آذربایجان‌شرقی: قطب تولید علوفه با ۱۰۷ هزار هکتار اراضی زیرکشت

آذربایجان‌شرقی، با دارا بودن ۱۰۷ هزار هکتار اراضی زیرکشت علوفه، نقشی حیاتی در تامین امنیت غذایی و توسعه پایدار بخش کشاورزی کشور ایفا می‌کند. این استان، با برنامه‌ریزی‌های دقیق و اجرای طرح‌های نوین، در مسیر افزایش بهره‌وری و کاهش وابستگی دامداری‌ها به خوراک وارداتی گام برمی‌دارد.

اهمیت محصولات علوفه‌ای در پایداری کشاورزی

گونه‌های مختلف علوفه‌ای، ستون فقرات پایداری بخش کشاورزی و دامداری هستند. در آذربایجان‌شرقی، تمرکز بر کشت محصولات متنوع علوفه‌ای، به ویژه ذرت و یونجه، نشان‌دهنده اهمیت این بخش است:

• ذرت علوفه‌ای: این محصول مهم تابستانه، در بیش از ۲,۴۴۱ هکتار از اراضی استان کشت می‌شود و سالانه ۱۳۵,۵۶۲ تن محصول از آن برداشت می‌گردد.
• یونجه: به عنوان اصلی‌ترین محصول علوفه‌ای دائمی، یونجه با ۷۲,۸۰۰ هکتار سطح زیرکشت، بیش از ۶۵۳,۲۰۷ تن از تولید سالانه علوفه استان را به خود اختصاص داده است.
• سایر محصولات علوفه‌ای: ۳۲,۳۲۰ هکتار از اراضی نیز به کشت سایر محصولات علوفه‌ای اختصاص دارد که سالانه ۳۱۲,۱۷۷ تن محصول از آن‌ها برداشت می‌شود.

طرح‌های توسعه‌ای و افزایش بهره‌وری

سازمان جهادکشاورزی آذربایجان‌شرقی، برنامه‌های جامعی برای توسعه کشت‌های علوفه‌ای کم‌مصرف و اقتصادی در دستور کار دارد. یکی از مهم‌ترین این برنامه‌ها، طرح تبدیل دیمزارهای کم‌بازده به کشت‌های پربازده علوفه‌ای است.

این طرح با هدف افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌های دامداران و بهبود مدیریت منابع آب و خاک در سطح استان در حال اجراست و به عنوان یکی از ظرفیت‌های بالفعل استان در اولویت برنامه‌های این سازمان قرار دارد.

این رویکرد نه تنها به افزایش تولید علوفه کمک می‌کند، بلکه با بهینه‌سازی مصرف منابع، به پایداری زیست‌محیطی نیز منجر می‌شود.

«روز مزرعه علوفه‌ای»؛ بستری برای تبادل دانش

نام‌گذاری ۹ اردیبهشت در تقویم رسمی کشور به عنوان «روز مزرعه علوفه‌ای»، فرصتی مغتنم برای ترویج دانش و انتقال تجربیات بین کشاورزان و کارشناسان فراهم می‌آورد. این روز بهانه‌ای است تا اهمیت تولید علوفه، معرفی ارقام مقاوم، ترویج شیوه‌های نوین آبیاری و بهره‌گیری از فناوری‌های جدید در کاشت، داشت و برداشت محصولات علوفه‌ای بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.

با توسعه کشت‌های علوفه‌ای و استفاده بهینه از ظرفیت‌های اقلیمی و خاکی استان، امید می‌رود نیاز دامداری‌ها به خوراک دامی با اتکا به تولید داخل تامین شده و در نتیجه، هزینه‌های تولید محصولات دامی به طور چشمگیری کاهش یابد.