پشت پرده شایعات خشکسالی؛ چرا رادارها و هارپ عامل کاهش بارش نیستند؟

رادارها و توان ناچیز در برابر ابرها

رادارها، چه نظامی و چه هواشناسی، تنها فرستنده و گیرنده امواج رادیویی هستند. یک رادار نظامی با توان ۵۰ کیلووات در هر پالس، در مقایسه با انرژی تابشی خورشید که به حدود ۱۰۰۰ وات بر متر مربع می‌رسد، بسیار ضعیف است. از نظر فیزیکی، رادارهای نظامی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که امواج آن‌ها با کمترین تضعیف (کمتر از ۰.۰۱ دسی‌بل بر کیلومتر) از میان ابرها عبور کنند تا بتوانند اهداف را ردیابی کنند.

واقعیت پروژه هارپ

پروژه هارپ (HAARP) بر لایه یونوسفر در ارتفاع ۶۰ تا ۵۰۰ کیلومتری متمرکز است، در حالی که بارش‌ها در لایه تروپوسفر (تا ۱۵ کیلومتری زمین) شکل می‌گیرند. دانشمندان تأکید دارند که تأثیر این تأسیسات بر جو زمین بسیار ناچیز و گذرا است و هیچ راهی برای نفوذ به لایه‌های پایین‌تر و تغییر ساختار ابرها ندارد.

عوامل واقعی خشکسالی در ایران

کارشناسان اقلیم‌شناسی سه عامل اصلی را مسئول وضعیت فعلی می‌دانند:

• تغییر اقلیم: افزایش دمای جهانی منجر به نگهداری بیشتر بخار آب در جو و تبدیل بارش‌ها به سیلاب‌های مخرب به جای باران‌های مفید شده است.
• آلودگی هوای شهری: ذرات معلق ناشی از دود خودروها و کارخانه‌ها با ایجاد هسته‌های میعان بیش از حد، مانع از تشکیل قطرات بزرگ و سنگین باران می‌شوند.
• خشکسالی‌های طبیعی: قرارگیری ایران در کمربند خشک جنب‌حاره و نوسانات اقلیمی نظیر النینو، چرخه‌های طبیعی خشکی و ترسالی را ایجاد می‌کنند.

خطوط سفید هواپیماها چیست؟

آنچه به عنوان «پاشش مواد شیمیایی» معرفی می‌شود، در واقع پدیده فیزیکی تصعید معکوس است. بخار آب داغ خروجی از موتور جت در دمای منفی ۴۰ درجه ارتفاعات بالا، مستقیماً به بلورهای یخ تبدیل می‌شود که هیچ ماده سمی در ترکیب آن‌ها وجود ندارد.