بوشهر، قطب توسعه آبزی‌پروری: از میگو تا جلبک اسپیرولینا و برنامه‌های آینده

جلبک اسپیرولینا؛ گنج پنهان سواحل جنوبی

علاوه بر میگو، پرورش جلبک اسپیرولینا به عنوان یکی دیگر از توانمندی‌های مهم سواحل بوشهر مطرح است. در بازدید از مزرعه پرورش جلبک اسپیرولینا در روستای اشکالی شهرستان تنگستان، فعالیت یک واحد تولیدی چشمگیر با مساحت ۶ هزار مترمربع و ظرفیت سالانه بیش از ۲۰ تن خمیر جلبک اسپیرولینا مورد توجه قرار گرفت. این واحد از نیمه دوم سال گذشته، پس از تبدیل یک گلخانه کشاورزی به مرکز کشت ریزجلبک، به بهره‌برداری رسیده است.

چرا اسپیرولینا؟ مزایای اقتصادی و غذایی

مهرداد محمدی دوست، مدیرکل دفتر امور میگو و آبزیان آب شور سازمان شیلات ایران، بر جایگاه ویژه جلبک اسپیرولینا در آینده صنعت آبزی‌پروری کشور تأکید کرد. وی توضیح داد که ویژگی‌هایی نظیر هزینه تولید پایین، بازده بالا، مصرف کم آب و ارزش غذایی قابل توجه، اسپیرولینا را به محصولی با استقبال گسترده در صنایع غذایی، دارویی و آرایشی تبدیل کرده و آن را در زمره طرح‌های اقتصادی پربازده قرار داده است.

طرح‌های پرورش جلبک، به ویژه اسپیرولینا، جزو برنامه‌های پیشران شیلات کشور بوده و در برنامه توسعه هفتم به عنوان یکی از محورهای مهم توسعه آبزی‌پروری پیش‌بینی شده است.

برنامه‌های آتی و حمایت از سرمایه‌گذاران

با توجه به اقلیم مساعد مناطق جنوبی، به خصوص استان بوشهر، سازمان شیلات ایران برنامه‌ریزی گسترده‌ای برای توسعه واحدهای پرورش جلبک در دستور کار دارد. حمایت از سرمایه‌گذاران و توسعه زنجیره تولید این محصول به طور جدی دنبال می‌شود.

استانداردسازی و توسعه بازارهای صادراتی

در راستای این اهداف، بر ضرورت تجهیز واحدهای پرورشی بر اساس استانداردهای فنی و بهداشتی، تسهیل صدور مجوزها، توسعه صنایع فرآوری و ایجاد بازارهای صادراتی برای محصولات جلبک تأکید شده است. این اقدامات به منظور تضمین کیفیت و افزایش رقابت‌پذیری محصولات ایرانی در بازارهای جهانی صورت می‌گیرد.