تأکید رئیس دانشگاه شریف بر قراردادهای واقعی به جای تفاهم‌نامه‌های صوری

چالش تفاهم‌نامه‌ها: از کاغذ تا عمل

دکتر تجریشی با اشاره به ناکارآمدی بسیاری از تفاهم‌نامه‌ها، توضیح داد که دانشگاه صنعتی شریف منکر اصل همکاری با صنعت نیست، اما معتقد است که امضای تفاهم‌نامه در ابتدای مسیر همکاری ضرورتی ندارد. او پیشنهاد می‌کند که حتی در صورت پیشنهاد همکاری از سوی دانشگاه‌های خارجی، کار باید ابتدا در قالب پروژه‌های مشخص و چارچوب‌های تعریف‌شده آغاز شود و تنها در صورت جدی بودن و پیشرفت همکاری، به سمت انعقاد توافق‌نامه رسمی گام برداشته شود.

وی تأکید کرد که دانشگاه صنعتی شریف نیازی ندارد صرفاً برای افزایش آمار، تعداد زیادی تفاهم‌نامه منعقد کند. این در حالی است که گاهی در اسناد بودجه‌ای نیز تعداد تفاهم‌نامه‌ها به عنوان یک شاخص عملکردی مطرح می‌شود، اما واقعیت این است که بیشترین مشکل در اجرا، از سوی دستگاه‌های اجرایی و صنایع است که پس از امضای تفاهم‌نامه، همکاری را رها می‌کنند.

صداقت دانشگاه در مقابل عمل‌گرایی صنعت

تجریشی بیان کرد که دانشگاه‌ها با صداقت و با این تصور که امضای تفاهم‌نامه به اتفاقات مثبت منجر می‌شود، وارد این تعهدات می‌شوند. اما در عمل، برخی صنایع صرفاً به اعلام انعقاد تفاهم‌نامه با دانشگاه‌های معتبری مانند شریف بسنده کرده و پیگیری‌های لازم برای ادامه کار را انجام نمی‌دهند. این رویکرد موجب می‌شود که انرژی و زمان زیادی صرف امضای اسنادی شود که در نهایت به نتیجه ملموسی نمی‌رسند.

«ما اساساً نیازی به تفاهم‌نامه نداریم؛ ابتدا باید کار را به‌طور دقیق تعریف و اجرا کنیم و اگر همکاری به‌صورت واقعی شکل گرفت، آن‌گاه توافق‌نامه منعقد شود. معیار فعالیت دانشگاه نیز نباید تعداد تفاهم‌نامه‌ها باشد، بلکه شاخص‌های واقعی شامل تعداد و حجم قراردادها و میزان وصولی آن‌هاست.»

معیارهای واقعی ارتباط با صنعت

رئیس دانشگاه صنعتی شریف به معیارهای واقعی برای سنجش فعالیت دانشگاه در ارتباط با صنعت اشاره کرد. او توضیح داد که سال‌هاست شاخص‌هایی مانند میانگین بودجه به ازای هر فرد و تعداد افراد درگیر در ارتباط با صنعت را مبنا قرار داده‌اند. این شاخص‌ها تصویر دقیق‌تری از میزان مشارکت و موفقیت دانشگاه در این حوزه ارائه می‌دهند.

این اعداد نشان‌دهنده میزان واقعی و ملموس فعالیت دانشگاه صنعتی شریف در ارتباط با صنعت است و به گفته تجریشی، اهمیت قراردادهای واقعی و خروجی‌های ملموس را برجسته می‌کند.

تحریم‌ها و چالش‌های پیش‌رو

دکتر تجریشی در پایان خاطرنشان کرد که اگرچه شرایط تحریمی دانشگاه در برخی موارد موجب می‌شود طرف‌های مقابل در انعقاد قرارداد با دانشگاه با ملاحظاتی مواجه شوند، اما این موضوع مانع از ادامه مسیر همکاری‌های واقعی نخواهد بود. دانشگاه صنعتی شریف مصمم است تا با تمرکز بر پروژه‌های عملیاتی و قراردادهای نتیجه‌گرا، نقش مؤثرتری در توسعه صنعت ایفا کند.