آیکون خبر

خبر کامل

جنگ اقتصادی: آمریکا در برابر چین و چالش تحمل درد اقتصادی

جنگ اقتصادی: آمریکا در برابر چین و چالش تحمل درد اقتصادی

جنگ اقتصادی نوین: چالش‌های آمریکا در برابر قدرت فزاینده چین

در دنیای امروز، نگرانی‌های اقتصادی و ژئوپلیتیکی به هم گره خورده‌اند و قدرت‌های بزرگ در حال بازتعریف قواعد بازی هستند. همان‌طور که آلفرد هارمزورث، مالک روزنامه بریتانیایی دیلی میل، پیش از جنگ جهانی اول از قدرت صنعتی آلمان نگران بود، امروز بسیاری از آمریکایی‌ها نیز با مشاهده پیشرفت‌های شتابان چین در حوزه‌های مختلف، به‌ویژه فناوری و هوش مصنوعی، احساس نگرانی مشابهی دارند. این مقاله به بررسی چالش‌های پیش روی ایالات متحده در مواجهه با زرادخانه اقتصادی رو به رشد پکن و لزوم اتخاذ رویکردی منضبط‌تر و هماهنگ‌تر در جنگ اقتصادی می‌پردازد.

قدرت‌نمایی چین با اهرم عناصر کمیاب

چین در آوریل ۲۰۲۵ با اعمال کنترل‌های صادراتی سختگیرانه بر عناصر معدنی کمیاب، قدرت اقتصادی خود را به نمایش گذاشت. این اقدام که پاسخی به تعرفه‌های دولت ترامپ بود، به سرعت زنجیره‌های تأمین آمریکا را دچار مشکل کرد:

  • شرکت فورد کارخانه تولید خودروی شاسی‌بلند اکسپلورر را به دلیل کمبود آهن‌رباهای عناصر خاکی کمیاب تعطیل کرد.
  • شرکت ریتیون برای یافتن منابع جایگزین ماده معدنی ضروری برای موشک‌های کروز تاماهاوک با چالش مواجه شد.

این بحران، دولت ترامپ را وادار به مذاکره و کاهش تعرفه‌ها در ازای تعلیق محدودیت‌های چین کرد. بااین‌حال، پکن چند ماه بعد با سخت‌تر کردن مقررات کنترل صادراتی خود، برنامه‌ای گسترده برای محدود کردن فروش جهانی محصولات حاوی عناصر کمیاب چینی را رونمایی کرد. این بار، واشینگتن نه تنها اقدامات مورد اعتراض را پس گرفت، بلکه محدودیت‌ها بر فروش تراشه‌های پیشرفته هوش مصنوعی انویدیا را نیز کاهش داد. این رویدادها نشان‌دهنده تغییر توازن قدرت بود، تا جایی که ترامپ از ایالات متحده و چین به عنوان «گروه دو» یا G-2 یاد کرد.

Toy Tank on Dollars Economic Warfare

گلوگاه‌های استراتژیک و لزوم تنوع‌سازی

بحران عناصر معدنی کمیاب اهمیت اولویت‌بندی در دفاع از امنیت اقتصادی آمریکا را برجسته کرد. واشینگتن به جای سیاستی پراکنده برای بازگرداندن تولید به داخل کشور در طیف گسترده‌ای از صنایع، باید حوزه‌هایی را شناسایی کند که چین در آن‌ها اهرم فشار معناداری بر ایالات متحده و متحدانش دارد و از طریق اقدام جمعی آن‌ها را کاهش دهد. این فهرست فراتر از عناصر معدنی کمیاب، شامل گلوگاه‌های قدرتمند در زنجیره‌های تأمین داروسازی و فناوری‌های انرژی پاک، به‌ویژه باتری‌هاست.

  • هنگامی که پکن شرکت اسکایدیو، بزرگ‌ترین تولیدکننده پهپاد آمریکا را تحریم کرد، این شرکت ناچار شد باتری‌ها را سهمیه‌بندی کند.
  • خودروسازان چینی اکنون بیش از سه‌چهارم فروش جهانی خودروهای برقی را در اختیار دارند و شرکت بی‌وای‌دی با عبور از تسلا، به پرفروش‌ترین شرکت خودرو برقی جهان تبدیل شده است.

دولت ترامپ این تغییر را کم‌اهمیت جلوه داده و بر فراوانی سوخت‌های فسیلی آمریکا تأکید کرده است. اما اگر واشینگتن بازار جهانی فناوری پاک را به پکن واگذار کند، اهرم اقتصادی عظیمی بر همه دیگران به چین تقدیم خواهد کرد. بااین‌حال، ایالات متحده نیازی ندارد که محصولات چینی را به‌تمامی جایگزین کند. جایگزینی کامل بسیار پرهزینه، زمان‌بر و در نهایت ناضروری خواهد بود. در عوض، سیاست‌گذاران در پی ایجاد منابع موازی تأمین خواهند بود که در صورت نیاز بتوان آن‌ها را به‌تندی گسترش داد.

