گزارش کولیوند از عملکرد هلال احمر در «جنگ تحمیلی سوم»

پیرحسین کولیوند، رئیس جمعیت هلال احمر، در جلسه شورای عالی این جمعیت، گزارشی جامع از عملکرد این سازمان در آنچه «جنگ تحمیلی سوم» خوانده شد، ارائه کرد. وی با اشاره به افزایش چشمگیر نیروی انسانی و کاهش زمان امدادرسانی، بر نقش محوری هلال احمر در مواجهه با بحران‌ها و ثبت جنایات جنگی تاکید کرد.

تقویت نیروی انسانی و سرعت عمل بی‌سابقه

کولیوند با افتخار اعلام کرد که تعداد نیروهای متخصص هلال احمر از ۷۰ هزار نفر پیش از «جنگ تحمیلی سوم» به ۱۱۰ هزار نفر افزایش یافته است. این افزایش نیرو، امکان حضور ۲۸ هزار نفر از امدادگران در ماموریت‌های سراسر کشور را فراهم آورد و به گفته وی، زمان حضور نیروها در محل حادثه به کمتر از ۴ دقیقه رسید که یک دستاورد بزرگ محسوب می‌شود.

«در این جنگ، هلال احمر به وظایف خود به درستی عمل کرد تا جایی که نماینده ویژه سازمان ملل بر آن اذعان داشت. معتقدم همه این عزت و آبرویی که امروز داریم برمی‌گردد به حمایت‌های خوب اعضای شورا از خانواده بزرگ هلال احمر. انصافاً ایثارگری و فداکاری در این جمع موج می‌زند؛ هم مدیران و هم نجاتگران و امدادگران مخصوصاً داوطلبان عزیز ما.»

آسیب‌های گسترده به زیرساخت‌های غیرنظامی

رئیس جمعیت هلال احمر به ابعاد وسیع خسارات وارده به مناطق غیرنظامی اشاره کرد و گفت: «در حملات دشمن، ۱۴۹ هزار واحد غیرنظامی آسیب دید که ۱۵ درصد از این واحدها به طور کامل تخریب شده‌اند. از این تعداد، ۱۲۳ هزار واحد مسکونی بوده که تقریباً ۴۰ هزار واحد آن در تهران قرار دارد.»

خدمات روانشناسی و اجتماعی

تیم‌های سحر (حمایت‌های روانی، اجتماعی و فرهنگی) هلال احمر نیز نقش مهمی در ارائه مشاوره‌های پزشکی، روانشناسی و اجتماعی ایفا کردند. کولیوند اظهار داشت: «۲۰۵ هزار تماس با سامانه ۴۰۳۰ هلال احمر برقرار شده و در مجموع یک میلیون دقیقه مشاوره به مردم در راستای افزایش تاب‌آوری روانی ارائه شده است.»

دیپلماسی بین‌الملل و ثبت جنایات

کولیوند در بخش دیگری از سخنان خود به تلاش‌های ارزشمند در حوزه دیپلماسی بین‌الملل برای ثبت جنایات دشمن اشاره کرد. وی توضیح داد که از روز اول جنگ، اسناد حقوق بشر دوستانه تهیه و به نهادهای بین‌المللی از جمله کمیته صلیب سرخ، دادستان دیوان کیفری بین‌الملل و فدراسیون جهانی صلیب سرخ و هلال احمر ارسال شده است.

«تاکید مستقیم من به مقامات بین‌المللی این بود که اگر می‌خواهید ماهیت مستقل خود را ثابت کنید، باید این جنایت‌ها علیه نهادهای غیرنظامی، درمانی و آموزشی را قاطعانه محکوم کنید.»