دیوید معلوف، نویسنده برجسته استرالیایی و نامزد جایزه نوبل، درگذشت

زندگی و حرفه ادبی

دیوید معلوف، متولد سال ۱۹۳۴ در بریزبن، عشق عمیقی به ادبیات، به‌ویژه آثار کلاسیک انگلیسی، را از مادرش به ارث برد. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه کوئینزلند در سال ۱۹۵۵، در سن ۲۴ سالگی استرالیا را ترک کرد و به مدت یک دهه در انگلستان به تدریس پرداخت و در اروپا سفر کرد و مجذوب هنر و معماری آنجا شد. بازگشت او به استرالیا در سال ۱۹۶۸ و تدریس در دانشگاه سیدنی، نقطه عطفی در زندگی ادبی او بود. اولین مجموعه شعرش با عنوان «دوچرخه و اشعار دیگر» در سال ۱۹۷۰ منتشر شد و آغازگر حرفه‌ای پربار بود.

معلوف در طول فعالیت ادبی خود، ۷ رمان، یک رمان کوتاه، داستان‌های کوتاه متعدد، مجموعه‌های شعر و بسیاری آثار غیرداستانی منتشر کرد. او همچنین به عنوان منتقد اپرا برای روزنامه نشنال تایمز فعالیت می‌کرد و لیبرتوی اپرای واس را به سفارش اپرای استرالیا نوشت.

تفاوت در خلق شعر و رمان

معلوف در سال ۲۰۱۶ در مصاحبه‌ای با رادیو ملی ABC، به تفاوت‌های بنیادین در فرآیند خلق شعر و نثر پرداخت:

«شعر به نوعی انرژی نیاز دارد که فوری است؛ وقتی می‌نشینی و اولین پیش‌نویس را می‌نویسی، اغلب به صورت انفجاری از انرژی ظاهر می‌شود، اگرچه ممکن است مدت زیادی - هفته‌ها، ماه‌ها، حتی سال‌ها - صرف کنی تا آن پیش‌نویس اول را به شکل چیزی که فکر می‌کنی نه یک شعر تمام‌شده، بلکه یک شعر نهایی است، درآوری. انرژی مورد نیاز برای خلق یک رمان کاملاً متفاوت است؛ این یک کار بسیار صبورانه است که در آن هر روز صبح پشت میز می‌نشینی و به تدریج کشف می‌کنی که با چه روبرو هستی و ممکن است ماه‌ها یا حتی یک یا دو سال طول بکشد تا اثر به دست آید.»

کارنامه‌ای پر از جوایز

کارنامه ادبی معلوف سرشار از افتخارات و جوایز متعدد است. برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

• ۱۹۷۴: جایزه شعر گریس لون و مدال طلای انجمن ادبیات استرالیا برای «همسایه‌ها در بیشه: اشعار».
• ۱۹۷۹: جایزه ادبی نخست وزیر نیو ساوت ولز برای «یک زندگی خیالی».
• ۱۹۸۲: انتخاب رمان کوتاه «پیتر را رها کن» به عنوان کتاب سال «سن».
• ۱۹۹۱: جایزه مایلز فرانکلین و جایزه فمینا اترانگر برای رمان حماسی «دنیای بزرگ» (۱۹۹۰).
• ۱۹۹۳: قرار گرفتن رمان «به یاد بابل» در فهرست نهایی جایزه بوکر.
• ۱۹۹۴: جایزه فمینا اترانگر و جایزه کتاب لس‌آنجلس تایمز برای داستان برای «به یاد بابل».
• ۱۹۹۵: جایزه بودلر برای «به یاد بابل».
• ۱۹۹۶: جایزه ادبی بین‌المللی دوبلین برای «به یاد بابل».
• ۱۹۹۷: اعلام به عنوان گنجینه ملی زنده.
• ۲۰۰۰: جایزه بین‌المللی ادبیات نویشتات.
• ۲۰۰۸: جایزه ادبی استرالیا-آسیا برای «داستان‌های کامل» و عضویت در انجمن سلطنتی ادبیات لندن.
• ۲۰۱۶: جایزه شورای استرالیا برای یک عمر دستاورد ادبی.

نگاهی به آثار شاخص و فلسفه نویسندگی

معلوف به ویژه برای اولین رمانش، «جانو» (۱۹۷۵)، که روایتی نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای از دوران بلوغش در بریزبن دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ است، به یاد آورده می‌شود. این رمان بر دوستی راوی، دانته، و جانوی بی‌پروا و بدشانس تمرکز دارد و به ظهور یک صدای ملی متمایز پس از جنگ جهانی دوم کمک کرد.

او معتقد بود که گستردگی چشم‌انداز استرالیا، درکی متفاوت از زمان و مکان را برای استرالیایی‌ها در مقایسه با اروپایی‌ها ایجاد کرده است. او گفته بود: «در استرالیا احساس می‌کنید که تاریخ هنوز در حال وقوع است، بنابراین شما نه محصول تاریخ، بلکه سازندگان تاریخ هستید.»

آخرین رمان منتشر شده از معلوف با عنوان «باج» (۲۰۰۹)، بازگویی «ایلیاد» هومر بود. او «ایلیاد» را اثری می‌دانست که هرگز نمی‌توان از آن پیشی گرفت و شگفت‌زده بود که این اثر ۲۷ قرن پیش نوشته شده و اولین کتاب در مجموعه ادبیات غرب است که استانداردها را تعیین می‌کند.

معلوف در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۵، درباره میراث ادبی خود پس از انتشار مجدد سه مجموعه شعرش گفت: «وقتی شعری یا کتابی منتشر می‌شود، دیگر متعلق به نویسنده نیست. آن اثر منتشر شده و متعلق به خواننده است و تنها کسانی که آن را زنده نگه می‌دارند خوانندگان هستند و این باعث می‌شود که شما به عنوان یک نویسنده احساس آزادی زیادی کنید.» شماری از آثار این نویسنده به فارسی نیز ترجمه و منتشر شده‌اند.