معمای «گوی طلایی» اقیانوس پس از دو سال‌ونیم حل شد: بقایای یک شقایق دریایی غول‌پیکر

رمزگشایی از گوی طلایی اعماق

دانشمندان سازمان ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) و مؤسسه اسمیت‌سونیان اعلام کردند که این شیء، که در عمق بیش از ۳ کیلومتری آب‌های خلیج آلاسکا یافت شده بود، در واقع بقایای یک شقایق دریایی غول‌پیکر است. این کشف پس از تحقیقات گسترده فیزیکی و ژنتیکی میسر شد.

روش‌های علمی برای حل معما

برای حل این معما، دانشمندان ابتدا شیء را به‌صورت فیزیکی مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها دریافتند که هرچند کالبدشکافی آن به‌عنوان یک جانور غیرعادی به نظر می‌رسد، اما وجود سلول‌های رشته‌ای به نام اسپیروسیست (Spirocysts) در آن، مشخصه بارز بی‌مهرگان آبزی موسوم به گزنده‌تباران (Cnidarians) است.

در مرحله بعد، با تعیین توالی کل ژنوم این نمونه، تأیید شد که مواد ژنتیکی مشترکی با یک شقایق دریایی غول‌پیکر اعماق دریا با نام علمی Relicanthus daphneae وجود دارد.

«آلن کالینز»، جانورشناس و مدیر آزمایشگاه ملی سیستماتیک شیلات NOAA، در بیانیه‌ای اظهار داشت: «این موضوع به یک مورد خاص تبدیل شد که به تلاش‌های متمرکز و تخصص چندین فرد مختلف نیاز داشت. حل این معمای پیچیده نیازمند تخصص در زمینه‌های ریخت‌شناسی، ژنتیک، اعماق دریا و بیوانفورماتیک بود.»

سفر اکتشافی و نظریه‌های اولیه

این شیء مرموز در طی یک سفر اکتشافی با کشتی Okeanos Explorer متعلق به NOAA کشف شد. در آن زمان، محققان تنها به این نتیجه رسیدند که این گوی دارای ماهیت زیستی است. روی سطح صاف آن یک حفره قابل‌توجه وجود داشت که در ابتدا این‌طور تفسیر شده بود که چیزی یا به درون آن خزیده یا از آن بیرون آمده است.

نظریه‌های اولیه در مورد ماهیت این شیء شامل این موارد بود که ممکن است نوعی اسفنج مرده یا محفظه‌ای برای تخم موجودات دریایی باشد، اما تحقیقات دقیق‌تر، فرضیه شقایق دریایی را به اثبات رساند.