یورش بی‌رحمانه منچسترسیتی به چلسی: فاصله با آرسنال به ۶ امتیاز رسید

یورش بی‌رحمانه سیتی: کوسه‌های گواردیولا در تعقیب شکار

پس از ماه‌ها رقابت فشرده در لیگ برتر که با سبک بازی فیزیکی و کنترل‌شده همراه بود، منچسترسیتی بار دیگر قدرت آتشین و هنر خالص خود را در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز به نمایش گذاشت. مسابقه امشب مقابل چلسی در دقایق ابتدایی نیمه دوم از کنترل لندنی‌ها خارج شد و با سوت پایان، به نظر می‌رسید جام قهرمانی از دستان آرسنال، همسایه قرمزپوش چلسی، دورتر می‌شود.

همانطور که یک کاربر انگلیسی گفته بود: «موسیقی متن فیلم «آرواره‌ها» را پخش کنید؛ کوسه‌های پپ گواردیولا در حال چرخیدن دور شکار هستند.» پس از شکست آرسنال مقابل بورنموث، سیتی که نیمه اول را با آرامشی ظاهری سپری کرده بود، در استمفوردبریج دندان‌های خود را نشان داد.

درخشش شرکی و اورایلی: معماران پیروزی

برای آرسنال، هیچ کمکی از تیم جوان و بی‌تجربه لیام روزنیور نرسید. سیتی پس از اینکه با گل نیکو اورایلی، که اکنون به مرد بازی‌های بزرگ پپ تبدیل شده، کنترل بازی را در دست گرفت، دیگر به عقب نگاه نکرد. ستاره بی‌چون و چرای این پیروزی ۳ بر ۰، رایان شرکی بود؛ نابغه فرانسوی که با حرکات پا و دید فوق‌العاده‌اش، چلسی را به ستوه آورد.

شرکی که در اولین فصل حضورش در لیگ برتر به آمار ۱۰ پاس گل رسیده است، معمار گل‌های اورایلی و مارک گِهی بود. این پیروزی، سیتی را در فاصله ۶ امتیازی آرسنال قرار داد، در حالی که یک بازی عقب‌افتاده نیز دارد. ایستگاه بعدی، نبرد مستقیم دو تیم در ورزشگاه اتحاد خواهد بود و فاصله به لطف احیای ناگهانی پپ گواردیولا در حال کمتر شدن است.

سناریوی تکراری: واکنش بی‌رحمانه به لغزش رقبا

بسیاری از قهرمانی‌های سیتی با یک سناریوی تکراری همراه بوده است: واکنش فوری و بی‌رحمانه به لغزش رقبا در اواخر فصل. کمتر تیمی در دنیا به اندازه آن‌ها در مدیریت فشار و یورش به اولین نشانه ضعف مدعیان تخصص دارد. اگرچه بازی با پاس‌های بی‌هدف و لمس توپ‌های بد از سوی سیتی شروع شد و آرسنالی‌ها را امیدوار کرد، اما این تنها آرامش پیش از طوفان بود.

نیمه اول: مقاومت چلسی

چلسی در نیمه اول نمایش پخته‌ای داشت. در غیاب انزو فرناندز، آندری سانتوس در کنار مویسس کایسدو به خوبی فضاها را بستند. کول پالمر با هر چرخش، بوی خطر می‌داد و سیتی از حملات پی‌درپی چلسی دستپاچه شده بود. پالمر اولین فرصت خطرناک را به تور کناری زد، ژائو پدرو مدافعان را به زحمت انداخت و پدرو نتو، هموطنش ماتئوس نونس را آزار داد و دوناروما را وادار به واکنشی تماشایی کرد. حتی مارک کوکوریا دروازه سیتی را باز کرد، اما پرچم کمک‌داور نشان داد که او در آفساید بوده است.

در آن سو، ارلینگ هالند کاملاً منزوی شده بود و توپ به او نمی‌رسید. اما کلمات پپ در بین دو نیمه لابد با چاشنی خشم همراه بوده، چون سیتی در نیمه دوم به تیمی کاملاً متفاوت تبدیل شد. چلسی تاب تحمل این تغییر آهنگ را نداشت. اینجا بود که جای خالی رهبری مثل انزو فرناندز یا ریس جیمز مصدوم به وضوح حس شد. وقتی سیتی سرعت پاس‌کاری را بالا برد و حمله را تند و تیزتر کرد، دفاع چلسی مثل کره با چاقوی داغ بریده شد.

نیمه دوم: طوفان سیتی و فروپاشی چلسی

هالند اولین فرصت را از دست داد و شوت شرکی با اختلاف کمی به بیرون رفت، اما شکستن سد دفاعی چلسی زیاد طول نکشید. آن‌ها وقتی شرکی در جناح راست با توپ جادو می‌کرد، خطر را حس نکردند. شماره ۱۰ سیتی زمان کافی برای تصمیم‌گیری داشت و با یک ارسال بی‌نقص، اورایلی را پیدا کرد تا او با یک ضربه سر مهارنشدنی، سانچز را تسلیم کند. اورایلی که پیش از این با دبل خود آرسنال را در فینال جام اتحادیه نابود کرده بود، امشب تخصصش در زدن گل‌های حیاتی را بار دیگر به نمایش گذاشت.

چهار دقیقه بعد، نوبت به درخشش دوباره شرکی رسید. او از سمت چپ به داخل زد، مدافعان را مثل مانع تمرینی پشت سر گذاشت و در حالی که همه منتظر شوت بودند، با پاسی خط‌کشی شده مارک گِهی را صاحب توپ کرد تا مدافع اسبق چلسی با ضربه‌ای دقیق، تیم دوران کودکی‌اش را جریمه کند. بازی زمانی ۳ بر ۰ شد که چلسی اصرار به بازیسازی از عقب زمین داشت؛ کایسدو توپ را لو داد تا شرکی و دوکو از اشتباه او نهایت استفاده را ببرند و ستاره بلژیکی با فراری تماشایی، گل سوم را به ثمر برساند.

داستان همیشگی بهار در حال تکرار است: لغزش آرسنال و یورش وحشیانه سیتی. متوقف کردن این ماشین پیروزی، حالا غیرممکن‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.