چین پروژه ساخت بزرگ‌ترین سکوی شناور تحقیقاتی جهان را آغاز کرد

طراحی پیشرفته و قابلیت‌های بی‌نظیر

مهندسان دانشگاه شانگهای جیائو تونگ این سکوی تحقیقاتی را با رویکردی نوآورانه طراحی کرده‌اند تا بتواند در گستره وسیعی از شرایط زیست‌محیطی اقیانوسی فعالیت کرده و برای مدت‌های طولانی در دریا باقی بماند. هدف اصلی این مرکز، فراهم آوردن بستری برای آزمایش و توسعه تجهیزات پیشرفته استخراجی و ربات‌های اعماق دریا است.

• آزمایش تجهیزات: این سکو محلی برای آزمودن دریل‌ها و ربات‌های زیردریایی خواهد بود.
• توسعه رباتیک: طراحان معتقدند این زیرساخت برای تسریع فرآیند آزمون و توسعه سامانه‌های خودکار زیرآبی، که برای صنعت رو به رشد رباتیک چین حیاتی است، ضروری است.

این سازه عظیم قادر به حمل ۱۱۰ تن تجهیزات است و می‌تواند آزمایش‌هایی را در عمق ۱۰ هزار متری انجام دهد. این عمق تقریباً با گودال ماریانا، عمیق‌ترین نقطه شناخته شده اقیانوس‌ها (حدود ۱۱ هزار متر)، قابل مقایسه است که اهمیت و توانایی‌های استثنایی این سکو را برجسته می‌سازد.

کاربردهای گسترده فراتر از استخراج

کاربردهای این پروژه تنها به صنایع نفت و استخراج محدود نمی‌شود و دامنه وسیعی از فعالیت‌های علمی و زیست‌محیطی را پوشش می‌دهد:

• پیش‌بینی طوفان‌ها: جمع‌آوری داده‌های حیاتی برای پیش‌بینی دقیق‌تر طوفان‌ها.
• پایش اکوسیستم دریایی: نظارت بر سلامت و تغییرات اکوسیستم‌های اقیانوسی.
• جمع‌آوری داده از محیط‌های عمیق: اکتشاف و جمع‌آوری اطلاعات از اعماق ناشناخته.
• جستجو برای حیات: کمک به دانشمندان برای یافتن سرنخ‌هایی از حیات احتمالی در زیر بستر اقیانوس.

غلبه بر محدودیت‌های سکوهای موجود

سکوهای دریایی کنونی با چالش‌هایی روبرو هستند: کشتی‌های تحقیقاتی با وجود تحرک بالا، پایداری کافی در شرایط سخت دریایی را ندارند و سازه‌های ثابت نفتی نیز از امکان جابجایی محروم‌اند. سکوی متحرک جدید چین با طراحی منحصر به فرد خود، تلاش می‌کند تا هر دو قابلیت را به صورت همزمان ارائه دهد: پایداری بالا در شرایط سخت و امکان انتقال سریع به موقعیت‌های جدید.

طراحی این سازه شامل بدنه‌ای دوگانه است که تقریباً به طور کامل در زیر آب قرار می‌گیرد و امکان تغییر حالت بین دو وضعیت متفاوت را دارد. برای افزایش پایداری، محفظه‌های بدنه با آب پر می‌شوند تا سکو پایین‌تر رفته و در برابر امواج مقاومت بیشتری پیدا کند. اما در هنگام جابجایی، آب تخلیه شده و سکو بالاتر می‌آید تا مانند یک کشتی معمولی بتواند بدون مشکل حرکت کند.

این سکوی تحقیقاتی قادر است ماه‌ها در یک نقطه ثابت باقی بماند و مقاومت بالایی در برابر تایفون‌ها خواهد داشت. بر اساس برآورد مهندسان، این جزیره شناور تا سال ۲۰۳۰ وارد مرحله عملیاتی خواهد شد و افق‌های جدیدی را در علم اقیانوس‌شناسی و فناوری‌های دریایی خواهد گشود.