خبر کامل
جیمز وب: دو سیاره TRAPPIST-1 فاقد جو و امکان حیات هستند
تلسکوپ فضایی جیمز وب در جدیدترین مشاهدات خود از منظومه فراخورشیدی TRAPPIST-1، حقایق جدیدی را درباره دو سیاره نزدیک به ستاره مرکزی این منظومه آشکار کرده است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که سیارات TRAPPIST-1b و TRAPPIST-1c فاقد جو هستند و این موضوع عملاً امکان حیات بر روی آن‌ها را از بین می‌برد. این کشف، درک ما را از شرایط سیارات فراخورشیدی و پتانسیل آن‌ها برای میزبانی حیات دگرگون می‌کند.
منظومه TRAPPIST-1: یک همسایه کیهانی
منظومه TRAPPIST-1 در فاصله ۳۸.۸ سال نوری از زمین، در صورت فلکی دلو قرار دارد. این منظومه شامل هفت سیاره است که از نظر اندازه به زمین و زهره شباهت دارند. این منظومه که در سال ۲۰۱۷ کشف شد، به دلیل داشتن حداقل سه سیاره در «منطقه قابل سکونت» مورد توجه قرار گرفت؛ مناطقی که آب مایع می‌تواند روی سطح سیارات وجود داشته باشد.
ستاره مرکزی این منظومه یک کوتوله قرمز است که از خورشید ما کوچکتر و خنک‌تر است. کوتوله‌های قرمز بیش از سه چهارم ستارگان کهکشان راه شیری را تشکیل می‌دهند، اما ویژگی‌های خاص آن‌ها چالش‌هایی را برای حیات در سیارات اطرافشان ایجاد می‌کند.
جزئیات مشاهدات جیمز وب
تیمی از ستاره‌شناسان به رهبری دکتر املین پولمونت از دانشگاه ژنو، بر روی مشاهدات TRAPPIST-1b و TRAPPIST-1c تمرکز کردند:
- TRAPPIST-1b: دمای سمت روز این سیاره به بیش از ۲۰۰ درجه سانتیگراد می‌رسد.
- TRAPPIST-1c: دمای سمت روز این سیاره حدود ۱۰۰ درجه سانتیگراد است.
نکته قابل توجه، کاهش دمای سمت شب هر دو سیاره به زیر ۲۰۰- درجه سانتیگراد است. این اختلاف دمای شدید نشان می‌دهد که هیچ مکانیسمی برای توزیع مجدد انرژی گرمایی بین دو طرف سیارات وجود ندارد، که در صورت وجود جو، غیرممکن خواهد بود.
چرا سیارات TRAPPIST-1 جو ندارند؟
این وضعیت به دلیل ماهیت ستاره‌های کوتوله قرمز است. این ستارگان بسیار فعال هستند و سیارات خود را با تابش شدید فرابنفش و جت‌هایی از ذرات پرانرژی بمباران می‌کنند که می‌تواند هرگونه جوی را از بین ببرد.
علاوه بر این، سیاراتی که در منطقه قابل سکونت یک ستاره کوتوله قرمز قرار دارند، به دلیل نزدیکی بیش از حد به ستاره، تحت تأثیر نیروهای جزر و مدی قرار می‌گیرند. این نیروها باعث می‌شوند یک طرف سیاره همیشه رو به ستاره (همیشه روز) و طرف دیگر همیشه در تاریکی (همیشه شب) باشد، دقیقاً مانند ماه و زمین. این پدیده شرایط را برای شکل‌گیری و پایداری حیات، آن‌گونه که ما می‌شناسیم، عملاً غیرممکن می‌سازد.
امید به سیارات بیرونی منظومه
دکتر پولمونت اظهار داشت: «ما مشتاقانه منتظر ادامه کاوش در منظومه TRAPPIST-۱ هستیم، که یک زمین بازی ایده‌آل برای علوم سیاره‌ای مقایسه‌ای است و به ما کمک می‌کند تا بفهمیم چگونه حیات در اطراف این ستارگان توسعه می‌یابد.»
با این حال، دانشمندان امید خود را برای سایر سیارات این منظومه از دست نداده‌اند. مدل‌های نظری نشان می‌دهند که سیارات بیرونی در منظومه TRAPPIST-1 ممکن است جو خود را حفظ کرده باشند، مشابه آنچه در منظومه شمسی ما می‌بینیم که عطارد (نزدیکترین سیاره به خورشید) بدون جو است، در حالی که زهره و زمین جو دارند.
این یافته‌های مهم در تاریخ ۳ آوریل در مجله Nature Astronomy منتشر شده است.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
