دیدار یوفا و رئال مادرید در فینال لیگ جوانان؛ صلح پس از جنجال مونیخ

شب پر حاشیه مونیخ و اخراج کاماوینگا

بازی در مونیخ، حتی با معیارهای تقابل‌های رئال مادرید و بایرن مونیخ، شبی عجیب و پر از حاشیه بود. در حالی که رئال مادرید با نتیجه ۳ بر ۲ پیش بود و مجموع دو بازی ۴-۴ مساوی دنبال می‌شد، اسلاوکو وینچیچ، داور اسلوونیایی، در فاصله ۱۰ دقیقه مانده به پایان بازی، کارت زرد دوم را به دلیل نگه داشتن توپ برای چند ثانیه پس از خطا، به ادواردو کاماوینگا، بازیکن فرانسوی رئال، نشان داد. این تصمیم داور با بهت و اعتراض شدید بازیکنان رئال و سپس با اعتراض جهانی روبرو شد. تنها سه دقیقه پس از این اتفاق، لوئیس دیاز گل پیروزی‌بخش را به ثمر رساند. مسابقه با گل خیره‌کننده اولیسه در وقت‌های تلف شده و اخراج آردا گولر به دلیل اعتراض به سوت پایان، به اوج جنجال رسید.

آربلوا درباره اخراج کاماوینگا: «غیرقابل توضیح و ناعادلانه است.»

پس از حذف در مرحله یک‌چهارم نهایی، خشم و ناامیدی در تیم رئال مادرید موج می‌زد. تنها آربلوا در کنفرانس مطبوعاتی حاضر شد و بازیکنانی چون بلینگام و رودیگر نیز در میکسدزون به صورت کوتاه به این تصمیم داور اعتراض کردند؛ بلینگام این تصمیم را «یک شوخی» خواند. با این حال، هیچ بازیکنی طبق روال معمول مصاحبه‌های تلویزیونی بعد از بازی را انجام نداد.

موضع رئال مادرید: عدم تشدید تنش نهادی

برخلاف تصورات، رئال مادرید هیچ قصدی برای تشدید اوضاع در سطح نهادی با یوفا ندارد. باشگاه این اتفاق را یک خطای موردی و اشتباه داور در یک لحظه حساس قلمداد می‌کند. این موضع با رویکرد بارسلونا که پس از حذف توسط اتلتیکو مادرید، شکایت رسمی خود را علیه داور و عدم دخالت VAR به یوفا ارائه کرده بود، تفاوت اساسی دارد. رئال مادرید نبردهای داوری خود را در لالیگا دنبال می‌کند، نه در رقابت‌های اروپایی؛ این‌ها مسائلی جداگانه با تفاسیر متفاوت هستند.

پایان خصومت پنج ساله و آغاز صلح

آنچه ملاقات روز دوشنبه را منحصر به فرد می‌کند، زمان‌بندی آن است. تنها دو ماه و نیم پیش، یوفا و رئال مادرید به پنج سال خصومت، دعاوی حقوقی، تهدید به اخراج و ادعای خسارت بیش از ۴ میلیارد یورویی پایان دادند. این توافق در ازای اصلاحات ساختاری در مدیریت فوتبال اروپا، به طور قطعی به پرونده سوپرلیگ خاتمه داد. چفرین در کنگره بروکسل از بازگشت مادرید به خانواده یوفا «بسیار خوشحال» ابراز کرد و هفته‌ها بعد، دعوت فلورنتینو پرز را برای نشستن در جایگاه ریاست برنابئو برای بازی رفت مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل بایرن مونیخ پذیرفت. عکس این دو در کنار هم به نمادی از این صلح تاریخی تبدیل شد.

این ژست تنش‌زدایی اکنون ادامه منطقی خود را در لوزان پیدا می‌کند، هرچند ماجرای مونیخ همچنان در فضا سنگینی می‌کند. صلح بین نهادها با یک کارت زرد دوم جنجالی شکسته نمی‌شود؛ این موضوع برای هر دو طرف روشن است، اما این بدان معنا نیست که ملاقات روز دوشنبه یک رویداد خنثی خواهد بود.

حضور مقامات بلندپایه و اهدای جام

در این رویداد، امیلیو بوتراگوئنو، مدیر روابط نهادی، سانتیاگو سولاری، مدیر فوتبال حرفه‌ای و جولیان لوپز د لرما، مربی کاستیا، حضور خواهند داشت. حضور فلورنتینو پرز، رئیس باشگاه رئال مادرید، نیز دور از انتظار نیست؛ او در فینالی که باشگاه در سال ۲۰۲۰ قهرمان شد نیز حضور داشت و اگر ظاهر شود، این تصویر وزن بیشتری پیدا خواهد کرد.

چفرین جام قهرمانی را اهدا خواهد کرد. این بخشی از پروتکل است، درست مانند سلام و احوالپرسی و دست دادن‌هایی که در این رویدادها رخ می‌دهد، فارغ از اتفاقات اخیر. این ویژگی فوتبال پایه است؛ مسئولان را مجبور می‌کند در صحنه‌ای پاک‌تر ظاهر شوند، جایی که قهرمانانش نوجوانانی هستند که ماه‌ها برای رسیدن به فینال در سوئیس رقابت کرده‌اند. برای بسیاری از آن‌ها، این بازیِ زندگی‌شان است.