پیامدهای جنگ بر سلامت روان کودکان اوتیسم و ضرورت‌های حمایتی

چالش‌های سلامت روان کودکان اوتیسم در شرایط بحرانی

شرایط جنگی و ناآرامی‌های محیطی، فراتر از تنش‌های عمومی، تأثیرات آسیب‌زایی بر سلامت روان کودکان، به‌ویژه کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم دارد. این گروه از کودکان به دلیل ویژگی‌های خاص حسی و شناختی، در مواجهه با محرک‌های محیطی مانند صداهای انفجار یا تغییرات ناگهانی در برنامه روزانه، واکنش‌های پیچیده‌تری را تجربه می‌کنند.

تأثیرات حسی و رفتاری در شرایط بحران

برخلاف کودکان عادی که معمولاً با حمایت عاطفی والدین آرام می‌شوند، کودکان اوتیسم ممکن است به دلیل بیش‌حسی یا کم‌حسی، حتی تماس فیزیکی را تاب نیاورند. محرک‌های شنوایی و بینایی ناشی از ناآرامی‌های محیطی می‌تواند به آشفتگی‌های حسی شدید منجر شود که کنترل آن برای خانواده‌ها بسیار دشوار است.

«کودکان اوتیسم به دلیل ضعف در خودتنظیمی، قادر به مدیریت هیجانات خود در شرایط بحرانی نیستند و این مسئله به افزایش رفتارهای کلیشه‌ای و حرکات تکراری منجر می‌شود.»

تغییر روتین‌ها؛ عامل اصلی استرس

یکی از ارکان اصلی زندگی کودکان اوتیسم، وابستگی به نظم و روتین‌های روزانه است. تعطیلی مدارس و تغییر روال زندگی در شرایط جنگی، ثبات ذهنی این کودکان را به چالش می‌کشد. برای مدیریت این وضعیت، حفظ یک برنامه دقیق برای خواب، تغذیه و فعالیت‌های آموزشی در خانه ضروری است.

ضرورت حمایت‌های مادی و معنوی

خانواده‌های دارای کودک اوتیسم با چالش‌های مادام‌العمر و هزینه‌های سنگین توانبخشی روبه‌رو هستند. در شرایط کنونی، ضرورت حمایت‌های زیر بیش از پیش احساس می‌شود:

• کاهش هزینه‌های درمانی و تأمین داروهای ضروری
• فراهم کردن اقلام بهداشتی تخصصی
• مشارکت بستگان در نگهداری موقت کودک برای کاهش فشار روانی والدین

راهکارهای پیشنهادی برای والدین

برای کاهش اضطراب کودکان در این ایام، توصیه می‌شود والدین بر مدیریت احساسات خود تمرکز کنند، زیرا کودکان بازتابی از وضعیت روانی والدین هستند. همچنین استفاده از ابزارهای کمکی نظیر هدفون‌های کاهش صدا برای تعدیل محرک‌های شنوایی و تنظیم فعالیت‌های حرکتی روزانه می‌تواند تا حد زیادی از شدت واکنش‌های اضطرابی بکاهد.