چالش تحمل درد اقتصادی و بازدارندگی

آدام پوزن، اقتصاددان، استدلال کرده است که چین در جنگ اقتصادی بر ایالات متحده «برتری در تشدید تنش» دارد. این دیدگاه اهرم فشار آمریکا را دست‌کم می‌گیرد. نیرومندترین گلوگاه‌های واشینگتن، از جمله دلار، فناوری پیشرفته نیمه‌رساناها و موتورهای جت، بسیار دشوارتر از گلوگاه‌های چین قابل چیرگی هستند. اگر ایالات متحده بتواند برتری خود در هوش مصنوعی را حفظ کند، مدل‌هایی که شرکت‌های سیلیکون‌ولی تولید می‌کنند، می‌توانند به ستون فقرات تجارت جهانی بدل شوند و گلوگاهی تازه با دامنه‌ای خارق‌العاده در اختیار واشینگتن بگذارند.

واشینگتن ممکن است با ایجاد بازدارندگی، کنترل سیاست خود در قبال چین را باز پس گیرد؛ یعنی گزینه‌های معتبر برای تشدید تنش ایجاد کند که پکن را به عقب‌نشینی وادار سازد. نمونه آن، کنترل‌های صادراتی آمریکا علیه شرکت مخابراتی چینی زدتی‌ای در سال ۲۰۱۸ بود که این شرکت را تا مرز فروپاشی برد. امروز نیز، ایالات متحده اهرم فشار کافی برای مقابله با چین یا هر کشور دیگری در سناریوی تشدید تنش دارد. آنچه واشینگتن فاقد آن بوده، اراده سیاسی برای تحمل درد اقتصادی است.

«جنگ اقتصادی تنها درباره این نیست که کدام طرف می‌تواند بیشترین خسارت را به تولید ناخالص داخلی دیگری وارد کند؛ بلکه درباره این هم هست که کدام طرف ظرفیت بیشتری برای تحمل آن دارد.»

واشینگتن ممکن است با تقویت نقاط فشار داخلی که اغلب به واکنش سیاسی منجر می‌شوند، تاب‌آوری خود را افزایش دهد. برای نمونه، ترس از افزایش قیمت نفت کارزارهای تحریمی علیه روسیه و ایران را مختل کرده است. در ماه مارس، دولت ترامپ برای پایین آوردن قیمت نفت پس از بستن تنگه هرمز به‌دست ایران، تحریم نفت روسیه را کاهش داد و تحریم حدود ۱۴۰ میلیون بشکه نفت ایران را برداشت. کاهش وابستگی آمریکا به نفت ممکن است مانع آن شود که قیمت بنزین راهبرد واشینگتن را در بحران‌های ژئوپلیتیکی تعیین کند.

How Countries Prepare for Sanctions

به سوی صلح اقتصادی پایدار

نظم اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم از طریق کنفرانس‌ها و توافق‌های بین‌المللی ساخته شد. امروز معماری تازه‌ای در حال شکل‌گیری است، اما به‌جای آنکه بر اساس طرحی منسجم بنا شود، از رهگذر مداخلات اقتصادی یک‌جانبه ساخته می‌شود. سیاست‌گذاران معمولاً نگران تجزیه اقتصادی‌ای هستند که ممکن است از این روند پدید آید. کریستالینا جورجیوا، مدیرعامل صندوق بین‌المللی پول، در سال ۲۰۲۳ هشدار داد که اقتصاد جهانی ممکن است به بلوک‌های رقیب تقسیم شود.

اما تاریخ نشان می‌دهد که بلوک‌بندی بدترین پیامد ممکن نیست. خطر بزرگ‌تر، تجزیه آشوبناک است؛ نوعی رقابت هر کشور برای خود که اقتصاد جهانی را در دهه ۱۹۳۰ از هم پاشاند و به جنگ جهانی دوم انجامید. در مقابل، در دوران جنگ سرد، پیوندهای اقتصادی متراکم در بلوک غرب سریع‌ترین گسترش اقتصادی تاریخ آمریکا را شدنی ساخت.

امنیت اقتصادی و رفاه با یکدیگر ناسازگار نیستند. تنها زمانی با هم تعارض پیدا می‌کنند که کشورها امنیت را به‌صورت یک‌جانبه دنبال کنند. تجزیه هماهنگ‌شده که در آن ایالات متحده و متحدانش زنجیره‌های تأمین قابل اعتماد ایجاد می‌کنند و تحریم‌ها و سیاست‌های صنعتی خود را همسو می‌سازند، ممکن است مقیاسی را که اقتصادهای مدرن به آن نیاز دارند حفظ کند، درحالی‌که قدرت اجبارآمیز رقبایی چون چین و روسیه را خنثی می‌سازد. ایالات متحده با آموختن چگونگی تسلیحاتی کردن گلوگاه‌ها، عصر جنگ اقتصادی را آغاز کرد. اکنون کشورهای دیگر نیز همین کار را آموخته‌اند. برای شکوفایی در این دوره گسست و شکل دادن به نظمی که از دل آن بیرون می‌آید، واشینگتن شاید جنگ اقتصادی را به شیوه‌ای منضبط‌تر، هماهنگ‌تر و از نظر راهبردی پایدارتر پیش ببرد. گزینه جایگزین، همانا لغزش به سوی تجزیه اقتصادی‌ای است که ایالات متحده را کم‌رفاه‌تر و کم‌امن‌تر بر جای خواهد گذاشت.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