پتانسیل‌های لرستان در تأمین پروتئین و چالش‌های صنعت طیور

پتانسیل‌های لرستان در صنعت طیور

لرستان از مزایای طبیعی و جغرافیایی قابل توجهی برای توسعه صنعت طیور برخوردار است:

• شرایط آب‌وهوایی مطلوب: بسیاری از مناطق استان دارای آب‌وهوای مناسب برای مدیریت دمایی سالن‌های مرغداری هستند.
• منابع آب و اراضی حاصلخیز: وجود منابع آب کافی و زمین‌های مناسب برای کشت غلات اصلی خوراک طیور (مانند ذرت و جو)، یک مزیت استراتژیک به شمار می‌رود.
• تنوع تولید: ظرفیت‌های موجود شامل مرغداری‌های گوشتی و تخم‌گذار است که این تنوع، پایداری صنعت را در برابر نوسانات بازار افزایش می‌دهد.
• نزدیکی به مراکز مصرف: نزدیکی برخی مراکز تولیدی به شهر‌هایی مانند خرم‌آباد، هزینه‌های حمل‌ونقل و توزیع را کاهش داده و ظرفیت عرضه را بهبود می‌بخشد.

آمادگی برای تأمین نیاز بازار در بهار ۱۴۰۵

در راستای مدیریت بازار و تأمین پایدار گوشت مرغ، اقدامات قابل توجهی در لرستان صورت گرفته است.

نامدار صیادی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی لرستان، پیش‌بینی کرد که در ایام پایانی فروردین و دهه اول اردیبهشت ماه ۱۴۰۵، تعداد ۸۶ واحد مرغداری با ظرفیت ۲ میلیون و ۱۰۰ هزار قطعه مرغ گوشتی آماده عرضه به بازار خواهند بود. این میزان تولید، معادل ۳۸۵۰ تن گوشت مرغ گرم است که به صورت مستمر وارد بازار مصرف خواهد شد.

این مقام مسئول تأکید کرد که با پیش‌بینی‌های انجام شده، این حجم از تولید، نیاز بازار به گوشت مرغ گرم در دوره مذکور را به طور کامل پوشش داده و کمبودی در این زمینه وجود نخواهد داشت. همچنین، روند کشتار و توزیع مرغ در استان به طور مستمر و روزانه رصد و پیگیری می‌شود تا از پایداری عرضه اطمینان حاصل شود.

چالش‌های کلیدی پیش روی توسعه صنعت طیور

با وجود پتانسیل‌های فراوان، صنعت طیور لرستان با موانع جدی نیز روبروست که مانع از رسیدن به ظرفیت حداکثری تولید می‌شود:

• قیمت و دسترسی به خوراک دام: وابستگی شدید به واردات مواد اولیه خوراک مانند سویا و ذرت، قیمت تمام شده تولید را به شدت تحت تأثیر نوسانات ارزی قرار می‌دهد.
• افزایش هزینه‌های تولید: افزایش قیمت حامل‌های انرژی (برق و گاز) و دارو‌های ضروری طیور، حاشیه سود تولیدکنندگان را کاهش داده و گاهی منجر به توقف فعالیت واحد‌های کوچک می‌شود.
• بیماری‌های ویروسی: حساسیت بالای طیور به بیماری‌هایی نظیر آنفلوانزای پرندگان، می‌تواند در مدت کوتاهی ظرفیت تولید یک منطقه را از بین ببرد. نبود سیستم‌های پیشرفته قرنطینه‌ای و نظارت بهداشتی در برخی مناطق، ریسک تولید را بالا می‌برد.
• فناوری‌های سنتی: بسیاری از واحد‌های تولیدی در لرستان هنوز از سیستم‌های سنتی استفاده می‌کنند. گذار به سالن‌های هوشمند و خودکار نیازمند سرمایه‌گذاری سنگین است که با شرایط اقتصادی فعلی، برای تولیدکنندگان دشوار است.

مسیر توسعه پایدار

ظرفیت تولید مرغ در لرستان، پتانسیل بسیار بالایی برای رشد دارد. اما این رشد نباید صرفاً به معنای افزایش تعداد سالن‌ها باشد، بلکه باید بر «بهره‌وری» و «پایداری» تمرکز شود. در صورت مدیریت چالش تأمین خوراک دامی و سوق دادن تولیدکنندگان به سمت تکنولوژی‌های مدرن، لرستان می‌تواند نه تنها به خودکفایی برسد، بلکه به یکی از تأمین‌کنندگان اصلی پروتئین در غرب کشور تبدیل شود.