پیامدهای اقتصادی جنگ: بیکاری ۶۰۰ هزار نفر و لزوم همبستگی ملی

آسیب‌های جنگ بر زیرساخت‌ها و اقتصاد

سازگارنژاد اظهار داشت که جنگ علاوه بر خسارات مستقیم، آثار اقتصادی گسترده‌ای نیز به همراه دارد. در جریان درگیری‌ها و پس از پایان آن، بسیاری از زیرساخت‌های تولیدی و صنعتی دچار آسیب می‌شوند که این موضوع به تعطیلی یا کاهش فعالیت بنگاه‌های اقتصادی منجر می‌شود.

• تخریب زیرساخت‌ها: آسیب دیدن واحدهای بزرگ صنعتی مانند کارخانه‌ها، پالایشگاه‌ها و نیروگاه‌ها.
• تأثیر بر بنگاه‌های کوچک: فعالیت بسیاری از واحدهای کوچک‌تر پایین‌دستی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
• کاهش درآمد: بنگاه‌های خصوصی با پشتوانه مالی محدود، با کاهش درآمد و تداوم هزینه‌ها مواجه می‌شوند.

بیکاری گسترده و پیامدهای اجتماعی

به گفته این فعال اقتصادی، در چنین وضعیتی نخستین اقدام برخی بنگاه‌ها تعدیل نیروی انسانی است که نتیجه آن افزایش بیکاری و ایجاد مشکلات اجتماعی برای خانواده‌های زیادی خواهد بود.

بر اساس گزارش وزیر امور اقتصادی و دارایی، پس از جنگ ۱۲ روزه اخیر حدود ۶۰۰ هزار نفر شغل خود را از دست داده‌اند.

این نماینده سابق مجلس تأکید کرد که یکی از پیامدهای مهم اقتصادی جنگ، موج بیکاران ناشی از تعدیل نیروی انسانی در بنگاه‌های کوچک است که موجب کوچک یا برچیده شدن سفره‌های خانواده‌ها و از هم گسستگی زندگی آنان می‌شود.

پیشنهادها برای مدیریت بحران

سازگارنژاد برای مدیریت پیامدهای اقتصادی و اجتماعی جنگ، اقدامات حمایتی و جبرانی مناسبی از سوی دولت، نهادهای مدنی و بخش خصوصی را ضروری دانست. وی نقش بخش خصوصی را در این شرایط بسیار مهم ارزیابی کرد و پیشنهاداتی ارائه داد:

• گفت‌وگوی شفاف: بنگاه‌های اقتصادی به جای تعدیل نیروی انسانی، با گفت‌وگوی شفاف با کارکنان خود، سیاست کاهش موقت هزینه‌ها و تعدیل دستمزدها را دنبال کنند.
• جلوگیری از بیکاری: این رویکرد به منظور جلوگیری از بیکار شدن گسترده نیروهای کار پیشنهاد می‌شود.
• همبستگی اجتماعی: در صورت شکل‌گیری یک همبستگی اجتماعی و مشارکت جمعی میان کارفرمایان و کارکنان، می‌توان با تقسیم فشار اقتصادی، امکان ادامه فعالیت بنگاه‌ها و حفظ اشتغال تعداد بیشتری از افراد را فراهم کرد.

وی ابراز امیدواری کرد که با شکل‌گیری نوعی همیاری اقتصادی در جامعه، پیامدهای اجتماعی ناشی از بیکاری کاهش یافته و زمینه حفظ ثبات اقتصادی و اجتماعی کشور فراهم شود. سازگارنژاد در پایان تأکید کرد که آثار زیانبار جنگ یک درد مشترک است و همه باید بخشی از آن را بر دوش بگیرند و با تقسیم داشته‌ها و درآمدها، گذر از دوران دشوار پساجنگ را تسهیل کنند.