بلاتکلیفی ۲ ماهه صدها هزار داوطلب کنکور و امتحانات نهایی در ایران

صدها هزار داوطلب کنکور و امتحانات نهایی، بیش از دو ماه است که در میان اظهارات متناقض مقامات رسمی، در بلاتکلیفی به سر می‌برند. این ابهام نه تنها شامل زمان دقیق و نحوه برگزاری امتحانات نهایی می‌شود، بلکه تاریخ برگزاری کنکور سراسری نیز فاقد قطعیت است و هیچ موضع یکسانی از سوی مسئولان ذی‌ربط اعلام نشده است.

اظهارات متناقض و تشدید اضطراب

در هفته‌ها و روزهای اخیر، هر مقام دولتی از زاویه‌ای متفاوت به این موضوع پرداخته است؛ برخی از تعویق و تغییر شرایط سخن گفته‌اند، در حالی که عده‌ای دیگر بر برگزاری آزمون‌ها در موعد مقرر تأکید دارند. گروهی نیز از فرمولی تازه برای تعیین تکلیف پس از «پایان شرایط جنگی» خبر داده‌اند. این چندصدایی، نتیجه‌ای جز افزایش بی‌سابقه اضطراب برای دانش‌آموزانی نداشته که در حال حاضر نیز تحت فشار سنگین سال آخر مدرسه، آینده دانشگاه و انتظارات خانواده‌هایشان قرار دارند.

تناقض در سخنان مسئولان: آموزش و پرورش و مجلس

در همین روز، دو اظهارنظر متفاوت درباره کنکور و امتحانات نهایی مطرح شد:

• علی فرهادی، سخنگوی وزارت آموزش و پرورش: وی اعلام کرده است که اگر امتحان نهایی تا شهریور ماه برگزار نشود، دانش‌آموزان نباید نگران فارغ‌التحصیلی باشند و در صورت لزوم، امتحان داخلی جایگزین خواهد شد. با این حال، او هم‌زمان تأکید کرده که هرگونه تغییر در این سازوکار، وابسته به تصمیمی کلان در شورای عالی انقلاب فرهنگی است. این به معنای موکول شدن پاسخ نهایی به مجموعه‌ای از «اگر»های بزرگ است: «اگر امتحان نهایی برگزار نشود»، «اگر مصوبه‌ای برسد»، «اگر شرایط امنیتی اجازه دهد»، «اگر تصمیم بالادستی روشن شود».
• حمیدرضا حاجی‌بابایی، نایب رئیس مجلس: وی پس از جلسه‌ای با وزیر علوم، اظهار داشت که کنکور سراسری ۳۰ روز پس از برگزاری امتحانات نهایی و در مجموع ۴۵ روز پس از «اعلام رسمی پایان جنگ» برگزار خواهد شد. این بدان معناست که زمان آزمون مجدداً به متغیری نامطمئن گره خورده است؛ متغیری به نام «پایان رسمی جنگ» که زمان آن برای هیچکس مشخص نیست و حتی اتصال اینترنت نیز به چنین پایان نامعلومی وابسته شده است.

پیامدهای روانی و اجتماعی بلاتکلیفی

پرسش‌های اساسی در این میان مطرح می‌شود: دانش‌آموزی که نمی‌داند باید برای امتحان نهایی آماده شود یا منتظر آزمون داخلی بماند، چگونه می‌تواند برنامه‌ریزی کند؟ خانواده‌ای که از زمان و ضوابط کنکور فرزندش بی‌خبر است، چگونه می‌تواند آرامش را به خانه بازگرداند؟ و مهم‌تر از همه، چرا باید سرنوشت تحصیلی یک نسل، تا این حد وابسته به اطلاعیه‌های پراکنده و اظهارنظرهای ناهماهنگ باشد؟

کنکور برای این نسل فراتر از یک آزمون صرف است؛ این نقطه عطف، مبنای تصمیم‌گیری برای انتخاب رشته، دانشگاه، شهر محل تحصیل، مهاجرت تحصیلی و حتی آینده شغلی آنهاست. بلاتکلیفی در چنین برهه‌ای، ضربه روانی جبران‌ناپذیری به این قشر وارد می‌کند.