یاسین سلمانی؛ داستان سقوط یک ستاره جوان از اوج تا امید به بازگشت

از اوج سپاهان تا رؤیای جام جهانی

پنج سال پیش، یاسین سلمانی در ۱۹ سالگی با پیراهن سپاهان، مدافعان تراکتور را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشت و با شوتی مهارنشدنی دروازه محمدرضا اخباری را گشود. او همچنین در دیداری مقابل پدیده، استارتی ۵۰ متری را از یک‌سوم دفاعی خود آغاز کرد و با دور زدن تمام مدافعان، آن را به گل تبدیل کرد. این لحظات، اوج دوران جوانی و لذت فوتبال برای او بود، دورانی که امیر قلعه‌نویی، کاشف او، در یک برنامه زنده، سلمانی را ستاره آتی ایران در جام جهانی معرفی کرد.

اما اکنون، در اردوی ۳۰ نفره تیم ملی و بدون حضور لژیونرها، حتی کسی با حسرت از نام او یاد نمی‌کند. این همان سقوطی است که نه با شیب ملایم، بلکه با سرعتی سرسام‌آور فرا رسید و باعث شد تا این بازیکن جوان پرسپولیس، برای مرور خاطرات خود مقابل دوربین بنشیند.

گفت‌وگویی صمیمی با یاسین

مصاحبه با یاسین سلمانی، با شوخی‌هایی درباره لباس مشکی و کاپشن شیری رنگ او آغاز شد، چرا که او نمی‌خواست تتوهایش را مقابل دوربین نمایش دهد. او که متولد اسفند است، با لبخند از خصوصیات متولدین این ماه می‌گوید: «ما اسفندی‌ها مهربان و خوش‌بینیم، اخلاق بد؟ حساسیم!»

پایان فوتبال در ۲۴ سالگی؟

با وجود اینکه یاسین تنها ۲۴ سال دارد، اما سال‌هاست نامش در فوتبال ایران شنیده می‌شود. او در پاسخ به این پرسش که آیا فوتبالش تمام شده، با قاطعیت می‌گوید:

فقط ۱۵ سال داشتم که مورد توجه امیر قلعه‌نویی قرار گرفتم و به بزرگسالان سپاهان اضافه شدم. پنج سال برای سپاهان بازی کردم و سه سال هم هست که پیراهن پرسپولیس را می‌پوشم. برای همین اسمم زیاد شنیده شده وگرنه سنی ندارم و معلوم است که می‌خواهم با قدرت ادامه دهم. می‌خواهم ۱۵ سال دیگر در لیگ برتر بازی کنم و رکورد بوفون را در ایران بزنم، یعنی ۲۳ سال حضور!

عشق پرسپولیس و دلخوری هواداران سپاهان

هشت سال حضور در اصفهان و ناراحتی هواداران سپاهان پس از جدایی او و پیوستن به پرسپولیس، موضوع بعدی این گفت‌وگو بود. یاسین دلیل این اتفاق را اینگونه توضیح می‌دهد:

در سپاهان بزرگ شدم اما از ته قلبم همیشه پرسپولیسی بودم. مثلاً شما اینجا زندگی می‌کنی اما دوست داری بروی یک جای دیگر. در اصفهان نمی‌دانم چرا اما به طور خاصی با پرسپولیسی‌ها رقابت دارند، یعنی اصلاً چنین فضایی نسبت به استقلال نیست و در مقابل در پرسپولیس هم تا حدی این فضا وجود دارد. این دلیلی است که باعث ناراحتی هواداران سپاهان شد و من این موضوعات را درک می‌کنم.

نقش مربیان در مسیر حرفه‌ای

سلمانی در پرسپولیس زیر نظر مربیانی چون یحیی گل‌محمدی، کارتال، گاریدو، هاشمیان و اوسمار کار کرده است. او معتقد است که به جز یحیی گل‌محمدی و اوسمار، پس از رهایی از بند مصدومیت مورد اعتماد بقیه مربیان نبوده است. او درباره مربیان بزرگ خود می‌گوید:

اصل کار را محرم نویدکیا کرد که به یک جوان ۱۷ ساله میدان داد. از آقا یحیی هم نمی‌توانم بگذرم، با او خیلی راحت بودم و به نظرم کارهایی که او برای پرسپولیس انجام داد از برانکو بزرگ‌تر بود. برانکو پرسپولیس را قهرمان کرد اما آقا یحیی تمام آن موفقیت‌ها را ادامه داد، دومی سخت‌تر از اولی است.

او درباره دلیل انتخاب پرسپولیس می‌گوید:

از وقتی یادم می‌آید این تیم در حال قهرمان شدن است. وقتی بیرون از گود بودم، می‌شنیدم که همه می‌گویند به این تیم کمک می‌شود و انقدر موفق است اما وقتی آمدم متوجه شدم که از این خبرها نیست.

تلخ‌ترین قسمت: مصدومیت و بازگشت

تلخ‌ترین بخش داستان یاسین، پاره شدن رباط صلیبی او پس از چندین بازی پی‌در‌پی برای پرسپولیس و تیم ملی بود، درست در اوج شکوفایی و زمانی که هواداران او را ستاره سال‌های آتی پرسپولیس می‌دانستند. او از لحظاتی می‌گوید که از شدت درد به فوتبال بازی نکردن فکر می‌کرده است:

وقتی دکتر می‌گفت پایت را ببند و باز کن، تنها لحظه‌هایی در زندگی‌ام بود که می‌گفتم فوتبال را نمی‌خواهم، اما الان بیشتر از هرچیزی می‌خواهم که دوباره به روزهای اوجم برگردم. در یک سال اخیر اگر بیشتر و بهتر کمکم می‌کردند، می‌توانستم بازی کنم اما خب مربیان زیادی عوض کردیم و فرصت بازی به من داده نشد.

داستان سقوط نیست، داستان برخاستن است

یاسین سلمانی تنها ۲۴ سال دارد، اما به سرعت به ثروت و شهرت رسید، بمب نقل و انتقالات شد و به تیم رویایی کودکی‌اش پیوست. این‌ها آرزوهای بسیاری از فوتبالیست‌ها در ایران است که او به سرعت به آن‌ها دست یافت، اما همین سرعت می‌تواند دلیلی خطرناک برای اشباع شدن و شاید کمتر تلاش کردن باشد.

اما آنچه می‌تواند او را متمایز کند، توانایی برخاستن دوباره است. سختی کشیدن و دوباره تلاش کردن، پیمودن مسیری که هرگز طی نکرده، همان ریل‌های پایین ترن هوایی برای دوباره به اوج رسیدن. شاید با شیب ملایم اما با مرارت و فراموش کردن تمام لذت‌های قبلی، با زیر پا گذاشتن غرور برای تصویر بخشیدن به تصورات چند میلیون هوادار که عملی شدن رویاهایشان را در ساق پای او جستجو می‌کنند. داستان یاسین، درباره سقوط نیست، داستان بازیکنی است که کمی دیر فهمیده برای رسیدن به اوج واقعی باید یک بار از پایین شروع کرد.