اختلافات داخلی در فدراسیون فوتبال بر سر سهمیه‌های آسیایی

در شرایطی که رقابت‌های لیگ برتر به دلیل وضعیت خاص کشور و استناد به «فورس ماژور» به پس از جام جهانی موکول شده است، انتظار می‌رفت تصمیمات کلان فدراسیون فوتبال با هماهنگی و اجماع داخلی همراه باشد. اما آنچه در عمل رخ داد، تصمیمی یک‌طرفه برای معرفی نمایندگان ایران در رقابت‌های آسیایی بود؛ تصمیمی که اکنون به یک محل اختلاف جدی در درون فدراسیون تبدیل شده است.

معرفی نمایندگان و پرسش‌های حقوقی

بر اساس اعلام صورت‌گرفته، تیم‌های استقلال به عنوان صدرنشین، تراکتور به عنوان تیم دوم و سپاهان به عنوان تیم سوم جدول، به ترتیب نمایندگان ایران در لیگ نخبگان آسیا و سطح دوم لیگ قهرمانان معرفی شده‌اند. این انتخاب که در ظاهر بر مبنای جایگاه فعلی تیم‌ها انجام شده، با یک پرسش اساسی روبه‌روست: آیا این تصمیم مسیر قانونی خود را کاملاً طی کرده است؟

اظهارات برخی اعضای هیئت رئیسه نشان می‌دهد که پاسخ این سوال چندان مثبت نیست.

واکنش اعضای هیئت رئیسه

عدم اطلاع‌رسانی به محمد اسفندیارپور

محمد اسفندیارپور، مدیرعامل گل‌گهر و عضو هیئت رئیسه فدراسیون، در این باره گفته است: «هیئت رئیسه تاکنون جلسه‌ای در این رابطه نداشته و حداقل من مطلع نیستم که جلسه‌ای برگزار کرده‌اند. دو بار به عنوان مدیرعامل باشگاه در جلسه با مسئولان سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال شرکت کردیم و تا الان در هیئت رئیسه جلسه‌ای برگزار نکرده‌اند. اگر جلسه‌ای برگزار شود و تصمیمات گرفته شده خارج از منطق باشد، با آن مخالفت کرده یا اعلام می‌کنیم نیاز به مصوبه دارد.»

این اظهارات به‌خوبی نشان می‌دهد که حتی برخی از اعضای تصمیم‌گیر، عملاً در جریان روند تصمیم‌سازی قرار نگرفته‌اند.

انتقاد حجت کریمی از روند تصمیم‌گیری

موضوع با صحبت‌های حجت کریمی، دیگر عضو هیئت رئیسه، پررنگ‌تر هم می‌شود:

حجت کریمی نیز با انتقاد از این روند گفته است: «مثل سال‌های قبل که هیئت رئیسه در جریان امور قرار نمی‌گرفت، متأسفانه این بار هم در جریان این تصمیمات قرار ندارد. ظاهراً آقایان خودشان تصمیم گرفتند و نیازی ندیده‌اند موضوعات را در هیئت رئیسه مطرح کنند.»

چنین موضع‌گیری‌هایی، فراتر از یک اختلاف‌نظر ساده، از یک شکاف مدیریتی خبر می‌دهد؛ شکافی که می‌تواند تبعات جدی برای ساختار تصمیم‌گیری در فوتبال ایران داشته باشد.

پیامدهای تصمیمات بدون اجماع

وقتی مهم‌ترین تصمیمات بدون طرح در هیئت رئیسه گرفته می‌شود، عملاً این نهاد به جایگاه تشریفاتی تقلیل پیدا می‌کند؛ موضوعی که در بلندمدت می‌تواند اعتماد داخلی را تضعیف کند.

سابقه تاریخی و ابهامات حقوقی

از منظر حقوقی نیز ابهامات همچنان پابرجاست. در شرایطی که فصل به پایان نرسیده و جدول نهایی تثبیت نشده، استناد به رتبه‌های فعلی برای معرفی نمایندگان، می‌تواند محل اعتراض سایر باشگاه‌ها قرار بگیرد.

البته این موضوع در فصل ۲۰-۲۰۱۹ که با آغاز همه‌گیری کرونا همراه بود، سابقه دارد. در آن فصل، چندین لیگ معتبر نیمه‌کاره به پایان رسیدند که علی‌رغم تصمیمات متفاوت درباره تیم قهرمان و تیم‌های سقوط کرده، سهمیه نمایندگان مسابقات قاره‌ای بر اساس جدول لیگ‌ها تا همان هفته‌ای که رقابت‌ها برگزار شده بود، اختصاص داده شد.

نتیجه‌گیری: بحرانی در اتاق‌های تصمیم‌گیری

در نهایت، تصمیم اخیر فدراسیون شاید با هدف تعیین تکلیف سریع سهمیه‌ها اتخاذ شده باشد، اما شیوه اجرای آن، خود به یک بحران جدید تبدیل شده است؛ بحرانی که این بار نه در زمین مسابقه، بلکه در اتاق‌های تصمیم‌گیری فوتبال ایران در جریان است.