خبر کامل
نقش محوری ارتش پاکستان در میانجیگری بحرانهای خاورمیانه

نقش بیسابقه ارتش پاکستان در میانجیگریهای منطقهای
در تحولی چشمگیر، ارتش پاکستان که مدتها به عنوان بازیگری محدود به جنوب آسیا شناخته میشد، اکنون خود را به عنوان یک نیروی مرکزی در صحنه ژئوپلیتیک خاورمیانه مطرح کرده است. این کشور با میانجیگری در بحرانهای منطقهای، از جمله تلاش برای آتشبس بین ایران و ایالات متحده، نقش سنتی دیپلماسی را به چالش کشیده و پتانسیل «غیرجنبشی» نیروهای مسلح خود را به نمایش گذاشته است.
ظهور پاکستان به عنوان میانجی صلح
نشریه نشنال اینترست در تحلیلی عمیق، به محوریت ارتش پاکستان در میانجیگری جنگها، بهویژه در مناقشه اخیر بین ایران و ایالات متحده، پرداخته است. این نقش ناشی از این تصور است که ارتش میتواند توافقات را موثرتر از دیپلماتهای سنتی به سرانجام برساند.
«در لحظاتی که دیپلماسی متعارف متوقف شده است، بار صلحسازی بر دوش کسانی میافتد که برای جنگ آموزش دیدهاند.»
پس از هفتهها درگیری منطقهای که با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در اواخر فوریه آغاز شد، سپهبد عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، در هماهنگی یک آتشبس شکننده نقش کلیدی ایفا کرد. او مذاکراتی را در تاریخ ۱۲ و ۱۳ آوریل در اسلامآباد تسهیل کرد که منجر به اولین دیدار مستقیم مقامات عالیرتبه آمریکایی و ایرانی از زمان انقلاب ۱۹۷۹ شد.
پتانسیل دیپلماسی نظامی
اعزاز احمد چودری، وزیر امور خارجه سابق پاکستان، در ۱۲ آوریل تاکید کرد که دیپلماسی دیگر صرفاً به اعزام فرستادگان محدود نمیشود. او نوشت:
«امروزه کشورها از پتانسیل غیرجنبشی نیروهای مسلح خود برای پیشبرد اهداف سیاست خارجی و امنیت ملی استفاده میکنند.»
این «پتانسیل غیرجنبشی» در قابلیتهایی نهفته است که نهادهای غیرنظامی به ندرت از آن برخوردارند. رهبران ارشد نظامی اغلب به همتایان خارجی و شبکههای اطلاعاتی دسترسی مستقیم دارند که امکان تعامل حساس با دشمنان را به سرعت و با احتیاط فراهم میکند. آنها همچنین میتوانند آتشبس و اقدامات کاهش تنش را اجرا یا حداقل به طور معتبری تضمین کنند.
- دسترسی مستقیم: رهبران نظامی به همتایان خارجی و شبکههای اطلاعاتی دسترسی دارند.
- اجرا و تضمین: قابلیت اجرای آتشبس و اقدامات کاهش تنش را دارند.
- اعتبار: روابط استراتژیک دفاعمحور پاکستان این اعتبار را تقویت میکند.
تعاملات منطقهای و تثبیت نقش پاکستان
تعاملات اخیر فیلد مارشال منیر نشاندهنده گسترش نفوذ پاکستان فراتر از حوزه سنتی آن است:
- او جلساتی با همتایان نظامی و دیپلماتیک از مصر، اردن و لیبی برگزار کرده است.
- با بازیگران برجسته خلیج فارس، از جمله امارات متحده عربی و قطر دیدار داشته است.
مهمترین این جلسات در سپتامبر ۲۰۲۵ رخ داد، زمانی که منیر و نخستوزیر پاکستان با محمد بنسلمان، ولیعهد عربستان سعودی، دیدار و یک پیمان دفاعی مشترک امضا کردند. این پیمان نقش پاکستان را به عنوان یک طرف گفتوگوی امنیتی منطقهای بیش از پیش تثبیت کرد.
در اکتبر ۲۰۲۵، تنها یک ماه پس از درگیریهای سطح بالا در خلیج فارس، پاکستان نقش حمایتی و قابل مشاهدهای در اجرای آتشبس بین اسرائیل و حماس در غزه ایفا کرد و اعزام نیرو به عنوان بخشی از نیروی بینالمللی تثبیتکننده را بررسی کرد.
چالشها و چشمانداز آینده
درحالیکه دور اول مذاکرات اسلامآباد به توافقی منجر نشد، منابع محلی ادعا کردند که تماسهای کاری بین اعضای هیئتها در پشت صحنه ادامه داشته است. با این حال، اظهارات متناقض پس از مذاکرات از همه طرفها، ابهام پیرامون کل فرآیند را تشدید میکند.
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، تردیدهای ایران را «به دلیل پیامهای متناقض، رفتارهای ناهماهنگ و اقدامات غیرقابل قبول طرف آمریکایی» دانست. با وجود این، روند متوقف نشده و ارتباطات ادامه دارد که نشاندهنده احتمال برگزاری دور دیگری از مذاکرات است.
از زمان آغاز بحرانهای پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، پاکستان بیش از هر زمان دیگری از بازیگران سنتی دیپلماسی خاورمیانه تاثیر پذیرفته است. این نفوذ تا حد زیادی به عواملی مانند کنارهگیری عمان از نقش سنتی خود به عنوان میانجی، خشم ترکیه از اسرائیل و ناتوانی سازمان ملل در ورود به روند صلح نسبت داده میشود. در این میان، نفوذ ارتش پاکستان از طریق روابط و مهارتهای قوی خود، ایالات متحده و ایران را به میز مذاکره در اسلامآباد کشاند.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۰۵:۱۳ - ۱۴۰۵/۰۲/۰۶