کشف نقش جدید سلول‌های ایمنی در افزایش استقامت و قدرت عضلانی

نقش دوگانه سلول‌های B: فراتر از ایمنی

پنگ جیانگ، ایمنی‌شناس برجسته از دانشگاه تسینگ‌هوا در پکن و نویسنده اصلی این تحقیق که در مجله معتبر Cell منتشر شده است، اظهار داشت: «سلول‌های B به عنوان نگهبانان سیستم ایمنی شناخته می‌شوند که عوامل بیماری‌زای مضر را شناسایی کرده و به طور فعال آنتی‌بادی‌های هدفمند تولید می‌کنند. اما تاکنون، نقش این سلول‌ها در متابولیسم مشاهده نشده بود. این اولین بار است که عملکردی برای این سلول‌ها توصیف شده که با سیستم ایمنی مرتبط نیست و کاملاً فراتر از انتظارات اولیه ماست.»

کارولین دانیل، مدیر مؤسسه متابولیسم و ایمنی‌شناسی هلمهولتز مونیخ در آلمان، نیز بر اهمیت این یافته‌ها تأکید کرد و آن را یک پیشرفت مفهومی مهم دانست. او بیان کرد که علاقه فزاینده‌ای به مطالعه عملکردهای سلول‌های B و T فراتر از سیستم ایمنی وجود دارد و این کشف می‌تواند واسطه‌های حیاتی بین سیستم ایمنی و اندام‌های درگیر در ورزش را روشن کند.

آزمایش‌های استقامتی روی موش‌ها

تیم پژوهشی جیانگ برای بررسی ارتباط بین سیستم ایمنی و عملکرد ورزشی، آزمایش‌هایی دقیق طراحی کرد:

• گروه اول: موش‌هایی که به صورت ژنتیکی دستکاری شده بودند تا تعداد کمی سلول B داشته باشند.
• گروه دوم: موش‌هایی که با یک درمان آنتی‌بادی تیمار شده بودند؛ درمانی مشابه آنچه در انسان‌ها برای هدف قرار دادن سلول‌های B سرطانی استفاده می‌شود. این آنتی‌بادی‌ها هر سلول B را که با آن برخورد کنند، از بین می‌برند.

این دو گروه با موش‌های کنترل که تعداد معمولی سلول B داشتند، مقایسه شدند. پژوهشگران استقامت موش‌ها را با وادار کردن آن‌ها به دویدن روی تردمیل طی حدود ۱۵ دقیقه آزمایش کردند و سرعت را در فواصل از پیش تعیین‌شده افزایش دادند. نتایج به وضوح نشان دادند که موش‌های دچار کمبود سلول B، چه از طریق دستکاری ژنتیکی و چه از طریق درمان آنتی‌بادی، در آزمون‌های استقامت و قدرت عملکرد ضعیف‌تری نسبت به همتایان گروه کنترل خود داشتند.

نقش گلوتامات و پروتئین TGF-β۱

در ادامه آزمایش‌ها، پژوهشگران به مکانیزم این پدیده پی بردند. آنها دریافتند که موش‌های دچار کمبود سلول B پس از ورزش، سطح پایین‌تری از اسید آمینه گلوتامات در عضلات خود نسبت به گروه کنترل دارند. سطوح بالاتر گلوتامات به عملکرد مؤثرتر میتوکندری و بهبود عملکرد عضلات اسکلتی کمک می‌کند.

این مطالعه نشان داد که سلول‌های B قادر به تولید پروتئینی به نام TGF-β۱ هستند که مقدار گلوتاماتی را که کبد می‌تواند تولید کند، افزایش می‌دهد. بدون این فرایند، گلوتامات کمتری در بافت عضلانی و جریان خون در دسترس خواهد بود که می‌تواند کاهش عملکرد ورزشی مشاهده‌شده را توضیح دهد.

چشم‌انداز و چالش‌ها

کارولین دانیل با وجود تحسین این یافته‌ها، هشدار داد که نتایج مطالعه ممکن است نقش سلول‌های B را در فرایندهای چندوجهی که عملکرد فیزیکی را تعیین می‌کنند، بیش از حد ساده‌سازی کند. او بیان کرد: «نسبت دادن کاهش ظرفیت ورزشی به یک مسیر محدود جالب است، اما ممکن است نقش شبکه گسترده‌تر غدد درون‌ریز نادیده گرفته شود.» دانیل همچنین ابراز امیدواری کرد که پژوهش‌های مشابهی در آینده روی انسان‌ها نیز انجام شود تا این یافته‌ها تأیید شوند.