رویای بزرگ ایتالیا: آیا پپ گواردیولا سرمربی آتزوری می‌شود؟

💰 چالش مالی بزرگ: دستمزد گواردیولا

بزرگترین مانع در مسیر جذب گواردیولا، مسائل مالی است. گواردیولا در حال حاضر در منچسترسیتی حدود ۲۴.۸ میلیون یورو ناخالص دستمزد دریافت می‌کند که برای استانداردهای فدراسیون فوتبال ایتالیا رقمی نجومی و غیرقابل دسترس است. این مبلغ به مراتب بیشتر از حقوق‌هایی است که ایتالیا در سال‌های اخیر به سرمربیان خود پرداخت کرده است.

روبرتو مانچینی، پس از قهرمانی در یورو، سه میلیون یورو خالص دریافت می‌کرد که حتی آن مبلغ نیز به جایگاه فعلی پپ نزدیک نمی‌شود.

🤝 راه‌حل احتمالی: حمایت مالی پوما

با این حال، فدراسیون ایتالیا به یک سابقه مهم رجوع می‌کند: در سال ۲۰۱۴، زمانی که آنتونیو کونته سرمربی تیم ملی شد، یک حامی مالی بخش قابل توجهی از دستمزد او را تقبل کرد. در مورد گواردیولا، برند پوما که رابطه نزدیکی با این سرمربی دارد، می‌تواند نقش مشابهی ایفا کند. این موضوع فراتر از استخدام صرف یک مربی است؛ هدف ساختن یک پروژه ملی حول یک شخصیت جهانی است که بتواند تصویر فوتبال ایتالیا را پس از سال‌ها ناکامی احیا کند.

❤️ علاقه عاطفی پپ به ایتالیا

جدا از جنبه‌های مالی و فنی، یک بعد عاطفی نیز در این ماجرا وجود دارد. گواردیولا همیشه نسبت به ایتالیا ابراز علاقه کرده است. او سابقه بازی در تیم‌های برشا و رم را دارد، به زبان ایتالیایی صحبت می‌کند و بارها تحسین خود را نسبت به فوتبال این کشور بیان کرده است. در سال ۲۰۱۸، وقتی از او درباره احتمال کار در سری آ یا ایتالیا سوال شد، با یک «چرا که نه؟» در را برای این ایده باز گذاشت. اکنون، سناریو متفاوت خواهد بود: نه یک باشگاه، بلکه هدایت یک تیم ملی.

🗣️ رویای گواردیولا برای هدایت تیم ملی

گواردیولا در سال ۲۰۲۱ در مصاحبه با ESPN گفته بود:

«من دوست دارم تجربه حضور در یک جام جهانی، یک جام ملت‌های اروپا، یک کوپا آمریکا یا هر مسابقه‌ای از این دست را داشته باشم. دوست دارم یک رقابت بزرگ ملی را تجربه کنم. نمی‌دانم چه زمانی، پنج، ده یا پانزده سال دیگر، اما دوست دارم به عنوان مربی در جام جهانی حضور داشته باشم. برای کار در یک تیم ملی، آن‌ها باید تو را بخواهند و استخدامت کنند، همان‌طور که در مورد باشگاه‌ها اتفاق می‌افتد. نمی‌دانم چه کسی مرا برای کار در یک تیم ملی می‌خواهد.»

این اظهارات نشان‌دهنده تمایل دیرینه او به تجربه مربیگری در سطح ملی است.

لئوناردو بونوچی، مدافع سابق و چهره مرتبط با فدراسیون، نیز چندی پیش به این رویا دامن زد و گفت: «من دوباره با گواردیولا شروع می‌کردم. او مرد مناسبی برای ایتالیا است. می‌دانم ساده نیست، اما رویاپردازی هزینه‌ای ندارد.» این سخنان در شرایطی که فدراسیون در جستجوی مسیری جدید پس از دوران گتوزو و در انتظار انتخابات است، جرقه امید را روشن کرده است.

⏳ آینده نامعلوم و امید ایتالیا

گواردیولا همچنان با منچسترسیتی قرارداد دارد و تمرکز او بر پایان دادن به فصل جاری با نگاه به لیگ برتر و جام حذفی است. در انگلیس و کاتالونیا ماه‌هاست که از جدایی احتمالی او صحبت می‌شود، اما پپ هنوز تصمیم قطعی نگرفته است. آنچه مسلم به نظر می‌رسد این است که اگر او سیتی را ترک کند، گزینه هدایت تیم ملی از مدت‌ها قبل برایش جذاب بوده است؛ فرسودگی روزانه کمتر نسبت به باشگاه، اما با آدرنالین رقابتی کافی.

در حالی که تیم‌هایی مانند انگلیس (با توماس توخل تا ۲۰۲۸) و برزیل (با کارلو آنچلوتی تا ۲۰۳۰) سرمربیان خود را دارند، ایتالیا نیم‌نگاهی به این فرصت دارد، به این امید که علاقه گواردیولا به این کشور بتواند وزنه سنگین‌تری نسبت به پول داشته باشد.

عملیات جذب گواردیولا ساده نخواهد بود، اما در فدراسیون فوتبال ایتالیا به این فکر می‌کنند که دست‌کم، برقراری تماس الزامی است. تبدیل «سیتی‌زن» به «آتزوری»؛ رویایی گران، دشوار و شاید نه غیرممکن.