سناریوهای پیش روی لیگ‌های دسته اول و دوم فوتبال ایران پس از تعلیق

مفروضات اساسی در تصمیم‌گیری

پیش از ارائه سناریوها، لازم است مفروضات کلیدی مرور شوند:

• اختیارات سازمان لیگ: سازمان لیگ و مدیران فدراسیون فوتبال، به دلیل سکوت اساسنامه در شرایط اضطراری، می‌توانند تصمیمات نهایی را در مورد ادامه، فریز کردن، یا برگزاری مسابقات به صورت مجتمع اتخاذ کنند. باشگاه‌ها تنها حق ارائه نظر و پیشنهاد را دارند.
• آمادگی بازیکنان: بازیکنان به دلیل قراردادهای حرفه‌ای و آماتور، تمرینات انفرادی خود را دنبال کرده‌اند. هر بازیکنی که در این مدت آمادگی بدنی، تغذیه و استراحت کافی نداشته باشد، بهتر است از چرخه لیگ خارج شود.
• چالش‌های اقتصادی باشگاه‌ها: دغدغه‌های اقتصادی باشگاه‌ها کاملاً بجا است و این وضعیت می‌تواند منجر به خروج برخی تیم‌ها از چرخه تیم‌داری شود.
• عدم قطعیت رتبه‌ها: با باقی‌ماندن ۸ هفته از مسابقات لیگ دسته دوم، رتبه کنونی تیم‌ها نشان‌دهنده صعود یا سقوط قطعی نیست و عملکرد نیم‌فصل دوم می‌تواند نتایج را به کلی تغییر دهد.
• لزوم انعطاف‌پذیری: سازمان لیگ و باشگاه‌ها باید در هر تصمیمی انعطاف‌پذیری نشان دهند و صرفاً به مقررات خشک اکتفا نکنند.
• مخالفت برخی باشگاه‌ها: برخی باشگاه‌ها به دلیل جایگاه فعلی خود در جدول، مایل به ادامه مسابقات نیستند.

سناریوهای احتمالی برای لیگ

با در نظر گرفتن مفروضات فوق، سه سناریوی اصلی برای ادامه یا پایان لیگ مطرح شده است:

سناریوی اول: ادامه مسابقات طبق روال گذشته

این سناریو شامل موارد زیر است:

• انعطاف‌پذیری در فواصل بازی‌ها: سازمان لیگ باید در برنامه‌ریزی بازی‌ها، به خصوص برای مسافت‌های بالای ۶۰۰ کیلومتر، انعطاف‌پذیری نشان دهد و پیشنهاد می‌شود فاصله زمانی ۸ روزه بین بازی‌ها در نظر گرفته شود.
• تبادل میزبانی: اگر باشگاهی شرایط میزبانی (اردو، زمین، هماهنگی‌های اجرایی) را ندارد و تیم میهمان قادر به انجام آن است، در صورت توافق طرفین، سازمان لیگ همکاری لازم را انجام دهد.
• میزبانی در استان‌های میانی: در صورت زیاد بودن فاصله جغرافیایی دو استان، می‌توان استان میانی را برای میزبانی انتخاب کرد، به شرط آنکه تیم میهمان هزینه‌های میزبانی را تقبل کند یا به محل معرفی شده توسط تیم میزبان برود.

سناریوی دوم: تعطیلی کامل مسابقات و فریز کردن جداول

این سناریو می‌تواند به عنوان آخرین و شاید سهل‌الوصول‌ترین گزینه تلقی شود. با این حال، تنها رضایت ۱۴.۲ درصد از تیم‌های جدول (چهار تیم اول و دوم) را فراهم می‌کند و می‌تواند اعتراضات گسترده‌ای را در پی داشته باشد.

سناریوی سوم: ادامه لیگ با تعداد محدود و به صورت مجتمع

در این سناریو، سازمان لیگ ابتدا باید نامه‌ای رسمی به کلیه باشگاه‌های لیگ دسته دوم ارسال کرده و نظر رسمی آن‌ها را در مورد ادامه یا توقف مسابقات جویا شود. این سناریو دو فرض اصلی دارد:

• فرض اول: تمایل اکثریت به توقف: اگر اکثریت باشگاه‌ها به دلیل شرایط اقتصادی یا دلایل دیگر مایل به توقف باشند، سازمان لیگ می‌تواند تعداد محدودی از تیم‌های مدعی صعود و در حال سقوط را در یک شهر به صورت مجتمع جمع‌آوری کرده و به سرعت رنکینگ نهایی را تعیین کند. تیم‌هایی که خواهان صعود هستند، باید از عهده هزینه‌های این دوره مجتمع برآیند.
• فرض دوم: تمایل اکثریت به ادامه: اگر اکثریت باشگاه‌ها مایل به ادامه لیگ باشند، مسابقات طبق برنامه سازمان لیگ ادامه خواهد یافت و هیچ‌کس حق اعتراض نخواهد داشت.

نتیجه‌گیری و ملاحظات انسانی

در شرایط خاص اقتصادی کشور، باشگاه‌ها با تنگناهای مالی دست و پنجه نرم می‌کنند. با این حال، نباید از نظر دور داشت که نیروی انسانی این باشگاه‌ها، شامل بازیکنان، کادر فنی، رسانه، پزشکی و تدارکات، ممکن است تنها از طریق فوتبال امرار معاش کنند. ۲۸ تیم حاضر در لیگ دسته دوم، با احتساب میانگین ۴۰ نفر در هر تیم و خانواده‌هایشان، حدود ۲ هزار نفر را به صورت مستقیم و تعداد کثیری را به صورت غیرمستقیم تحت تأثیر تصمیمات مدیران قرار می‌دهند. از این رو، برگزاری بازی‌ها به هر صورتی که ممکن باشد، بر عدم برگزاری آن ارجحیت دارد.