اعتراض بی‌سابقه هواداران چلسی و استراسبورگ علیه مالکان مشترک

ورزشگاه استمفوردبریج در یک رویداد کم‌سابقه، شاهد همبستگی هواداران فوتبال از دو کشور مختلف بود. صدها نفر از طرفداران باشگاه‌های چلسی انگلیس و استراسبورگ فرانسه، روز شنبه در اعتراض به گروه سرمایه‌گذاری «بلوکو» به رهبری تاد بولی و بهداد اقبالی، راهپیمایی کردند. این تظاهرات که از مقابل «ولف‌پک» آغاز و به سمت ورزشگاه ادامه یافت، بیانگر خشم فزاینده‌ای است که نسبت به مدیریت مشترک این دو باشگاه وجود دارد.

خشم فرامرزی: استراسبورگ، «تیم دوم» چلسی؟

این تجمع اعتراضی با دودهای آبی‌رنگ، منورها و بنرهایی همراه بود که نارضایتی عمیق از مسیر فعلی باشگاه‌ها را فریاد می‌زدند. نکته قابل توجه، حضور هواداران فرانسوی بود که به طور اختصاصی برای رساندن صدای اعتراض خود به لندن سفر کرده بودند. بسیاری از آن‌ها معتقدند که از زمان روی کار آمدن بلوکو، استراسبورگ به یک «تیم دوم» یا باشگاهی برای پرورش و تغذیه بازیکنان چلسی تبدیل شده است.

دیوید کوک، سازمان‌دهنده این راهپیمایی، در ارزیابی خود از مدیریت فعلی هیچ ابایی نداشت و اعلام کرد: «این راهپیمایی اعتراضی در کنار هواداران استراسبورگ، حامل یک پیام واحد و متحد است: بلوکو اخراج. در طول چهار فصلی که بلوکو مسئولیت این باشگاه بزرگ را بر عهده داشته، شاهد فرسایش ذهنیت و ارزش‌هایی بوده‌ایم که باعث موفقیت تیم در سطوح عالی می‌شد. بحث ما زیاده‌خواهی نیست؛ بحث بر سر استانداردهاست. بلوکو با سوءمدیریت وحشتناکی که آینده باشگاه را بسیار متزلزل کرده، بارها ثابت کرده است که نگهبان شایسته‌ای برای این باشگاه نیست.»

کوک در ادامه توضیح داد که هدف آن‌ها آگاه کردن سرمایه‌گذاران «کلیرلیک کپیتال» از میزان نارضایتی‌های موجود است. وی افزود: «هدف ما این است که حرکت اعتراضی‌مان پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای ایجاد کند تا سرمایه‌گذاران کلیرلیک متوجه شوند که این به اصطلاح پروژه، در داخل و خارج از زمین با شکست مواجه شده است. استراسبورگ هم در مشکل مالکیت با ما شریک است و آن‌ها برای بازپس‌گیری هویت فوتبالی خود می‌جنگند. ما معتقدیم این می‌تواند لحظه‌ای تاریخی در فوتبال باشد که هواداران دو کشور مختلف برای ایجاد تغییر، در کنار هم قدم برمی‌دارند.»

نتایج ضعیف و فشار بر سرمربی

خشم ناشی از راهپیمایی پیش از مسابقه، خیلی زود به داخل ورزشگاه سرایت کرد؛ چرا که تیره روزی‌های چلسی در زمین مسابقه همچنان ادامه داشت. در جریان شکست ناامیدکننده ۱-۰ مقابل منچستریونایتد، فریادهای «ما چلسی خودمان را می‌خواهیم» به وضوح نشان‌دهنده شکاف عمیق میان سکوها و اتاق مدیریت بود. این شکست یک رکورد منفی تاریخی را ثبت کرد؛ چرا که برای اولین بار از سال ۱۹۱۲، باشگاه در چهار بازی پیاپی لیگ تن به شکست داد و حتی موفق به باز کردن دروازه حریفان هم نشد.

لیام روزنیور، سرمربی تیم که در اوایل این فصل طی یک تصمیم جنجالی برای جایگزینی انزو مارسکا از استراسبورگ به چلسی منتقل شد، اکنون تحت فشار شدیدی قرار دارد. جابه‌جایی پرسنل بین دو باشگاه تحت مالکیت بلوکو در ماه ژانویه، محرک اصلی پیوستن اولتراهای فرانسوی به این اعتراضات بود. با وجود این ناآرامی‌ها، گفته می‌شود مدیران ارشد باشگاه همچنان از روزنیور برای طولانی‌مدت حمایت می‌کنند، هرچند هواداران به دنبال ثبات و موفقیت‌های فوری هستند.

پیامدهای مالی و آینده نامعلوم بلوکو

تبعات مالی فرم فعلی چلسی می‌تواند برای مدل اقتصادی بلوکو ویرانگر باشد. با کمرنگ شدن شانس کسب سهمیه لیگ قهرمانان، باشگاه با کاهش چشمگیر درآمد روبرو خواهد شد که وضعیت مالی تحت فشار آن‌ها را پیچیده‌تر می‌کند. بهداد اقبالی اخیراً به نیاز تیم به بازیکنان باتجربه برای رسیدن به ثبات اشاره کرده است، اما بسیاری از هواداران بر این باورند که آسیب‌های ناشی از تغییر مداوم مربیان و تمرکز بیش از حد بر بازیکنان جوان، باشگاه را سال‌ها به عقب رانده است.

در حالی که فریادهای «بلوکو اخراج» بلندتر از همیشه به گوش می‌رسد، مالکان باشگاه با دورانی تعیین‌کننده روبرو هستند. با در پیش بودن نیمه‌نهایی جام حذفی مقابل لیدزیونایتد، جو پیرامون باشگاه همچون انبار باروتی از ناامیدی و مطالبه برای تغییر است.