کاهش وابستگی به واردات روغن خوراکی با توسعه کشت کاملینا

کاملینا: راهکاری برای خودکفایی در تولید روغن

کاملینا، دانه‌ای روغنی با ویژگی‌های منحصربه‌فرد است که می‌تواند نقش مهمی در تامین نیازهای داخلی ایفا کند. از هر هکتار مزارع کاملینا، به طور متوسط ۷۰۰ کیلوگرم تا ۱ تن روغن خوراکی تولید می‌شود. این میزان تولید، پتانسیل قابل توجهی برای کاهش وابستگی به واردات دانه‌های روغنی را نشان می‌دهد.

نیاز کشور به روغن خوراکی و پتانسیل کاملینا

در حال حاضر، نیاز سالانه کشور به روغن خوراکی بین ۱.۸ تا ۲ میلیون تن برآورد می‌شود. با گسترش مزارع کشت کاملینا، می‌توان بخش قابل توجهی از این نیاز را از طریق تولید داخلی تامین کرد و گام بلندی در جهت خودکفایی برداشت.

ویژگی‌های برجسته دانه روغنی کاملینا

غلامرضا گل محمدی به مهمترین ویژگی‌های دانه روغنی کاملینا اشاره کرد که آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کشت در ایران تبدیل می‌کند:

• نیاز آبی کم: این ویژگی آن را برای مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران مناسب می‌سازد.
• مقاوم به سرما: قابلیت کشت در فصول سرد و مناطق با آب و هوای متنوع.
• دوره رشد کوتاه‌تر: نسبت به کلزا، دوره رشد کمتری دارد که امکان کشت تناوبی را فراهم می‌کند.
• کیفیت روغن بالاتر: روغنی با کیفیت تغذیه‌ای و صنعتی بالا تولید می‌کند.
• مناسب برای کشت تناوبی: به بهبود ساختار خاک و افزایش حاصلخیزی آن کمک می‌کند.
• غنی‌سازی خاک: با تولید گاز ازت، به غنی‌سازی و بهبود کیفیت خاک کمک می‌کند.

وضعیت کنونی کشت کاملینا در ایران

در حال حاضر، سطح زیر کشت کاملینا در کشور به ۱۰ هزار هکتار رسیده است. این میزان در دو رقم «سپهر» و «سهیل» کشت می‌شود. استان گلستان با حدود ۶۵۰۰ هکتار، بیشترین سهم را در کشت این دانه روغنی در کشور دارد که نشان‌دهنده پتانسیل بالای این استان در توسعه کشت کاملینا است.