ناسا برای اولین‌بار روی سطح ماه آتش‌افروزی می‌کند

آزمایش آتش بی‌سابقه ناسا روی ماه

در راستای هدف بلندمدت آژانس فضایی آمریکا برای حضور دائمی انسان‌ها بر روی ماه، دانشمندان ناسا طرحی جاه‌طلبانه برای آزمایش قابلیت اشتعال‌پذیری مواد در محیط قمری ارائه کرده‌اند. این پروژه که با عنوان FM2 (قابلیت اشتعال مواد روی ماه) شناخته می‌شود، یک آزمایش استاندارد به نام NASA-STD-6001B را به چالش می‌کشد.

• این آزمایش شامل قرار دادن یک شعله به طول ۱۵ سانتی‌متر در برابر یک ماده برای ارزیابی میزان ایمنی آن است.
• پرتاب این ماموریت برای اواخر سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است.
• در این آزمایش، چهار نمونه سوخت جامد در محیط‌های کوچک و قابل سکونت روی ماه مورد بررسی قرار می‌گیرند.
• دوربین‌ها، رادیومترها و یک سنسور اکسیژن برای اندازه‌گیری و ثبت دقیق رفتار آتش به کار گرفته خواهند شد.

معیارهای ارزیابی و اهمیت آزمایش

ناسا اعلام کرده است که اگر شعله بیش از ۱۵ سانتی‌متر به سمت بالا گسترش یابد یا ذرات سوزان از ماده جدا شده و به پایین بریزند، آن ماده در آزمون مردود خواهد شد. این آزمایش حیاتی برای ارزیابی، آزمایش و انتخاب مواد مورد استفاده در وسایل نقلیه فضایی و تجهیزات پشتیبانی مرتبط طراحی شده است.

تفاوت اشتعال‌پذیری در گرانش کمتر

دانشمندان بر این باورند که ماده‌ای که روی زمین در آستانه غیرقابل اشتعال بودن قرار دارد، ممکن است در گرانش ضعیف‌تر ماه، به راحتی مشتعل شود. این پدیده به دلیل «کَنده‌شدن شعله» (Blowoff) رخ می‌دهد:

روی زمین، هوا و اکسیژن تازه به طور طبیعی در اطراف شعله به گردش در می‌آیند و این جریان به خاموش شدن تدریجی شعله‌های ضعیف کمک می‌کند. اما در گرانش کمتر، مانند سطح ماه، این جریان طبیعی هوا با سرعت بسیار کمتری اتفاق می‌افتد.

این امر بدان معناست که واکنش‌های شیمیایی شعله می‌توانند در محیط قمری پایدارتر بمانند و در نتیجه، یک ماده در ماه اشتعال‌پذیرتر از زمین خواهد بود. پژوهش‌های قبلی که برای شبیه‌سازی بی‌وزنی و با استفاده از موشک‌های کاوشگر زیرمداری انجام شده‌اند، نیز نشان داده‌اند که برخی محیط‌های دارای گرانش جزئی، می‌توانند میزان اشتعال‌پذیری برخی مواد را افزایش دهند.