانه‌های آشکار عصبانیت و ناامیدی خود را بروز داد.

حمایت مربی و هم‌تیمی‌ها

ماسیمیلیانو آلگری، سرمربی میلان، بارها از لیائو دفاع کرده و معتقد است تغییر نقش او به مهاجم نوک، به دلیل غیبت طولانی خیمنز و عملکرد کم‌تأثیر انکونکو در نیم‌فصل، نیازمند زمان برای تطبیق است. او تأکید کرده که مشکل تیم بیش از آنکه فردی باشد، به عملکرد دفاعی جمعی مربوط است.

آدرین رابیو نیز در واکنش به اعتراض هواداران گفت: «لیائو نیازمند حمایت است و هو کردن او کمکی به بازگشتش نمی‌کند.»

آزمون بلوغ فوتبالی

با این حال، فاصله میان تیم و هواداران در هفته‌های اخیر افزایش یافته و نتایج ضعیف، صبر هواداران سن‌سیرو را به پایان رسانده است. لیائو بار دیگر به یکی از قربانیان همیشگی این شرایط تبدیل شده؛ بازیکنی با استعداد فراوان، اما ناتوان از عبور از آزمون بلوغ فوتبالی. در لحظاتی که تیم بیش از هر زمان به او نیاز دارد، او نه جرقه می‌زند و نه در زمین می‌ماند تا ورق را برگرداند؛ و همین‌جا است که مشکل اصلی به چشم می‌آید.