عبدالله موحد، اسطوره کشتی ایران و دارنده ۶ طلای جهان و المپیک، درگذشت

یادی از رفاقت دیرینه با «جنتلمن کشتی»

محمد نصیری، وزنه‌بردار طلایی و پرافتخارترین پولادمرد تاریخ ایران در بازی‌های المپیک، که رفاقتی دیرینه با زنده‌یاد عبدالله موحد داشت، از شنیدن خبر فوت رفیقش به شدت متأثر شده است. نصیری با بیان اینکه تا صبح در فراق موحد گریسته، او را «جنتلمن کشتی ایران» می‌خواند و از خاطرات مشترکشان سخن می‌گوید.

خاطره طلایی مکزیکوسیتی: من و موحد در یک روز قهرمان شدیم

دارنده سه نشان طلا، نقره و برنز بازی‌های المپیک مکزیکوسیتی، مونیخ و مونترال، شیرین‌ترین خاطره دوران قهرمانی خود با عبدالله موحد را به بازی‌های المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی نسبت می‌دهد. در آن رویداد تاریخی، هر دو قهرمان موفق به کسب مدال طلا شدند و کاروان ایران را طلایی کردند.

«یادش بخیر، روزی که آقاموحد در المپیک مکزیکوسیتی طلا گرفت، من در مسابقه فینال در سالن بودم. فقط خدا می‌داند این بزرگمرد چگونه با اقتدار و شکست تمامی رقبای گردن‌کلفتش قهرمان المپیک شد. عبدالله در فینال آنقدر راحت حریفش را شکست داد که سالن به احترام او ایستاد و همه برایش چند دقیقه دست می‌زدند. بعد موقع مسابقه من در مکزیکوسیتی، آقاموحد در سالن تماشاگر بود و با تشویق او و سایر قهرمانان، خدا لطف کرد و من هم طلای المپیک گرفتم.»

نصیری با اشاره به اینکه شش سال از موحد کوچکتر بوده، بیان می‌کند که موحد همیشه مانند یک برادر بزرگتر حامی و پشتیبان او بوده است. او تأکید می‌کند که عبدالله چه در ایران و چه پس از مهاجرت به خارج از کشور، همواره در مشکلات و نیازها اولین کسی بوده که به او کمک کرده است.

درد غربت و آرزوی بازگشت به وطن

محمد نصیری با ابراز تأسف از اینکه خانواده موحد به دلیل محدودیت‌های پروازی مجبور به دفن او در غربت هستند، این موضوع را دردآورتر می‌داند.

«من می‌دانم عبدالله چقدر عاشق ایران و زادگاهش بود. اما حالا باید آن سوی دنیا در غربت دفن شود. ای کاش شرایطی فراهم می‌شد که او را به ایران می‌آوردند و در زادگاهش دفن می‌کردند؛ جایی که عاشقش بود.»

حادثه تلخ و وضعیت همسر موحد

استاد محمد نصیری از فوت ناگهانی رفیق دیرینه‌اش ابراز بی‌باوری می‌کند و این ضایعه تلخ را به خانواده موحد، جامعه کشتی و ورزش ایران تسلیت می‌گوید. او با اشاره به جزئیات این حادثه می‌افزاید: «این‌طور که از زبان برادر همسر مرحوم شنیدم، او و همسرش در ماشین حضور داشتند که موحد دچار سکته ناگهانی و ایست قلبی می‌شود. همسر او که پشت فرمان نشسته بوده، از سکته او دچار شوک می‌شود و خودروی آنها واژگون می‌شود. هم‌اکنون همسر موحد نیز که دچار جراحت شده، در بیمارستان به سر می‌برد، اما وضعیت او شکر خدا پایدار است.»

نصیری در پایان با اندوه فراوان می‌گوید: «نمی‌دانم چه بگویم، ولی اینقدر حالم خراب است که خدا می‌داند و بس. رفقایم یکی‌یکی دارند می‌روند؛ اسطوره‌های تکرارنشدنی که هر کدام‌شان تاریخ ورزش ایران را با افتخارات خود ساختند. دلم نمی‌آید واژه مرحوم را برای آقاموحد بگویم، اما چه کنیم که مرگ حق است و قسمت عبدالله هم این بود که در غربت از دنیا برود.»