تشخیص همزمان آلزایمر و FTLD: یافته‌های جدید برای درک پیچیدگی‌های مغزی

هم‌پوشانی اختلالات و پیامدهای بالینی

به گفته پژوهشگران، این یافته‌ها می‌تواند بر نحوه آماده شدن بیماران و مراقبان آن‌ها برای سیر بیماری تأثیر بگذارد. افرادی که به هر دو بیماری مبتلا هستند، ممکن است با روند پیچیده‌تر بیماری، کاهش سریع‌تر توانایی‌ها یا واکنش‌های متفاوت به درمان‌هایی که برای کند کردن پیشرفت آلزایمر طراحی شده‌اند، روبه‌رو شوند.

دالیا راس، نویسنده اصلی مطالعه و پژوهشگر فوق‌دکتری در برنامه نوروسایکولوژی بالینی دانشکده پزشکی وارن آلپرت دانشگاه براون، می‌گوید: «ما مشاهده کردیم که اگر افراد هر دو پاتولوژی را داشته باشند، علائم عصب‌روان‌پزشکی متفاوتی بروز می‌دهد؛ موضوعی که می‌تواند در تشخیص و طراحی برنامه‌های درمانی مؤثر باشد.»

او افزود: «بروز علائم عصب‌روان‌پزشکی می‌تواند تأثیر بسیار زیادی بر کیفیت زندگی بیماران و خانواده‌های آن‌ها و همچنین منابع حمایتی مورد نیاز داشته باشد. اگر بیماران و خانواده‌ها درک بهتری از آنچه ممکن است رخ دهد داشته باشند، می‌توانند بهتر برای آینده آماده شوند.»

راس که بر بهبود روش‌های درک و تشخیص بیماری‌های نورودژنراتیو تمرکز دارد، هنگام بررسی مطالعات مربوط به آسیب‌شناسی مغز و الگوهای بیماری متوجه شد که بسیاری از بیماران در واقع تنها به آلزایمر مبتلا نیستند، بلکه ترکیبی از چند بیماری مغزی را تجربه می‌کنند.

او می‌گوید: «ما معمولاً اختلالات شناختی را به صورت جداگانه مطالعه می‌کنیم، اما در دنیای واقعی افراد اغلب فقط آلزایمر ندارند.»

نقش FTLD در بروز علائم

بیماری FTLD می‌تواند علائمی مانند کاهش بازداری رفتاری، رفتارهای تکانشی و تغییرات آشکار در شخصیت ایجاد کند؛ نشانه‌هایی که معمولاً با آلزایمر کلاسیک مرتبط نیستند. با وجود این، هم‌پوشانی میان آلزایمر و FTLD تاکنون توجه علمی نسبتاً کمی دریافت کرده است.

راس توضیح داد که در بسیاری از بیماری‌های نورودژنراتیو، وجود چند بیماری زمینه‌ای می‌تواند شکل بروز علائم را تغییر دهد و همین موضوع تشخیص و درمان را پیچیده‌تر می‌کند.

برای بررسی دقیق‌تر این موضوع، تیم پژوهشی داده‌های ۲۹ مرکز پژوهشی بیماری آلزایمر که با حمایت مؤسسه ملی سلامت آمریکا (NIH) فعالیت می‌کنند را تحلیل کرد. در این مطالعه ۹۱۹ بیمار مورد بررسی قرار گرفتند که تشخیص ابتلای آن‌ها به آلزایمر متوسط تا شدید و یا FTLD از طریق کالبدشکافی و بررسی بافت مغز پس از مرگ تأیید شده بود.

نتایج نشان داد تفاوت‌های قابل‌توجهی میان گروه‌ها وجود دارد. در مقایسه با بیمارانی که تنها به FTLD مبتلا بودند، افرادی که هر دو بیماری را داشتند، پیش از مرگ احتمال بیشتری برای تجربه اضطراب، هذیان و تحریک‌پذیری نشان داده بودند. همچنین در مقایسه با بیمارانی که تنها آلزایمر داشتند، همین گروه بیشتر دچار تغییرات شخصیتی و رفتارهای بدون مهار (disinhibition) شده بودند.

گامی به سوی تشخیص بهتر و مراقبت مؤثرتر

به گفته پژوهشگران، این یافته‌ها می‌تواند به پزشکان کمک کند تا در بیماران مبتلا به آلزایمر احتمال وجود FTLD را بهتر تشخیص دهند و از این طریق حمایت مناسب‌تری برای بیماران و مراقبان فراهم شود.

ادوارد هیوی، از نویسندگان مطالعه، معاون مرکز پژوهش بیماری آلزایمر دانشگاه براون و مدیر برنامه حافظه و سالمندی در بیمارستان باتلر، گفت: «این مطالعه ارتباط قوی میان میزان آسیب‌شناسی FTLD در مغز و علائم مشخص آن از جمله تغییرات شخصیتی، بی‌انگیزگی و رفتارهای نامناسب را نشان می‌دهد؛ علائمی که در FTLD بسیار شایع‌تر از آلزایمر هستند.»

او افزود: «در حالی که برای بیماری آلزایمر درمان‌هایی وجود دارد، در حال حاضر هیچ درمان تغییردهنده سیر بیماری برای FTLD شناخته نشده و ما به شدت به چنین درمان‌هایی نیاز داریم. تا آن زمان، این پژوهش می‌تواند به تشخیص FTLD کمک کند و به بیماران و مراقبان آن‌ها در درک بهتر روند پیشرفت بیماری یاری برساند.»

راس نیز تأکید کرد که با وجود هیجان فراوان پیرامون درمان‌های جدید آلزایمر، هنوز لازم است بررسی شود که این درمان‌ها چگونه بر بیمارانی که چند بیماری مغزی هم‌زمان دارند، از جمله ترکیب آلزایمر و FTLD تأثیر می‌گذارند.

او در پایان گفت: «مطالعه دمانس‌های ترکیبی و وجود چند آسیب‌شناسی هم‌زمان در مغز بسیار مهم است. امیدوارم پژوهش تیم ما به پیشبرد این حوزه کمک کند و من مشتاقم تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام دهم.»