چالش‌های شیرخام و گوشت قرمز: ضرورت اصلاح قیمت و حمایت از دامداران

تولید شیرخام در کشور در وضعیت مناسبی قرار دارد، اما این پایداری به شدت به اصلاح فوری قیمت‌ها وابسته است. در غیر این صورت، صنعت دامپروری با مشکلات جدی مواجه خواهد شد که می‌تواند بر عرضه محصولات اساسی تاثیر بگذارد. این هشدار از سوی مجتبی عالی، عضو اتحادیه دامداران کشور، مطرح شده است که بر لزوم بازنگری در قیمت‌گذاری محصولات دامی تاکید دارد.

افزایش بی‌رویه قیمت نهاده‌های دامی

یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های دامداران، افزایش چشمگیر قیمت نهاده‌های دامی است. بر اساس اظهارات عالی، قیمت کنونی هر کیلوگرم جو ۵۰ هزار تومان، ذرت ۴۵ هزار تومان، یونجه ۴۵ هزار تومان و کنجاله سویا بین ۱۱۰ تا ۱۲۰ هزار تومان است. این ارقام نشان‌دهنده هزینه‌های بالای تولید هستند که مستلزم اصلاح قیمت محصولات نهایی برای حفظ تعادل اقتصادی دامداران است.

پتانسیل افزایش تولید شیرخام با حمایت مالی

با وجود چالش‌ها، تولید شیرخام به صورت مستمر ادامه دارد و در حال حاضر هیچ خللی در عرضه آن وجود ندارد. عالی با اشاره به این موضوع، تاکید کرد که با تامین نقدینگی کافی برای دامداران، امکان افزایش تولید شیرخام در سال جاری فراهم خواهد شد. این امر می‌تواند به تقویت امنیت غذایی کشور و کاهش وابستگی به واردات کمک کند.

قیمت واقعی گوشت و فاصله با بازار

در بخش گوشت قرمز نیز، ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که قیمت‌های کنونی در بازار با هزینه‌های واقعی تولید همخوانی ندارد. بر اساس اعلام عضو اتحادیه دامداران، قیمت هر کیلوگرم دام زنده سبک ۶۰۰ هزار تومان و دام سنگین ۶۲۰ هزار تومان است. با در نظر گرفتن این نرخ‌ها، قیمت منطقی گوشت قرمز برای مصرف‌کننده باید بین یک میلیون و ۴۰۰ هزار تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان باشد. متاسفانه، قیمت عرضه در بازار بالاتر از این ارقام است که نشان‌دهنده وجود واسطه‌ها و عدم شفافیت در قیمت‌گذاری نهایی است.

خودکفایی در تامین گوشت قرمز و عدم نیاز به واردات

«با توجه به جمعیت دام کشور، با تامین به موقع نهاده و حمایت از دامدار امکان تامین ۱۰۰ درصد نیاز کشور در داخل وجود دارد و نیازی به واردات گوشت قرمز نداریم.»

این اظهار نظر قاطعانه از سوی مجتبی عالی، بر توانمندی داخلی کشور در تامین کامل نیاز گوشت قرمز تاکید دارد. وی تصریح کرد که با حمایت‌های لازم از دامداران و تامین به موقع نهاده‌ها، ایران قادر است ۱۰۰ درصد نیاز داخلی خود را از طریق تولیدات داخلی برطرف کند و نیازی به واردات این محصول استراتژیک نیست. این رویکرد می‌تواند به حفظ ذخایر ارزی و تقویت اقتصاد ملی کمک شایانی کند.